நிகரில்லா வானவில்

நீங்கள் REGISTER செய்த உறுப்பினராக இருந்தால், தயவுசெய்து LOGIN செய்க , நீங்கள் உறுப்பினராக இல்லாவிட்டால் REGISTER Now என்பதைக் கிளிக் செய்க.. .

காதலின் இழையில் 7

Sevanthi durai

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member
யதிரா முகிலை குழப்பத்தோடு பார்த்தாள்.

"மாமா.. நான்.." அவள் வார்த்தைகள் வராமல் திக்கினாள்.

"உன்கிட்ட இருந்து நான் தாலியை வாங்கினது தப்புதான்.. சாரி.. நான் அன்னைக்கு அப்படி பண்ணியிருக்க கூடாது.. இப்ப புத்தி வந்துடுச்சி. அதான் உன்னை என் கூட வந்து வாழ கூப்பிடுறேன்.." அவளையே கூர்ந்து பார்த்து சொன்னான் முகில்.

யதிரா தன் கண்களை துடைத்துக் கொண்டாள். "ஏன் மாமா சாரியெல்லாம் சொல்றிங்க.? அண்ணனும் அண்ணியும் செஞ்சதுக்கு நீங்க ஏன் சாரி கேட்கணும்.?" என கேட்டு மீண்டும் ஒருமுறை கண்களை துடைத்துக் கொண்டாள்.

'மூளை இல்லா புருசன் நான்.. புத்தியில்லா பொண்டாட்டி நீ.. அண்ணனும் அண்ணியும் மட்டுமில்ல.. உன்னையும் என்னையும் எது வேணாலும் ஈஸியா பிரிச்சி விட்டிருக்கும்..' என நினைத்தவனுக்கு நெஞ்சமெல்லாம் கசப்பாக இருந்தது.

"சரி.. இரண்டு நாள் கழிச்சி தான் உன்னை கூட்டி போக வரேன்.. தயாரா இரு.." என்று அவன் சொல்ல அவள் முகத்தில் சிறு சந்தோசம் மின்னியது.

"ஆனா தாலி கட்டாம நான் எப்படி உங்க வீட்டுக்கு வரது.? அண்ணியும் அத்தையும் திட்டுவாங்களே.. ஊர்ல கூட எல்லாம் தப்பா பேசுவாங்க மாமா.." என்றவளை தன்னருகே இழுத்து அவளின் நெற்றியில் முத்தமிட்டவன் "உனக்கு ஊர் முக்கியமா இல்ல உன் அத்தையும் அண்ணியும் முக்கியமா இல்ல இந்த மாமா முக்கியமான்னு யோசி.. நான்தான் முக்கியம்ன்னு தோணினா தயாரா இரு.. இரண்டு நாள் கழிச்சி வந்து கூட்டி போறேன்.." என்றான்.

அவள் குழப்பம் தீராமல் நின்றுக் கொண்டிருக்கும்போதே அவன் திரும்பி நடந்தான்.
இரவு உணவை பரிமாறிய தன் மனைவியை யோசனையோடு பார்த்தான் குரு. முகில் பேசி சென்றது அவன் நினைவை விட்டு அகல மறுத்தது.

"ஏன் புஜ்ஜி.. திடீர்ன்னு நான் செத்து போயிட்டா நீ என்ன பண்ணுவ.?" என்றான் அவள் தட்டில் வைத்த சப்பாத்தியை பிட்டு வாயில் போட்டபடியே.

"அபசகுணம் மாதிரி பேசாத லூசு.." என்று அதட்டினாள் அவள்.

"இல்ல செல்லம்.. இது சும்மா கேட்கறேன்.. நீயோ லவ் பண்ணி வீட்டை விட்டு வெளிய வந்து என்னை கட்டிக்கிட்ட.. எனக்கு ஏதாவது ஆயிட்டா உன் பிறந்த வீட்டுலயும் உன்னை ஏத்துக்க மாட்டாங்க.. அப்புறம் நீ என்னதான் பண்ணுவ.?"

"என்ன பண்ண முடியும்.? இன்சூரன்ஸ் காசு இருக்குமே. அதை வச்சி செலவு பண்ணிட்டு இருப்பேன்.."

மனைவியின் முட்டாள்தனம் புரிந்தாலும் கூட நானும் செத்துடுவேன்னு சொல்லாம விட்டாளே என்று மனம் சிறிது நிம்மதியானது.

"இன்சூரன்ஸ்ல வர அஞ்சி லட்சம் எத்தனை நாள் செல்லம் வரும்.? அப்படியே நீ சிக்கனமா செலவு பண்ண நினைச்சிருக்கற நேரத்துல நம்ம சொந்தக்காரங்க யாராவது வந்து அந்த காசை கொடும்மா.. நான் ஒரு மாசத்துல திருப்பி தரேன்னு கேட்டா நீ உன் புத்திக்கு உடனே எடுத்து தந்துடுவ.. இல்ல யாராவது ஒருத்தன் வந்து எங்க சீட்டுல கம்பெனியில அந்த பணத்தை கட்டுங்க.. நாங்க அதை ஒரே வருசத்துல இரண்டு மடங்கா மாத்தி தரோம்ன்னு சொன்னாலும் யோசிக்காம காசை எடுத்து தந்துடுவ.. அப்படி வாங்கினவங்க அந்த காசை திருப்பி தராம ஏமாத்திட்டா அப்புறம் என்ன குட்டி பண்ணுவ.?" என்றான் தாடையில் கை வைத்தபடி.

அவன் மனைவியின் முகம் வாடிப்போய் விட்டது. நிதர்சனம் உறைத்ததில் ஏற்பட்ட ஏமாற்றமும் அதன் பிறகு தனக்கு எந்த வழியும் இல்லை என்ற நிச்சயம் உணர்த்திய உண்மையும் அவளுக்குள் சிறு பயத்தை தந்துவிட்டது.

"இப்படிலாம் பேசாத.. போ.." என்று முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள்.

"அட சும்மா ஏதாவது ஒரு கற்பனை பண்ணி சொல்லேன்.." என்றான்.

சில நொடிகள் யோசித்து விட்டு சொன்னாள். "நான் படிச்சிருந்தாலும் கூட எனக்கு சோசியலா பழக அவ்வளவா வராது லூசு.. இது உனக்கே தெரியும்.. இந்த நகரத்துல குறைஞ்ச பட்சம் வாடகைக்கே மாசம் ஆறாயிரம் ஏழாயிரம் செலவு பண்ண என் ஒருத்தியால எப்படி முடியும்.? அம்மா வீட்டுக்கும் போக முடியாது.. உன் வீட்டுலயும் கூட என்னை ஒரு துரதிஷ்டசாலின்னு சொல்லி திட்ட மட்டும்தான் செய்வாங்க.. உன்னை விட்டுட்டு வேற ஒருத்தனை தேடாத அளவுக்கு என் மனசுல உன் காதல் நிரம்பி இருக்கு.. ஒருவேளை இப்பவே அப்படி ஒரு நிலமை வந்தா தனியா வாழ முயற்சி பண்ணி ஜெயிக்க முடியலன்னா கூட சூசைட் பண்ணிப்பேன்.. ஒருவேளை குழந்தை ஏதும் இருந்தா என் பெரியம்மா வீட்டுக்கு போயிடுவேன்.. அவங்க கிரைனட் குவாரி லீஸ்க்கு எடுத்து கல் உடைக்கறாங்க. வேலை கேட்டா தருவாங்க.. அங்கே வேலை செய்வேன்.." என்றவளை பார்த்தவனுக்கு கண்களில் கண்ணீர் தேங்கி நின்றது.

'இந்த பெட்ஷீட் வெயிட்டா இருக்கு.. துவைச்சி கொடு லூசு.. ஒட்டடை குச்சி யூஸ் பண்ணா கூட ஒட்டடை எட்டவே மாட்டேங்குது.. நீயே வீட்டை சுத்தம் பண்ணி கொடு லூசு.. போன வார மழையால வாசல்ல புல் முளைச்சிடுச்சி.. இரண்டு புல் பிடுங்கினேன்.. கை சிவந்து போச்சி.. ரொம்ப எரியுது.. நீயே போய் புல்லையெல்லாம் பிடுங்கி போட்டுட்டேன்..' அவள் இதற்கு முன் கெஞ்சலாய் அவனிடம் வாங்கிய வேலைகள் நினைவுக்கு வந்தது. 'பூரி சுடும் போது விரல்ல எண்ணை பட்டுச்சின்னு நாலு நாள் கையை ஊதியபடி படுத்திருந்தவ கல் உடைக்க செய்வாளாம்..' என நினைத்தவனுக்கு அவளது யோசனை கண்டு துக்கமாக சிரிப்பு வந்தது.
தட்டில் இருந்த சப்பாத்தி குரல்வளையை தாண்டி செல்ல மறுத்தது. தண்ணீரை எடுத்து குடித்தான். துக்கத்தால் தொண்டையில் தண்ணீர் பட்டதும் எரிந்தது.

"என் மேனேஜரோட வொய்ப் பேக்கரி வச்சி நடத்தறாங்க.. ஹெல்ப்க்கு ஆள் வேணும்ன்னு கேட்டுட்டு இருந்தாங்க.. பெரிய வேலையெல்லாம் இல்ல.. கஸ்டமர் கேட்கறதை எடுத்து தர வேலைதான்.. சோசியலா பழக தேவையில்ல.. சும்மா வரவங்ககிட்ட என்ன வேணும், எத்தனை கிலோன்னு கேட்டா போதும்.. வீட்டுல சும்மா இருக்கறதுக்கு பதிலா சும்மா போய் அவங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்றியா.?" என்றான் அவளது முகத்தை பார்த்தபடி. நேற்று மேனேஜர் சக ஊழியரிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்ததை எதேச்சையாக காதில் கேட்டவனுக்கு அந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி கொள்ளும் யோசனை வந்தது.
அவள் தட்டில் கோலம் போட்டாள். முகத்தில் வாட்டமும் அதே சமயம் சிறிது துள்ளலும் இருந்தது. "சம்பளம் தருவாங்களா.?" என்றாள் நிமிர்ந்து பார்த்து.

"ம்" என அவன் தலையசைத்ததும் "சரி நான் போறேன்.. ஆனா என் சம்பளத்தை நீ கேட்க கூடாது.. இதுதான் டீல்.." என்றாள்.

அவன் சிரிப்போடு 'சரி"யென்றான். தனது விரலால் அவனது நெற்றியில் சுண்டி விட்டவள் "லூசு.. வேலை ஒன்னு இருக்கு.. போறியான்னு கேட்டா சரின்னு சொல்ல போறேன்.. இதுக்கு ஏன் இப்படி தேவையில்லாத கேள்வியெல்லாம் கேட்டு பயப்படுத்துற.?" என்று முறைத்தாள்.

அவன் அவள் சுண்டி விட்ட இடத்தை தேய்த்து கொண்டான். 'நான் காலம் முழுக்க உன்னோடுதான் இருப்பேன் செல்லம்.. ஆனா ஒருவேளை எந்த விதியாவது என்னை உன்கிட்ட இருந்து பிரிச்சா அந்த கடைசி செகண்ட்ல கூட என் செல்லம் என்னை நினைச்சிட்டே ஹேப்பியா ஒரு வாழ்க்கை வாழ முடியலன்னாலும் கூட கம்பர்டபிளாவது ஒரு வாழ்க்கை வாழ்வான்னு நிம்மதியா இருக்கணும் இல்லையா.?'

அவள் சாப்பிட்ட தட்டுக்களை எடுத்துக் கொண்டு சமையலறைக்குள் சென்றாள். 'ஹையா.. இந்த வருசமாவது லூசோட பிறந்தநாளுக்கு நானே சம்பாதிச்ச காசுல நல்ல கிஃப்டா வாங்கி தரணும்..' என்று எண்ணியவளுக்கு முதுகில் சிறகு ஒன்று முளைத்தது போல மகிழ்ச்சியாகவே இருந்தது.

முகில் வீட்டிற்கு வந்தபோது அப்பா திரும்பி வந்து விட்டிருந்தார்.

"இவ்வளவு நேரம் எங்கடா போன.?" என்று அதட்டலாக கேட்டார் அவர். அவன் பதில் சொல்லாமல் மாடி படிக்கட்டுகளை நோக்கி நடந்தான்.

"அப்பா கேள்வி கேட்கறாரு இல்லையா.? பதில் சொல்லு முகில்.." என்று அக்கா சொன்னாள். அவளது வார்த்தையிலும் அதட்டல்தான் இருந்தது. இத்தனை நாளும் செல்லமாக பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள் என அவன் எண்ணிக் கொண்டிருந்தது அத்தனையும் நன்றாக உற்று நோக்கும்போது அதட்டலாக இருந்தது என்பதை புரிந்துக் கொண்டவனுக்கு வேதனை மட்டும்தான் கூடியது.

"கொஞ்சம் வேலை.. அதனால்தான் வெளியே போனேன்.." என்று பதிலை சொன்னவன் தனது அறைக்கு வந்து கட்டிலில் படுத்தான்.

அவன் பின்னாலேயே வந்திருந்த அப்பா அவனது அறைக்குள் வந்து நின்றார்.

"கை நிறைய சம்பாதிக்க ஆரம்பிச்சவுடனே தலைவருக்கு கர்வம் வந்துடுச்சோ..?" என்றார் கோபமாக.

"கர்வம் ஏதும் இல்ல.. நீங்க கொஞ்சம் வெளியே போங்க.. எனக்கு தூக்கம் வருது.." என்று நெற்றியில் கையை வைத்தபடி கண்களை மூடினான்.

"என் வீட்டுல இருந்துக்கிட்டே என்னை வெளியே போக சொல்றியா நீ.?" என்றார். இது அவர் அடிக்கடி பயன்படுத்திய வார்த்தைகள்.

அது என்னவோ அவன் வாலிப பருவத்துக்கு வந்த நாளில் இருந்தே இப்படிதான் சொல்லி கொண்டிருந்தார். 'என் வீடு.. என் வீடு.. நான் சம்பாதிச்சி கட்டிய வீடு.. நான் கஷ்டப்பட்டு உழைச்சி கட்டிய வீடு..'

இன்று அவரது வார்த்தைகளை காதில் கேட்க முடியாமல் எழுந்து அமர்ந்தான் அவன்.
"ஆமா உங்க வீடுதான் இது.. நான் இல்லன்னா சொன்னேன்.." என்றான் எரிச்சலோடு.
அவனை சாப்பிட சொல்லலாம் என்று அழைக்க வந்த அம்மா அவனது வார்த்தையை கேட்டு தயக்கமாக அவனருகே வந்தாள். "ஏன்டா இப்படி மரியாதை குறைவா பேசுற.?" என்றாள்.

"ஹப்பா.. அம்மா இது மரியாதை குறைவு கிடையாது.. இது அவர் வீடுதான்.. இப்ப யார் இல்லன்னு சொன்னது.. அவர் உழைச்சி சம்பாதிச்சி கட்டினா அதை ஒருமுறை இரண்டு முறை தகவலா சொன்னா போதும்.. ஆனா இப்படி ஒரு நாளைக்கு ஐம்பது முறை ஏன் சொல்லணும்.? நான் இந்த வீட்டுல இருக்கறது ஒரு சுமைங்கற மாதிரிதானே சொல்றாரு.. என் வீடு என் வீடுன்னு வெளியே போய் சொல்ல சொல்லுங்க.. பெத்த மகன்கிட்ட ஏன் சொல்லணும்.? அவர் பெத்த பையனுக்கு அவரோட வீட்டுல இருக்க உரிமை இல்லன்னா அதை நேரா சொல்லட்டும்.. அதை விட்டுட்டு ஏன் இப்படி சாடையா பேசணும்.? என்னை நானே உதவாக்கரையா நினைச்சி எனக்குள்ள நொந்து போகணும்ன்னு இவருக்கு அவ்வளவு ஆசையா.? இவர் இப்படி ஒவ்வொரு முறை சொல்லும் இட்ஸ் ஹர்ட் மீ அம்மா.." என்றான் கோபமாக.

அம்மா சட்டென அழுது விட்டாள். "ஏன்டா இப்படியெல்லாம் பேசுற.? அவருக்கு உன்னை விட இந்த வீடா உசத்தி.?" என்றாள்.

அவன் சிரித்தான். "பின்ன அவருக்கு இந்த கல்லு கட்டிடத்தை விட ரத்தமும் சதையுமா முக்கியம்.?" என்றான். அவன் கேட்டு முடித்த வினாடி அவனது கன்னத்தில் அறையை விட்டார் அப்பா.

"என்னடா நாக்கு ரொம்ப நீளுது.? உன் அக்கா சொன்னா.. அந்த நடிப்புக்காரியை பார்த்ததும் உடனே ஆசை வந்துடுச்சா.? அதனால்தான் இப்படி பேசிட்டு இருக்கியா.?" என்றார் கோபமாக.

முகில் பற்களை கடித்தபடி கை விரல்களை இறுக்கினான். "உங்களை திருப்பி அடிக்க எனக்கு ஒரு செகண்ட் கூட ஆகாது.. ஆனா நான் அப்படி பட்டவன் கிடையாது‌.." என்றவன் "என் பொண்டாட்டியை பத்தி விமர்சனம் செய்ய உங்களுக்கு என்ன உரிமை இருக்கு.?" என்றான் ஆத்திரத்தை மறைத்தபடி.

"அவ்வளவுதான்.. அவ உனக்கு வசிய எந்திரம் கட்டிட்டா.. இனி நீ எங்க பேச்சை கேட்க மாட்ட.." என்று முந்தானையை எடுத்து வாய் மீது வைத்தபடி உரக்க அழ ஆரம்பித்தாள் அம்மா. அம்மா இப்படி சொன்னதும் அவனுக்கு எரிச்சலாக வந்தது. ஏதேனும் ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் இப்படி சொன்னால் ஆகும். ஒவ்வொரு முறையும் இப்படி ஒரு வார்த்தையையே கேட்டதில் அவனுக்கு எரிச்சல் மட்டும்தான் அதிகமாகி கொண்டிருந்தது.
"என் அப்பாவுக்கு நீங்க அப்படி எத்தனை எந்திரம் கட்டினிங்க.?" என்று அவன் அம்மாவிடம் திருப்பி கேட்டான்.

"அடப்பாவி என்னை பார்த்தா இப்படி கேட்கற.? நான் பாவம் புண்ணியம் அறியாதவடா.. மாய மந்திரம்ன்னா என்னன்னே தெரியாது.." என்று அவள் அழுகையோடு சொல்ல "தன்னை மாதிரிதான் மத்தவங்களும் இருப்பாங்கன்னு மனுசங்க நினைப்பாங்களாம் அம்மா.. மாய மந்திரம் தெரியாவங்களுக்கு இப்படி வசிய எந்திரம் பத்தியும் தெரிஞ்சிருக்காது.. ஏனா இது கட்டுகதையா இங்கு வந்திருந்தா ஒரு தடவை இந்த கேள்வியை கேட்டிருப்பிங்க.. இப்படி ஒவ்வொரு தடவையும் அதே குற்றச்சாட்டை சொல்ல மாட்டிங்க.." என்றான்.

"உனக்கு திமிர் அதிகம்டா.. இவ்வளவு நாள் என்கிட்ட காசுக்காக கையேந்திட்டு இருந்த வரைக்கும் இந்த திமிரும் தெனாவட்டும் இல்ல.. இப்ப பணம் தந்த திமிரு இது.." என்றார் அப்பா.

"ஆமா.. இந்த திமிர் அப்பவே இருந்திருந்தா நானும் புத்தியோடு பிழைச்சிருப்பனோ என்னவோ.? என் பொண்டாட்டிக்கு இன்னொரு கல்யாணம் ஆச்சின்னு நீங்க பொய் சொல்லி இருக்கும்போது நம்பாம இருந்திருப்பேன்.." என்றவன் தன் விழியோரம் இருந்த ஈரத்தை துடைத்துக் கொண்டான். அவன் இப்படி சொல்லவும் அப்பா முகத்தை திருப்பி கொண்டார்.

"இதே ஊருல பதின்ம வயசுலயே குடிச்சிட்டு அப்பா பாக்கெட்டுல இருக்கற காசை திருடி கொண்டு போய் சீட்டு விளையாடிட்டு வீட்டுக்கு அடங்காம அத்து விட்டு அலையுற பசங்க மத்தியில அப்பா அம்மா பேச்சை கண்ணை மூடிக்கிட்டு கேட்டு அவங்க என்ன சொன்னாலும் கேட்டு அப்படியே பண்ணிக்கிட்டு இருந்த எனக்கு திமிர்தான்.. என் ஸ்கூல் மேட் குணா மாதிரி நானும் கல்யாணத்துக்கு முன்னாடியே ஊருல உள்ள அத்தனை விபசார விடுதிகளுக்கும் போய் சுத்தி இருந்தா கண்டிப்பா நான் உங்க கண்ணுக்கு நல்லவனாதான் இருந்திருப்பேன்.. ரொம்ப இன்னசென்டா இருந்தா தப்பு இல்லயா.? பெத்தவங்களை நம்பி மொத்த வாழ்க்கையையும் ஒப்படைச்சா தப்பு இல்லையா.?" என கேட்டவனுக்கு விழியோரம் இருந்த ஈரம் அதிகமாகி கொண்டே இருந்தது.

"உங்க பொண்ணு கேட்டான்னு ஒன்னுக்கு இரண்டு கல்யாணம் பண்ணி வச்சிங்க.. அதுவும் கிராண்டா நல்லா செலவு பண்ணி.. ஆனா எனக்கு முப்பதாயிரம் செலவுதான் ஆச்சி. ஆனா நான் ஏதும் கேட்கல.. சிக்கனம் நல்லதுன்னு இருந்துட்டேன்.. வேலை வெட்டி இல்லாம இருந்தேன்னு நீங்க தினம் திட்டினாலும் கூட இந்த கடைசி இரண்டு வருசமா நான் சம்பாதிச்சி தந்த காசுலதான் நீங்க வாங்கி வச்ச கடன்ல பாதியை அடைச்சிங்க.. இன்னைக்கு உங்க பொண்ணை உட்கார வச்சி தினமும் பலகாரத்தோடு சாப்பாடு போடுறிங்க.. ஆனா என் பொண்டாட்டிக்கு ஒருநாள் திட்டாம சாப்பாடு தந்திருப்பிங்களா.?" என அவன் கேட்க அவனது குரல் கேட்டு அங்கு வந்த சௌந்தர்யா ஆத்திரமாக அவனை நெருங்கி அவனது கன்னத்தில் அறைய முயன்றாள்.

சட்டென அவளது கையை தடுத்தான் முகில். "எனக்கும் கை இருக்கு அக்கா.. நானும் திருப்பி அடிப்பேன்.. ஆனா அதுக்கப்புறமும் நான் உன் முகத்துல விழிக்க வேண்டி இருக்கும்.. அப்ப நான் அறைஞ்சது நினைவுக்கு வந்து என்னை சங்கடப்படுத்தும்.. உன்னை மாதிரி கல் நெஞ்சு இல்ல எனக்கு.." என்றவன் "ஒரு ஆண் ஒரு குறிப்பிட்ட வயசுக்கு பிறகும் தன் பெத்தவங்க சம்பாதியத்துல சாப்பிடறது தப்பு.. பெத்த பையனோட மனசுக்கு முக்கியத்துவம் தராத உங்களை மாதிரி பெத்தவங்களை நம்பி தன்னோட மொத்த வாழ்க்கையையும் ஒப்படைச்சா அது இன்னும் ரொம்ப பெரிய தப்பு.." என்றான்.

"சௌந்தர்யா.." அவளது கணவன் கீழிருந்து அழைத்தான்.

தன் தம்பியை முறைத்து பார்த்தவள் "காது குத்து முடியட்டும் இரு.. அப்புறம் இருக்கு உனக்கு.." என எரிந்து விழுந்து விட்டு கீழே நடந்தாள்.

முகிலுக்கு சிரிப்பாக இருந்தது. 'நாளான்னைக்கு காது குத்து முடியட்டும்.. அப்புறம் பார்க்கலாம்.. அப்படி எனக்கு என்னதான் இருக்குன்னு..'

அடுத்த அத்தியாயத்தில் சந்திக்கலாம் நட்புள்ளங்களே

VOTE
COMMENT
SHARE
FOLLOW

இது பேரண்ட்ஸ்க்கு எதிரான கதை இல்ல மக்களே.. ஆனா இப்படியும் பெற்றோர் வாய்க்கப்பட்டவங்களை முன்மாதிரியா எடுத்து எழுதுற கதை‌‌.. அவ்வளவே.✌️
 
Top
All rights reserved by nigarilaavanavil.com
Site Made with by SMMTN