நிகரில்லா வானவில்

நீங்கள் REGISTER செய்த உறுப்பினராக இருந்தால், தயவுசெய்து LOGIN செய்க , நீங்கள் உறுப்பினராக இல்லாவிட்டால் REGISTER Now என்பதைக் கிளிக் செய்க.. .

செங்கா 33

Sevanthi durai

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member
செழியனும் ரக்சனாவும் அந்த வீட்டுக்குள் நுழைந்தனர். பூங்கோதை இருந்த அறை நோக்கி ஓடினாள் ரக்சனா.

பூங்கோதை இருந்த அறையின் கதவை படபடவென தட்டினாள். பூங்கோதை கதவை திறந்து இவளை பார்த்தாள்.

"ரக்சனா.." பூங்கோதையின் குரலில் குழப்பம் இருந்தது.

ரக்சனா அறைக்குள் ஓடினாள். கட்டிலோடு இணைந்திருந்த சங்கிலியை பார்த்தாள். அதை திறக்கும் வழி தேடினாள். சாவி கண்ணுக்கு கிடைக்கவில்லை.

"இதை எப்படி உடைக்கிறது.?" செழியனிடம் வருத்தமாக கேட்டாள்.

செழியன் யோசனையோடு கிச்சனுக்கு ஓடினான். அங்கிருந்த அலமாரிகள் அனைத்தையும் திறந்து பார்த்தான். ஒரு சுத்தி ஒன்றை தேடி எடுத்துக் கொண்டு பூங்கோதை இருந்த அறைக்கு வந்தான். பூங்கோதையின் கால் விலங்கை உடைத்தான்.

"இப்படி ஏதும் பண்ணாதிங்க.. நான் பைத்தியம்.. என்னால எல்லாருக்கும் ஆபத்து மட்டும்தான் வரும்.." என்றாள் அழுகையோடு பூங்கோதை.

ரக்சனா அவளருகே வந்து அவளை தன்னோடு அணைத்துக் கொண்டாள்.

"உங்களால யாருக்கும் ஆபத்து வராது அம்மா.." என்றாள்.

பூங்கோதை மறுத்து தலையசைத்தாள். "நான் அம்மா இல்ல.. நான் ரொம்ப பைத்தியம்ன்னு லாரன்ஸ் சொல்லி இருக்காரு.. சாக்லேட்காக நான் உன்னை வித்துட்டதா சொல்லி இருக்காரு அவரு.." என்று முகம் மூடி அழுதாள்.

பூங்கோதை சொல்லியது கேட்டு ரக்சனாவுக்கும் அழுகை வந்தது. "அப்படியெல்லாம் ஏதும் இல்ல அம்மா.. நான் உங்க பொண்ணு.. நீங்க பைத்தியம் இல்ல.." என்றாள்.

செழியன் அவர்கள் அருகே வந்து நின்றான். "அடுத்து என்ன பண்ண போறா.?" என்றான்.

"தெரியல செழியா.. இவங்களை பார்த்தா எனக்கு ரொம்ப பாவமா இருக்கு.. சின்ன குழந்தை மாதிரி இருக்காங்க இவங்க.." என்றவளின் கண்களை துடைத்து விட்டான்.

"முதல்ல இவங்களை இங்கிருந்து வெளியே கூட்டிப் போகலாம்.." என்ற செழியன் அவர்கள் இருவரையும் அந்த வீட்டிலிருந்து அழைத்துக் கொண்டு வெளியே நடந்தான்.

செங்கா தன் வீட்டு வாசலில் கட்டிலை குறுக்காக நிறுத்தி கட்டில் மேல் சட்டத்தின் மேலே ஏறி நின்றாள். மேலே இருந்த சிமெண்ட் அட்டை கூரையை யோசனையோடு பார்த்தபடி தன் இடது கையில் இருந்த பெயிண்ட் டப்பாவில் மூழ்கி இருந்த பிரஷை எடுத்து அந்த உள் கூரையில் வண்ணம் தீட்ட ஆரம்பித்தாள்.

வீட்டில் சும்மா இருக்க பிடிக்கவில்லை அவளுக்கு. அதனால்தான் அந்த கூரையை வண்ண மயமாக்க முடிவு செய்தாள். வீட்டின் சுவர்களுக்கு பூசி முடித்த பெயிண்ட்களில் மீதியானதையெல்லாம் தேடி எடுத்து வந்து வைத்துக் கொண்டு வண்ணம் பூச ஆரம்பித்தாள்.

"கட்டில் புரட்டி விட்டுட போகுது கழுதை.." என்று உள்ளே நின்றபடி கத்தினாள் பொன்னா.

செங்கா தான் செய்யும் வேலையை நிறுத்திவிட்டு அவளை பார்த்தாள். "கட்டிலும் பெரட்டாது.. காலும் பெரட்டாது.. உன்னை மாதிரி ஒதவாத எருமை இல்ல நான்.." என்று சொன்னவள் மீண்டும் வண்ணம் தீட்டுவதில் கவனத்தை செலுத்த ஆரம்பித்தாள். பத்து நிமிடத்திற்கு ஒருமுறை கட்டிலை நகர்த்தி போட்டுக் கொண்டாள். கைகள் வேறு வலித்தது. அவ்வப்போது கைகள் இரண்டையும் உதறிக் கொண்டாள்.

பொன்னா சூடாக காப்பி போட்டு எடுத்து வந்து சகோதரியிடம் நீட்டினாள். "இந்தாடி.. இதை குடிச்சிட்டு வேலையை பாரு.. உழைக்கற புள்ளைக்கு காப்பி கூட போட்டு தரலன்னு வருங்காலத்தில சொல்லாம இரு.." என்றாள் கிண்டலாக.

செங்கா கட்டிலின் மேல் இருந்து கீழே தொப்பென குதித்தாள். பொன்னாவின் கையில் இருந்த காப்பியை வாங்கிக் கொண்டாள்.

"அப்பனும் அம்மாளும் வய காட்டுல இருக்காங்க.. அவுங்களுக்கு சோறு கொண்டு போ.." என்றவள் காப்பியை ஒரே விழுங்கில் குடித்து விட்டு டம்ளரை பொன்னாவை நோக்கி வீசினாள்.

"நீ எல்லாம் மனுசியா.? சுடு காப்பியை கூட ஒரேடியா குடிக்க உன்னாலதான் முடியும்.." என்று திட்டிய பொன்னா செங்கா தூக்கி வீசிய டம்ளரோடு வீட்டுக்குள் நடந்தாள்.

பொன்னா தன் தாய் தந்தையருக்கு பிற்பகல் உணவை எடுத்துக் கொண்டு வயலுக்கு சென்ற நேரத்தில் அவர்கள் வீட்டின் முன்னால் வந்து காரை நிறுத்தினான் அதியன்.

செங்கா திரும்பி பார்த்தாள். அதியன் காரிலிருந்து இறங்கினான். இவளை பார்த்தான். 'ஹாய்' என்று கை காட்டினான். செங்கா அவனை குழப்பமாக பார்த்தாள். "இவன் ஏன் இங்கே வந்திருக்கான்.?" என்று யோசித்தபடி கட்டிலை விட்டு கீழே இறங்கி நின்றாள்.

அதியன் நெருங்கி வந்தான்.

"செங்கா நான் உன்னை பார்க்கத்தான் வந்தேன்.." என்றான்.

செங்கா தன் உடையில் ஒட்டியிருந்த வண்ணப்பூச்சுகளை பார்த்தாள். "என்னையா.?" என்றாள் குழப்பமாக.

"உன்கிட்ட பேசணும் செங்கா.. நான் உன்னை பிடிக்கலன்னு.." அதியன் முழுசாக சொல்லு முன் அவனை கை காட்டி நிறுத்தினாள் செங்கா.

"உனக்கு என்னை புடிக்கலன்னாதான் என்ன.? புடிச்சாதான் என்ன.? இருக்கற வேலையை வுட்டுட்டு நான்தான் அன்னைக்கு பைத்தியம் மாதிரி எதையோ கேட்டுட்டன்.. நீ அதையெல்லாம் பெருசா எடுத்துக்காத.." என்றாள்.

அதியனுக்கு அவள் சொன்னது வருத்தத்தை தந்தது. ஏதோ ஒரு விரக்தியில் அவள் பேசுவது போல தோன்றியது.

"செங்கா எனக்கு உன்னை பிடிச்சிருக்கு.." என்றான் அதியன்.

செங்கா அவனை பெருமூச்சோடு பார்த்தாள்.

"உனுக்கு ஆரம்பமே புரியலப்பா.. எனுக்கு இது ஒத்துவராது. இது புரிஞ்சிக்காம நான்தான் முந்திரி கொட்டை மாதிரி கேட்டுட்டன். எனுக்கு அதோ தெரியுதே அந்த காடும் மலையும் மட்டும்தான் ஒலவமே. உனுக்கு என்னை புடிச்சிருக்குதுன்னு உன்னை கட்டிக்க முடியாது என்னால.. இன்னும் நல்லா சொல்லணும்ன்னா நான் ஒரு காட்டெரும மாதிரி. யார் கைக்கும் சிக்காம கரடு கரடா சுத்திட்டு இருக்கணும். நான் ஒரு காட்டு சன்னாசி.. இதை மறந்துட்டு உன்கிட்ட வந்து உனுக்கு என்னை புடிச்சிருக்கான்னு கேட்டுட்டன். ஆனா இப்ப புத்தி வந்துடுச்சி. அதனால இதை பத்தி யோசிச்சி கொழம்பாம நீ போய் உம்படைய வேலைய பாரு.." என்றாள்.

அதியன் அவளை ஏமாற்றத்தோடு பார்த்தான். "பட் ஐ லவ் யூ.." என்றான்.

செங்கா வேறுபக்கம் முகத்தை திருப்பி கொண்டாள். அவன் இப்படி சொன்னது அவளுக்கு மனப்பாரத்தை தந்தது.

பெயிண்டால் நனைந்திருந்த கையினை பார்த்தவள் கையை திருப்பி புறங்கையால் தன் கண்களை துடைத்துக் கொண்டாள். அவன் பக்கம் திரும்பினாள்.

"எம்படைய வேர் முழுசா இந்த கரட்டு மண்ணுல பொதஞ்சி போச்சி.. அதோட ஆழம் ரொம்ப அதிகம். இதை வுட்டுட்டு வெளிய போக என்னால முடியாதுன்னு இப்பதான் புரிஞ்சுது எனுக்கு.. உனுக்கு நல்ல வாழ்க்கை இருக்கு. உனுக்கேத்த ஒருத்தியா உனுக்கு சமமான ஒருத்திய பார்த்து கட்டிக்க.. மரத்துக்கு மரம் கொரங்காட்டம் தாவிட்டு திரிஞ்சவளை கொண்டு போய் சபையில நிறுத்த பார்க்காத.. அப்புறம் மொத்த சபையும் உன்ன பாத்துதான் சிரிக்கும்.." என்றாள் வருத்தமாக.

அதியன் அவளது கையை பற்றினான். "இப்படி பேசாத செங்கா.. நீ எனக்கு சமமானவதான்.." என்றான்.
செங்கா தன் கையை உருவிக்கொண்டாள். "ஏதோ ஒரு மயக்கத்துல பேசற நீ.. நிசம் புரிய வரும்போது நீ வருத்தப்படக் கூடாதுன்னுதான் நான் இதை சொல்றன்..‌" என்றாள்.

"அதியன்.." என்று அழைத்த பொன்னாவின் குரல் கேட்டு இருவரும் திரும்பி பார்த்தனர். பொன்னா காலி பாத்திரங்களோடு அங்கு வந்தாள். செங்கா அதியனை விட்டு ஓரடி விலகி நின்றாள்.

"நீங்க எப்ப வந்திங்க.?" என கேட்டாள் பொன்னா.

"இப்போதுதான்.." என்ற அதியன் செங்கா பக்கம் பார்த்தான்.

அவள் அதற்குள் அங்கிருந்து போய் விட்டிருந்தாள்.

"உள்ளே வாங்க.‌" என்று அழைத்து விட்டு வீட்டுக்குள் நுழைந்தாள் பொன்னா.

"நீங்க வருவதா விஷ்வா சொல்லவே இல்ல.." என்றாள் குழப்பமாக.

அடுப்பில் பால் பாத்திரத்தை வைத்தவள் "கிரக பிரவேசத்துக்கு வந்த நீங்க உடனே கிளம்பி போனதுல அப்பாவுக்கும் அம்மாவுக்கும் ரொம்ப வருத்தம்.." என்றாள்.

அதியன் ஏதும் பதில் சொல்லவில்லை. செங்கா எங்கிருக்கிறாள் என்று கண்களால் தேடினான்.
சூடான காப்பியை அவன் முன் நீட்டிய பொன்னா அவன் முன்னால் அமர்ந்தாள். "இவ்வளவு தூரம் வர காரணம் இருக்கணுமே.." என்றபடி அவனை சந்தேகமாக பார்த்தாள்.

"பாரஸ்ட் பத்தி ஒரு ஆராய்ச்சி பண்ண போறேன் நான். ஆராய்ச்சிக்கு எங்கே போகலாம்ன்னு யோசிச்சிட்டு இருந்தபோதுதான் உங்க ஊர் நினைவுக்கு வந்தது. அதான் இங்கேயே புறப்பட்டு வந்துட்டேன்.." என்றான்.

"பாரஸ்ட் ரிசர்ச் எதுக்கு.?" பொன்னா தன் அடுத்த கேள்வியை கேட்டாள்.

"சும்மாதான்.." என்றவன் சுற்றும் முற்றும் பார்த்துவிட்டு "செங்கா எங்கே.?" என்றான்.

"அந்த கழுதை இங்கே எங்கேயாவதுதான் இருக்கும்.." என்றவள் அவனது கேள்வியால் சந்தேகம் கொண்டாள்.

"நீங்க நிஜமா ரிசர்ச் பண்ண வந்திருக்கிங்களா.? இல்ல செங்காவை பார்க்க வந்திங்களா.?" பொன்னா நேரடியாக கேட்டு விடவும் அதியன் தடுமாறி விட்டான்.

என்ன சொல்வதென தெரியாமல் மொத்தமாக மறுத்து தலையை ஆட்டியவன் "அது.. நான் ரிசர்ச் பண்ணதான் வந்தேன்.." என்றான் தடுமாற்றமாக.

பொன்னா கண்களை சுழற்றினாள். "செங்கா.. ஏய் கழுதை.. உன்னை பார்க்கத்தான் இவர் வந்திருக்காரு.." என்று சொன்னவள் எழுந்து நின்றாள்.

"நைட் சமையல் களியும் கருவாட்டு குழம்பும்.. சாப்பிடுவிங்கதானே..?" என்றாள் அவனிடம் சந்தேகமாக.
அவன் உடனே சரியென தலையசைத்தான்.

பொன்னா வாசலுக்கு வந்து கூரையை பார்த்தாள். வண்ணங்களால் நிறைந்திருந்தது அந்த கூரை.

"இந்த கழுதைக்குள்ளவும் ஏதோ திறமை இருக்குதுதான் போல.." என்றாள் பொன்னா அந்த கூரையை வியந்து பார்த்தபடி. அந்த கூரையில்

நடு இரவில் நட்சத்திர குவியலை கொட்டி வைத்திருந்ததை போல வரைந்திருந்தாள் செங்கா.

பொன்னா வாசலோரம் இருந்த செடிகளுக்கு தண்ணீரை விட்டாள். வாசலின் ஓரத்து கயிற்றில் காய்ந்து கொண்டிருந்த கருவாடுகள் கோர்த்த கயிற்றை எடுத்துக் கொண்டு வீட்டுக்குள் வந்தாள். சமையலறைக்குள் புகுந்து தனது வேலைகளை பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.

அதியன் செங்கா எப்போது தன் கண் முன் வருவாள் என்று காத்திருந்தான். பொன்னா வீட்டில் இருந்த வேலைகளை படபடவென செய்துக் கொண்டே இருந்தாள். அவள் ஒரு நிமிடம் கூட அமைதியாக இருக்கவில்லை.

அதியன் எழுந்தான். சமையலறைக்குள் நுழைந்தான். "உன் தங்கச்சி எங்கே.?" என்றான்.

"அவ இன்னுமா உங்களை வந்து பார்க்கல.?" என்று யோசனையோடு கேட்டாள்.

அவன் இல்லையென தலையசைத்தான்.

"அவ கோபமா இருக்கான்னு நினைக்கிறேன்.. அவளுக்கும் உங்களுக்கும் என்ன சண்டைன்னு தெரியல.. அவளுக்கு திடீர்ன்னு மூளை குழம்பிடுச்சி.. நீங்க இங்கிருந்து போன மறுநாள் சீனு மாமாவை கல்யாணம் பண்ணிக்கிறதா அத்தனை பேர் முன்னாடி உளறி வச்சா.. உங்க இரண்டு பேருக்கும் நடுவுல என்ன சண்டைன்னு கேட்டேன் அவகிட்ட. ஆனா அவ பதில் சொல்லல.. அவளுக்கு கோபம் வந்துட்டா சரியான ராங்கி ஆகிடுவா. எல்லாம் எங்க அப்பா தந்த செல்லம்.. ஆனா அவளுக்கு கோபம் வரும்படி நீங்க என்ன சொல்லி வச்சிங்க.? நீங்களாவது பதில் சொன்னாதான் நான் அவக்கிட்ட பேச முடியும்.." என்றாள் பொன்னா.

அதியன் தயக்கதோடு நடந்தது அனைத்தையும் சொன்னான். பொன்னா யோசித்தாள்.

"அவ பயப்படுறான்னு நினைக்கிறேன்.. உங்களை கல்யாணம் செய்துக்கிட்ட பிறகு தன்னால நகரத்துல நிலைச்சி வாழ முடியாதுன்னு நினைக்கிறா போல.‌. அவ பயமும் நியாயமானதுதான். விஷ்வாவை காதலிக்கும்போது முதல்ல எனக்கும் இந்த பயம்தான் வந்தது.." என்று பெருமூச்சு விட்டாள் பொன்னா.
அதியன் அவளை ஆச்சரியமாக பார்த்தான்.

"உனக்கு இப்படி எதுக்கு பயம் வந்தது.? சரி அதை விடு. உன் பயம் எப்படி போச்சின்னு சொல்லு.." என்றான்.

"இன்னும் முழுசா பயம் போகல அதியன். ஆனா கொஞ்சமா நம்பிக்கை வந்திருக்கு. எனக்கு துணையா விஷ்வா இருப்பாருன்னு நம்பிக்கை இருக்கு‌. அவரோட காதல் மேல இருக்கற நம்பிக்கை இது. அவரோட காதலுக்காக இந்த ரிஸ்கை எடுக்கலாம்ன்னு மனசுல ஒரு நம்பிக்கை வந்திருக்கு.." என்றாள் மென்மையாக.

"இதே நம்பிக்கை செங்காவுக்கு என் மேல வர நான் என்ன செய்யணும்.?" அதியன் ஆவலாக அவளிடம் கேட்டான்.

சிரிப்போடு அவனை பார்த்த பொன்னா "அதை உங்க பின்னாடி நிக்கறவக்கிட்ட கேளுங்க.." என்றாள்.
அதியன் திரும்பினான். செங்கா நின்றுக் கொண்டிருந்தாள்.

அடுத்த அத்தியாயத்தில் சந்திக்கலாம் நட்புள்ளங்களே

Word count 1148

VOTE
COMMENT
SHARE
FOLLOW
 
Top
All rights reserved by nigarilaavanavil.com
Site Made with by SMMTN