நிகரில்லா வானவில்

நீங்கள் REGISTER செய்த உறுப்பினராக இருந்தால், தயவுசெய்து LOGIN செய்க , நீங்கள் உறுப்பினராக இல்லாவிட்டால் REGISTER Now என்பதைக் கிளிக் செய்க.. .

சர்வாதிகாரம் 43

Sevanthi durai

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member
தனது காதலை சொன்னதால் அதிர்ந்து போய் விட்ட இனியனை புன்னகையோடு பார்த்தாள் மேகலை‌.

"என்னோட பர்ஸ்ட் லவ் நீங்கதான் சார்.. மேரிட் மேன் உங்களை லவ் பண்ண கூடாதுதான்.. ஆனா உங்களை போல கேரிங்கா, பைத்தியக்காரதனமா லவ் பண்ற கேரக்டரோடு எனக்கும் ஒரு லவ்வர் வேணும்ன்னு ஆசைப்பட்டேன் சார்.. உங்களை பத்தி எனக்கு அதிகமா ஏதும் தெரியாதுதான்.. ஆனா உங்களோட குழந்தை மனசும், சந்தியா மேடம் மட்டும் இருபத்தி மணி நேரமும் பக்கத்துல வேணும்ன்னு நினைக்கிற பொசசிவான குணமும் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு.." என்றவள் தன் உதட்டை கடித்தபடி சிரித்தாள்.

"சந்தியா மேடமோட இடத்துல நான் இல்லையேன்னு நினைச்சி நிறைய நாள் பீல் பண்ணி இருக்கேன் சார்.." என்றவளின் கண்களில் கண்ணீர் அதிகமாக பெருகியது.
அவள் மனதில் தன்னை காதலனாக நினைத்திருப்பாள் என கனவில் கூட நினைக்கவில்லை இனியன். அவள் மனதில் இப்படி ஒரு எண்ணம் உண்டாக தான் காரணமாகி விட்டோமே என தன்னையே நொந்து கொண்டான்.

"பைத்தியம் மாதிரி பேசாத மேகலை.." என்று அதட்டினான் இனியன்.

"இல்ல சார்.. இது எனக்கான கடைசி சந்தர்ப்பம்.. கடைசி நிமிடம்.. நான் என் மனசுல உள்ளதை சொல்லிட்டா எனக்கு அதுவே போதும்.." என்றவளின் வயிற்றை சற்று இறுக்கமாக அழுத்தினான் இனியன்.

"உங்களை எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப பிடிக்கும் சார்.. என்னோட முதல் ஹீரோ நீங்கதான்.. என் முதல் காதலும் நீங்கதான்.. காதலிச்சா அவங்களோடு வாழணும்ன்னு அவசியம் ஒன்னும் இல்ல சார்.. நான் செத்தாலும் எனக்கு இழப்பு ஏதும் இல்ல.. நீங்க என்னை பத்தி எப்போதாவது நினைக்கற அந்த ஒரு செகண்ட்ல என் காதல் உங்க மனசிலாவது வாழும்.. எனக்கு அதுவே போதும்.. ஐ ரியலி லவ் யூ சார்.."

அவள் சொன்னது அவனுக்கு நெஞ்சில் பாரத்தை தந்தது. அவளுக்கு என்ன பதிலை அளிப்பது என்று கூட அவனுக்கு தெரியவில்லை.

மேகலை சிரமத்தோடு தன் அருகே விழுந்து கிடந்த பெட்ரோல் பார்ட்டியை பார்த்தாள்.
மகேஷ் ஆம்புலன்ஸ்கு போன் செய்து விட்டு அவர்கள் அருகே வந்தான்.

"போலிஸ்க்கும் ஆம்புலன்ஸ்க்கும் சொல்லிட்டேன் இனியா.." என்றபடி பெட்ரோல் பார்ட்டியின் அருகே மண்டியிட்டான். அவனது கையில் உள்ள துடிப்பை பரிசோதித்தான்.

"செத்துட்டான் இனியா.." தன் மகன் பக்கம் பார்த்து சொன்னான் மகேஷ். அவன் சொன்னது கேட்டு மேகலைக்கு அழுகையாக வந்தது. குலுங்கி அழுதவளை தாங்கி பிடித்தான் இனியன்.

"அழாதம்மா.. ஏற்கனவே ப்ளட் ரொம்ப போயிடுச்சி.." என்றவனிடம் மறுத்து தலையசைத்தாள் அவள்.

"என்னால இப்படி ஒருத்தன் செத்து போவான்னு தெரிஞ்சிருந்தா நானே தற்கொலை பண்ணிட்டு இருந்திருப்பேன் சார்.." என்றவளை பரிதாபத்தோடு பார்த்தான் இனியன். இவ்வளவு அப்பாவியாக இருப்பவளுக்கு இப்படி ஒரு முடிவா என நினைத்து வெதும்பினான்.

"என் இழப்பை தாங்க முடியாம செத்தானா.? இல்ல என்னை குத்திட்டு அந்த குற்ற உணர்ச்சி தாங்க முடியாம செத்தானான்னு தெரியல.. ஆனா எனக்காக, என்னாலதான் செத்துட்டான் சார்.." என்றவளுக்கு இறந்தவனை நினைத்து துயரமாக இறந்தது.

"அப்படியெல்லாம் ஏதும் இல்ல மேகலை.. பைத்தியகாரதனமா எதையும் யோசிக்காத.." அவளை அதட்டியவன் ஆம்புலன்ஸ் எப்போது வரும் என அவசரப்பட்டான்.

பதினைந்து நிமிடங்கள் கழித்து ஆம்புலன்ஸ் வந்து சேர்ந்தது. ஆனால் மேகலையின் உயிர் பிரிந்து ஏழெட்டு நிமிடங்கள் கடந்து விட்டிருந்தது.

தன் மடியில் இருந்தவளை விழியசைக்காமல் பார்த்திருந்த இனியன் சிலை போல் உணர்வில்லாமல் அமர்ந்திருந்தான்.

சில மாதங்களுக்கு முன்பு வரை அவள் யாரென்றே அவனுக்கு தெரியாது. தன்னை போல அனாதையாக வளர்ந்து விட்டாளே என்ற ஒரே ஒரு காரணத்திற்காக அவளுக்கு ஆதரவு தந்தான் இனியன். இந்த சில மாதங்களில் அவளுக்கும் அவனுக்கும் இடையில் எந்தவொரு நட்போ உறவோ உருவாகவில்லை. ஆனால் அவளின் இந்த கடைசி நிமிடங்களில் அவன் மனதில் பெரிய இழப்பை தந்து சென்று விட்டாள் அவள்.

அதிகம் பேசாதவள் அவள். ஆனால் அவள் கடைசியாக பேசிய வார்த்தைகளை தன் உயிர் உள்ள வரை இனியனால் மறக்க இயலாது. இறக்க போகும் சில நொடிகள் முன்பு அவனது கழுத்தில் கை வைத்து அவன் முகத்தை தனக்கருகே கொண்டு வந்தவள் அவனது உதட்டிலிருந்து சற்று தள்ளி தாடையில் முத்தமிட்டாள். அவளது செய்கை கண்டு அதிர்ந்து போனான் மகேஷ்‌.

"என்னை தினம் தினம் நினைக்க தேவையில்லை சார்.. ஆனா முழுசா மட்டும் மறந்துடாதிங்க ப்ளீஸ்.." என்றவளின் கண்களிலிருந்து ஒற்றை துளி கண்ணீர் ஒன்று கடைசியாக கன்னத்தில் உருண்டு விழுந்தது. அடுத்த நொடியே அவளது விழிகள் தனது அசைவை நிறுத்தி கொண்டன.

(நட்புள்ளங்கள் ஓவரா பீல் பண்ண வேணாம்.. உங்களுக்கு மேகலை செத்தது பிடிக்காதுன்னு எனக்கும் தெரியும்.. அடுத்து ஒரு பேன்டஸி கதையில மேகலைதான் நாயகியா வருவா.. (ஏனா நான் கதை எழுதுவது உங்களுக்காகதான்.. நீங்க மனசு வாடினா எனக்கல்லவா அழுகை வரும்..?☹️☹️)(உருட்டு இல்லப்பா.. உண்மையை சொல்றேன்..🤧🤧) மேகலை கேரக்டர் பேயா பிசாசா இல்ல தேவதையான்னு கதையை படிச்சி தெரிஞ்சிக்கங்க..😈👻👼கதை இப்ப இல்ல.. அதியன் செங்கா கதை முடிஞ்சி அதுக்கு பிறகு மேகலை கதை வரும்..😉😉) (என் அடுத்தடுத்த கதைகளில் இணைந்திருக்க பாலோவ் பண்ணுங்கப்பா.. அப்பதான் கதையோட அப்டேட்ஸ் உங்களுக்கு வரும் 🔥🔥🔥)

சிலையாக அமர்ந்திருந்தான் இனியன். மகேஷ்க்கு என்ன செய்வதென கூட தெரியவில்லை. இறந்தவளின் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் ஆம்புலன்ஸ் சத்தம் கேட்ட பிறகே தன்னிலைக்கு வந்தான்.

இனியனின் மடியில் இருந்த மேகலையை ஸ்டெக்சரில் வைத்து தூக்கி சென்றனர். பெட்ரோல் பார்ட்டியும் பிணமாக ஆம்புலன்ஸ்க்கு பயணப்பட்டான்.

ஆம்புலன்ஸ் வந்து சில நிமிடங்களில் வந்து சேர்ந்த போலிஸ் அங்கு மயங்கி கிடந்த அடியாட்களை மயக்கம் தெளிய வைத்து இழுத்து சென்றனர்.

"இனியா.. எழுடா.." அவனை தோளில் கை வைத்து உலுக்கினான் மகேஷ். இறந்த காலத்தின் கடைசி சில நிமிடங்களிலிருந்து வெளி வர முடியாத அளவிற்கு அதிர்ச்சியில் இருந்தான் இனியன்.

இனியனின் நிலையை மகேஷால் ஓரளவிற்கு புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.
"சந்தியா அங்கே மயக்கத்துல இருக்கா.. நீ செத்து போன ஒருத்தியை நினைச்சிட்டு இருக்க போறியா.?" கோபத்தோடு அவன் முன் அமர்ந்து அவனை உலுக்கினான் மகேஷ்.
இனியன் திடீரென தலை குனிந்து அழ ஆரம்பித்தான்.

"என்னாலதான் இந்த பொண்ணு செத்துட்டா.. நான் இன்னும் கொஞ்சம் கவனத்தோடு இருந்திருந்தா இவ உயிரோடு இருந்திருப்பா.. இங்கே வர பயந்துட்டு இருந்தவளை நான்தான் தைரியம் சொல்லி கூட்டி வந்தேன்.. ஆனா என்னை நம்பி வந்தவளை நானே காலன் கையில் ஒப்படைச்சிட்டேன்.." என சொல்லி அழுதவனை பார்க்க மகேஷ்க்கும் கஷ்டமாக இருந்தது. அவனை தன்னோடு அணைத்துக் கொண்டான்.

"இப்படி முட்டாள்தனமா யோசிக்காத இனியா.. இது கவன குறைவால் வந்த சாவு இல்ல.. இது ஒரு கொலை.. அவளே இவனை தேடி பக்கத்துல வந்து பலியாகிட்டா.. இதுக்கு நீ பொறுப்பும் இல்ல.. காரணமும் இல்ல.. இப்படி லூசுதனமா நினைக்கிறதை விடு.. உன்னோடு வேலை செய்ற மத்த போலிஸ் நீ இப்படி அழுறதை பார்த்தா என்ன நினைப்பாங்கன்னு யோசி.. முடிஞ்சிட்ட நிமிசத்தை நினைச்சி அழாம எழுந்து போய் சந்தியாவை பாரு.." என்று தன்னால் முடிந்த தைரியத்தை சொன்னான் மகேஷ்.

இனியன் தன் புறங்கையால் முகத்தை துடைத்துக் கொண்டு எழுந்து நின்றான். அவனது ஒரு கரத்தில் இருந்த மேகலையின் ரத்தம் அவனை மீண்டும் ஒரு நொடி சிலையாக மாற்றியது.

கலங்கும் கண்களோடு மூச்சை இழுத்து விட்டான். அந்த கட்டிடத்தின் ஒரு ஓரத்தில் தண்ணீர் தொட்டி இருப்பதை கண்டவன் அங்கு சென்று கையை சுத்தப்படுத்திக் கொண்டு சந்தியாவிடம் வந்தான்.

சந்தியாவின் கன்னத்தில் இருந்த கை தடத்தை வருடி விட்டவன் அவளை தன் கைகளில் ஏந்தி கொண்டு வெளியே நடந்தான்.

"என்ன நடந்ததுன்னு நீங்களாவது சொல்றிங்களா.?" மகேஷிடம் விசாரித்தார் ஒரு காவலர்.
நடந்ததை சுருக்கமாக விவரித்தான் மகேஷ். மேகலையை தாங்களே இங்கு அழைத்து வந்தது அறிந்தால் அது இனியனுக்கு பிரச்சனையை தரும் என்பதால் தாங்கள் இங்கு புறப்பட்டபோது மேகலை அவளாகவே அடம் பிடித்து வந்ததாக அந்த ஒரு விசயத்தை மட்டும் மாற்றி சொன்னான் மகேஷ்.

"ஒரு போலிஸ் குடும்பமே இந்த விசயத்தை சட்டப்படி செய்யாம போயிட்டிங்களே.. இது இனியன் சாருக்கு பிரச்சனையை கொண்டு வரும்.." என பரிதாபத்தோடு சொன்னார் அந்த காவலர்.

'கேஸா பைல் பண்ணி தனிப்படை காவலர்கள் கண்டுபிடிக்கும் முன்னாடி பொண்டாட்டி காணமேன்னே என் பையன் பைத்தியமா ஆகியிருப்பான்..' என சொல்ல நினைத்தவன் தனது நாவை அடக்கி கொண்டான்.

ஊடகத்தார் அங்கிருந்த ரத்தத்தையும் சந்தியா இருந்த நாற்காலியையும் மற்ற இடத்தையும் வளைத்து வளைத்து போட்டோ எடுத்தனர்.

"அந்த மூலையில் ஒரு கேமரா.." என்ற ஊடகவியலாளர் ஒருவர் கேமராவை நோக்கி ஓடினார். ஆனால் அதற்குள் அங்கு ஓடிவந்து கேமராவை தன் கையில் எடுத்தான் தேவன்.

"இந்த ஆளுக்கு அசிஸ்டென்டா இருக்கறதுக்கு ஷிப்ட் இல்லாத நாளுலையும் நடுராத்திரின்னு கூட பார்க்காம வேலை செய்யணும் போல.. எல்லாம் என் விதி.." இனியனை மனதுக்குள் கருவினான் தேவன்.

"அந்த கேமராவில் என்ன இருக்குன்னு சொல்றிங்களா சார்.?"

"அது இந்த கேஸ்க்கு நல்ல தடயமா இருக்கும்ன்னு நம்புறிங்களா.?"

"இந்த இடத்துல இரண்டு பேர் கொலை ஆனதும் அதுல பதிவாகி இருக்குமா.?"

"இந்த கேமரா திட்டமிட்டே வைக்கப்பட்டதா.? இல்லை எதேச்சையா வைக்கப்பட்டாதா.?

"இதை இனியன் சாரே இங்கு வச்சாரா.? இல்ல வேற யாராவது வைத்தார்களா.?"

அங்கிருந்தவர்கள் சராமாரியாக கேள்விகளை கேட்டனர்.

"கொலைக்காரனை கொள்ளைக்காரனை கண்டுபிடிக்கறதை விடவும் இவங்களுக்கு பதில் சொல்றது ரொம்ப கஷ்டம்டா சாமி.." என முனகினான் தேவன்.

"சார் எங்க ஊடகம் இல்லன்னா நாட்டுல நடக்கற எந்த விசயமும் மக்களுக்கு போய் சேராது.. நாங்க மக்கள் பணியாளர்கள்.." என்றான் தேவனின் அருகே நின்றிருந்த ஒருவன்.

"யப்பா சாமி.. உங்க கேள்விக்கெல்லாம் பதிலை சொல்றேன்.. ஆனா இப்ப நான் சொன்னதை பெரிய விசயமா மாத்தி உங்க டிஆர்பி க்கு என்னை வச்சி குளிர் காஞ்சிடாதிங்கப்பா.." என்றவனை பார்த்து சிரித்தான் அருகே இருந்தவன்.

"சார் இது லைவ்.. நீங்க சொன்னது தெளிவா மக்கள் காதுல விழுந்திருக்கும்.." என்றான் அவன்.

'இனியன் சாரே.. இந்த அப்பாவியை இப்படி கோத்து விட்டுட்டீரே..' என நினைத்தவன் தன் சட்டை காலரை சரி செய்தபடி நேராக நின்றான்.

"இந்த கேமராவை நீங்க பார்த்த அதே நேரத்திலதான் நானும் பார்த்தேன். இது திட்டமிட்டு வைக்கப்பட்டதா இல்ல எதேச்சையா வைக்கப்பட்டதான்னு தெரியாது.. இதுல என்ன பதிவாகி இருக்குன்னு எங்களுக்கும் தெரியாது.. இதுல இந்த கொலைகள் சம்பந்தமா ஏதாவது பதிவாகி இருந்தா எங்க மேலதிகாரிகள் ஓகே சொன்ன பிறகு இதோட காப்பியை உங்களுக்கு நாங்க தரோம்.. நன்றி வணக்கம்.." என்றவன் கேமராவை இறுக்க பிடித்தபடி அங்கிருந்து வேகமாக வெளியே நடந்தான்.

அதிகாலை நேர பறவைகளின் சத்தத்தில் கண் விழித்தாள் சந்தியா. தலை லேசாக வலிப்பது போல் இருந்தது அவளுக்கு. நடந்ததை நினைத்து பார்த்தாள். தன்னை கடத்தி சென்றவன் தன்னை அறைந்ததால் மயங்கி விட்டோம் போல புரிந்துக் கொண்டவள் எழுந்து அமர்ந்தாள். அவளது அறையில் இருப்பது கண்டு குழம்பியவள் படுக்கையை பார்த்தாள். இனியன் அங்கு இல்லை.

தலையை பிடித்தபடி அறையிலிருந்து வெளியே வந்தாள். அதிகாலை நேரம் எப்போதும் போல அமைதியாக இருந்தது. தன்னை கடத்தியது போல கனவு ஏதும் கண்டு விட்டோமோ என நினைத்து குழம்பியவள் ஹாலுக்கு வந்தபோது வீட்டிலிருந்த மற்ற அனைவரும் அங்கு இருந்தனர்.

'இந்த நேரத்துக்கு இவங்க எல்லோரும் இங்கே என்ன பண்றாங்க.?' குழப்பத்தோடு முன்னோக்கி நடந்தாள் சந்தியா.

அடுத்த அத்தியாயத்தில் சந்திக்கலாம் நட்புள்ளங்களே

VOTE
COMMENT
FOLLOW
SHARE
 
Top
All rights reserved by nigarilaavanavil.com
Site Made with by SMMTN