நிகரில்லா வானவில்

நீங்கள் REGISTER செய்த உறுப்பினராக இருந்தால், தயவுசெய்து LOGIN செய்க , நீங்கள் உறுப்பினராக இல்லாவிட்டால் REGISTER Now என்பதைக் கிளிக் செய்க.. .

என்னுள் மாயம் செய்தாயோ...07 (Final)

Ashwathi

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member
அத்தியாயம் 07

ரயில் நிலையத்திலிருந்து நீருவை நரேன் ரெஸ்டாரண்டுக்கு அழைத்து வந்தான்.



அங்கு ஒரு மயான அமைதி நிலவ அதை கலைக்கும் விதமாக நீருவே பேச தொடங்கினாள்.


"இப்பவாது சொல்லு இங்க என்ன தான் நடக்குது எனக்கு ஒண்ணுமே புரிய மாட்டேங்குது அதனால தான் கேக்குறேன் கொஞ்சம் தெளிவா தான் சொல்லேன் "என்று நீரு கேட்க


அவளின் வலப் புற கையை தன் கைகளுக்குள் கொண்டு வந்தவன் பரம்பரை இரகசியமாக வைத்திருந்த நிகழ்வுகளை கூறத் தொடங்கினான்.


" உனக்கு மலர் அத்த எப்படி இறந்தாங்கன்னு தெரியுமா நீரு "என்று கேட்க , அவளோ " அம்மா ஆக்சிடன்ட்ல தான இறந்து போனாங்க " என்று என்று சொல்லும்போதே அவள் கண்கள் கலங்க செய்தது.


அவளின் கலங்கிய விழிகளை கண்டவன் பற்றிய கைகளை அழுத்தமாக பற்றினான். அதிலே தன்னை தேற்றிக் கொண்டவள் , " இப்போ அதுக்கும் இதுக்கும் என்ன சம்பந்தம் திரா " என்று புரியாமல் கேட்க சந்தியாவை தவிர்த்து அனைவரும் புரியாமலே அவனை பார்த்தனர்.


"என்னோட அத்த தானா உயிர விடல நீரு அவுங்களா தனக்கு வாழ விருப்பம் இல்லாம இறந்துட்டாங்க " என்று வருத்தத்துடன் கூற ,இப்போது அவள் கைகளுக்குள் அவன் கைகள் அடங்கியது..


"அன்னைக்கு உண்மையா என்ன நடந்துச்சின்னா அம்மா அத்தைய ஒரு பார்க்க்கு வர சொல்லி பேசி இருக்காங்க. எங்க அம்மாவுக்கு எங்க நீ இந்த மருமகளா வந்துருவியோன்னு பயம் அதுனால எங்க அம்மா கிட்ட பேசி பயமுறுத்திருக்காங்க. அதே நினைவுல வந்த அத்தைக்கு ஆக்சிடன்ட் ஆகவும் அந்த ட்ரைவரே ஹாஸ்பிடல் கொண்டு போய் சேர்த்து இருக்காரு. சரியான நேரத்துல கொண்டு போய் சேர்க்கவும் அத்தைய காப்பாத்திருக்காங்க நீரு. ஆனா அத்தை அம்மா சொன்னதையே நினைச்சி பயந்து போய் அவுங்களே அவுங்களோட ஆக்சிஜன் ட்யூப எடுத்து விட்டு அவுங்களோட உயிர மாய்ச்சிக்கிட்டாங்க " என்றான் அடக்கப்பட்ட வலியோடு...


"இதெல்லாம் உனக்கு எப்படி தெரியும் திரா சொல்லு ..சொல்லு " என்று அவன் கைகளை விட்டு சட்டையை பிடித்து உலுக்க


"எனக்கு இதெல்லாம் அந்த டிரைவர் தான் சொன்னாரு நீரே . இவர் போய் அத்தைய பார்க்கும்போது அவுங்களோட கடைசி நொடியில இருந்திருக்காங்க அப்போ தான் டாக்டர கூப்பிட ட்ரை பண்ணும் போது இத சொல்லி வேணாம்னு சொல்லி நம்மளவிட்டுட்டு பொய்டாங்க நீரு மா " என்றான் விழிகளில் நீரோடு...


அவளுக்கு அது ஏனோ இப்போது நடந்தது போல் தோன்ற அன்று வராத கண்ணீர் இன்று வந்தது.


அதை துடைத்து தன்னை சரி செய்து கொண்டவள் , அவனின் பேச்சை கவனிக்க தொடங்கினாள்.


" எனக்கு உன்ன ரொம்ப பிடிக்கும் நீரு .நீ எப்போ அத்த வயிற்றுல கருவா இருக்கன்னு தெரிஞ்சதோ அப்பவே நான் உன்ன என் மனசு பூறா நிறைச்சி வச்சிக்கிட்டேன். நீ வளர வளர உன்னோட நெருக்கமானவுங்க உன்கிட்ட பேச ஆரம்பிச்சா அத நீ அசைவுகள்ள காட்ட ஆரம்பிச்ச , ஏன் சில நேரம் உன்கிட்ட பேசும்போது கூட அசைவுகள்ள காட்டாம இருக்கிற நீ , நான் பேசும்போது மட்டும் எப்போதுமே அசைவு கொடுப்ப தெரியுமா .அப்பவே என்னோட மனசு வானத்துல பறக்கிற மாதிரி உன்ன சுத்தியே பறக்கும். நீ குழந்தையா வெளில கொண்டு வந்து காட்டும் போது எனக்கான உயிர் என்கிட்ட வந்துடுச்சின்னு அவ்ளோ சந்தோஷபட்டேன். நான் உன்கூடவே இருக்க வேண்டி வீட்டுக்கு கூட போக மாட்டேன் தெரியுமா..???என் உலகமே உன்ன சுத்தி தான் சுழல விட்டிருந்தேன். இப்படியெல்லாம் இருந்த என் உலகத்துல இடி மாதிரி இடிச்சி என் வாழ்க்கைய சுக்கு நூறாக உடைச்சது எங்க அம்மாவோட செயல் அதுக்கு விலையா அத்த விட்ட உயிர் " என்றவன் வெகுவாக கலங்கி போனான்.


அவனிற்கு ஆறுதலாக சந்தியா தோல் பற்றி சமாதானம் படுத்த ,அதை கண்ட நீரு விழிகள் நெருப்பை கொட்டியது. இதனை கண்ட திராவிற்கு இழந்த அத்தனை தெம்பும் கிடைத்தது போல் இருந்தது. அதனை தொடர்ந்து அவன் பேசத் தொடங்கினான்.


" எனக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியல நீரு .ஒருபக்கம் நான் நேசித்த நேச்சிக்கிற ஏன் இந்த உலகமே அவ தான் இருக்கிற ஒரு பக்கம் , இன்னொரு பக்கம் எங்க அம்மாவோட எண்ணம் அத்தையோட இறப்புன்னு என்னால எந்த பக்கமும் நிக்க முடியாம தவிச்சேன். அதுக்கப்புறம் அத்தையோட இறப்புக்கு காரணம் என்ன ரொம்ப பாதிக்க ஆரம்பிச்சது அதுலர்ந்து திசை திருப்பவும் உன்கிட்ட இருந்து விலக நினைச்சு தான் நான் பெஸ்கெட் பால் (Basketball) விளையாட ஆரம்பிச்சேன். ஆனா அதுக்கும் ஆப்பு வைக்கிற மாதிரி இந்த யாதவ் வந்து உன்கிட்ட பேசினான். எவ்வளோ முயற்சி பண்ணியும் என்னால அமைதியா இருக்க முடியல" என்று நரேன் அடுக்கிக்கொண்டே போக யாதவை கண்டு ஏகத்திற்கும் முறைத்து வைத்து கொண்டு இருந்தாள் சந்தியா.


இதனை கண்ட ஆதி யாதவை கண்டு சிரிக்க , இங்கு இவர்கள் யாரும் இல்லாதது போல் நீருவும் திராவும் பேசிக்கொண்டு சென்றனர்.


"ஏன் திரா என்ன விட்டு பிரியனும்னு நினைச்ச " என்று கவலை தேய்ந்த குரலில் கேட்க


" அப்போ இருந்த நிலைமை நீரு மா என்னால எத பத்தியும் யோசிக்க முடியல . அத்தையோட நினைப்பு மட்டும் தான் இருந்துச்சி .அவுங்களோட இறப்புக்கு காரணம் எங்க அம்மா அவுங்களோட வார்த்தைகள் . அத நிஜமாக்கி இறந்தவுங்களோட காரணத்தை உண்மையாக்க விரும்பல டா அதான் இப்படி பண்ணேன் " என்றான்.


அவனின் வார்த்தைகள் யாவும் அவன் தன் அன்னையின் மீது வைத்திருந்த பாசத்தை காட்ட , அவளுக்குள் இருந்த காதலும் கிணற்று அடியில் இருந்து தண்ணீர் சுரப்பது போல் சுரந்து வெளி வர தொடங்கியது...


இவர்கள் காதல் இரசனனையை கண்ட அனைவரும் ஒரே போல் " ஓஓஓஓஓஓஓ " என்ன கத்த , இருவரும் திடுக்கிட்டனர்.


"கொஞ்ச கேப் கிடைச்சா போதுமே சிந்துல கெடா வெட்டுறது .ஒழுங்கு மரியாதையா எல்லாத்தையும் இப்ப நீ சொல்ற " என்று ஆதி அவர்களின் இன்றைய எண்ணவோட்டத்திற்கு கொண்டு வந்தான்.


பார்வையை திருப்பிய நரேன் அவனை பார்த்து முறைத்தவன் , மீண்டும் சொல்லத் தொடங்கினான்.


"உன்ன விட்டு பிரிய நினைச்சேன் நீரு. அதுக்கு ஏத்த மாதிரி என்னோட படிப்பு இருந்துச்சா அதான் அடம் பிடிக்கிற மாதிரி நடிச்சு நான் கோவைக்கு வந்துட்டேன். அதுக்கப்புறம் படிப்புன்னே பொய்டுச்சி . நான் படிப்ப முடிச்சப்ப நீ வந்த ,உன்ன தனிய விட என்னோட மனசு ஒத்துக்கல அதுனால அங்கேயே பீஜி ஜாயின் பண்ணேன். அந்த மூணு வருஷம் அமைதியா இருந்த மனசு உன்ன பாத்ததும் என்ன மாயம் நடந்துச்சோ பேயாட்டம் ஆடிருச்சி டா. உன்கிட்ட பேச வரவுங்க எல்லாத்தையும் மிரட்டி பேச விடாம பண்ணதுக்கப்புறம் தான் நிம்மதியாவே மூச்சு விட ஆரம்பிச்சது . அப்புறம் சாதனா ஆதி எல்லாரும் வரவும் என் மனச ஓரளவுக்கு கன்ட்ரோல் பண்ண முடிஞ்சது அதுவும் உன் கண்ணுல எனக்கான காதலை பார்க்கிற வரைக்கும் தான் . அதுவும் இல்லாம நீ உன் காதலை சொல்ல காத்திருக்கன்னு தெரிஞ்ச பிறகு..." என்றவன் கடந்த கால நிகழ்வை கூறத் தொடங்கினான்.


வேலையில் சேர்ந்து ஒரு மாதம் கழிந்திருந்த நேரத்தில் தான் நீரு நரேனை அழைத்து வரும் சனிக்கிழமை சந்திக்கிலாம் என்று கூறி இருந்தது.


இதை கேட்டவனுக்கு எவ்வாறு ரியாக்ட் செய்வது என்று தெரியாமல் அப்படியே அமர்ந்திருக்க ,அப்போது சந்தியா அவனை தேடி வந்தாள்.


"ஹே நரேன் ..!!!வாட் ஹேப்பண்ட் மேன் ..??ஏன் இப்படி உக்காந்துருக்க..?? உன்கிட்ட ஒரு ஹேப்பி ந்யூஸ் சொல்லலாம்னு தான் இவ்வளோ வேகமா வந்தேன் " என்று சந்தியா கூற


நரேன் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருப்பதை கண்ட சந்தியா ," என்ன ஆச்சி டா ஏன் இப்படி டல்லா உக்காந்துருக்க..?? ஏன் உன் நீரு இன்னைக்கு உன்கிட்ட பேசலையா என்ன " என்று நக்கலடிக்கும் தோரணையில் கூற


"இப்போ அவ கூப்பிடதுனால தான் பிரச்சனையே " என்று சொங்கி போல் முகத்தை வைத்து கூறினான்.


" நீயா இது ..??" என்பது போல் ஆச்சரியமாக பார்த்தாள் சந்தியா.


"ஏன் இப்படி பாக்குற சந்தியா " என்று பயந்தவனாய் நடிப்பது போல் கேட்க


" உனக்கே இது ஓவரா தெரியல .இங்க உள்ள நிறைய பல பேருக்கு தெரியும் நீ நீருவ காதலிக்கிறது. இதுல நீ அவ கால் பண்ணது தான் பிரச்சனைன்னு சொல்ற " என்று சிரித்து அவனை கடுப்பேத்தி விட


"நானே டென்ஷனா இருக்கேன் சந்தியா நீ வேற கடுப்படிக்காத சரியா " என்றவன் ஆழ்ந்த மூச்சை இழுத்து விட ,அதிலே சந்தியாவிற்கு ஏனோ சரியில்லை என்று புரிபட என்னவென்று கேட்டாள்.


"முதல இப்ப ஏன் இப்படி டல்லா உக்காந்துருக்கன்னு சொல்லு அசே ஃப்ரேண்டா என்னால என்ன ஹெல்ப் பண்ண முடியும்னு பாக்குறேன் " என்று சொல்ல


" February 14 th அவளோட லவ்வ சொல்ல போறான்னு நினைக்கிறேன் சந்தியா . அதான் பயமா இருக்கு அவள விட்டு விலக தான் நினைக்கிறேன். ஆனா இப்போ அவளாகவே நெருங்கி வரா இதுக்கெல்லாம் காரணம் எங்க அம்மா தான். அத்தை கிட்ட மட்டும் அப்படி பேசாம இருந்திருந்தா பிரச்சனையே இருந்திருக்காது . நானும் அவளும் சந்தோஷமா இருந்திருப்போம். இப்போ எல்லாம் தலைகீழா மாறிப்போச்சு " என்று கவலை தேய்ந்த குரலில்....


" டேய் உங்க அத்தை இப்போ இந்த உலகத்துலையே இல்ல டா. உயிரோட இல்லாதவுங்கள பத்தி நினைச்சு உயிரோட இருக்கிறவள கொன்னுடாத டா. அதுவும் அவ சின்னு பொண்ணு கண்டிப்பா இதெல்லாம் தாங்கிக்க மாட்டா " என்று அவன் மூலைக்கு எட்டும் படி எடுத்துரைக்க ஆனால் அவன் மூலையோ கம்பளிக்கு கம்பளி போட்டு தன்னை முழுவதுமாக மூடிக்கொண்டது.


"நீ சொல்ற லாஜிக் எல்லாம் மனசுக்கு புரியாது சந்தியா .என்னோட நீருவ எனக்காக இந்த உலகத்துக்கு கொண்டு வந்து கொடுத்ததே என்னோட மலர் அத்தை தான். அவுங்களோட சாவுக்கு ஏதோ ஒருவகையில நான் காரணமா பொய்ட்டேன் " என்று கூறிய நரேன் வராத புன்னகையை வரவழைத்துக் கொண்டான்.


அவனின் பேச்சில் வேறென்ன பேசுவது என்று தெரியாமல் மௌனமாக சந்தியா நிற்க ,அவனே பேச்சை தொடர்ந்தான்.


" சந்தியா !நீ ஏதோ சொல்ல வந்த அப்புறம் என்னோட நிலைமையை கேட்டு சொல்லாம விட்டுட்ட " என்று கேட்டான்..


🌐


"அது .! ஏதோ சொல்ல வந்தேன்ல மறந்துட்டேன் . ஞாபகம் வந்தா அப்புறமா சொல்றேன் சரியா " என்று சந்தியா கூற


"இப்போ என்கிட்ட மறைக்கிற அளவுக்கு என்ன விஷயம் சந்தியா .அப்போ உனக்கும் நான் முக்கியம் இல்லையா " என்று விட்டு இருக்கையில் இருந்து எழுந்தான்.


" அட ச்சி உக்காரு " என்று அவனின் கை பிடித்து அமர வைத்தாள்.


"அது வந்து கம்மிங் ஃபெப்ரரி 14 th எனக்கு நிச்சயதார்த்தம் டா . அதான் நீ இருக்கிற நிலைமைல எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியல அதான் சொல்லல "என்றாள்.


புன்னகையை தவழ விட்டவன் ," ஏன் நான் பொறாமை பட்டுருவேன்னு நினைச்சியா " என்றான் கேள்வியாக


"அப்படியே ஒன்னு விட்டேன்னா பாரு ஓவரா பேசுற " என்று கோபமாக சொன்னவள் " நீ நிம்மதியா இரு உனக்கான சொல்யூஷனோட வரேன் " என்று விட்டு நகர்ந்து சென்றாள்.


அதன் பின் நாட்கள் செல்ல செல்ல நரேனிற்கு இதயம் கனகனத்தது.


அந்த நாளும் வர ,அன்று காலையே சந்தியா நரேனிற்கு அழைத்து ஒரு பூங்காவின் பெயரை சொல்லி அதை நீருவிடம் சொல்லி வர சொல்லுமாறு சொல்லி இருந்தாள்.


அதேபோல் நரேனும் நீருவிற்கு அழைத்து வர சொல்லி இருந்தான்.


பல கனவுகளுடன் நீரு அந்த பூங்காவிற்கு வர ,நரேனோ எதற்காக என்று அறியாமல் கூட சந்தியாவிற்காக பூங்காவின் வெளியே நின்றிருந்தான்.


சந்தியா வந்ததும் " எதுக்கு இப்போ அவள இங்க வர சொன்ன சந்தியா ,இப்போ நீ என்ன பண்ண போற " என்று தவிப்பாய் அவளின் கேட்டான்.


" அது வந்து நாம ரெண்டு பேரும் காதலிக்கிறோம்னு நீ சொல்ல போற அதுவும் அதுக்கு காரணம் நீ தான்னு சொல்லனும். இன்னைக்கு காலையில தான் என்னோட காதல ஏத்துக் கிட்ட மாதிரி நீ அவ கிட்ட சொல்ல போற . இதான் என் ப்ளான்" என்று அனைத்தையும் கூறினாள்.


அவள் கூற கூற அவனுக்கு கோபம் வரத் தொடங்கியது.


"நீ என்ன பேசுற என்னால எப்படி அவ மனச உடைக்க முடியும் சொல்லு .இது நடக்கிற காரியமே இல்லை . என்னால என்னைக்குமே என் நீருவோட மனசை காய படுத்த முடியாது " என்றான் உறுதியாக


" அப்போ அவளோட காதல ஏத்துக்கோ " என்க தானாகவே தலை கவிழ்ந்தான் நரேன்.


"முடியாதுல அப்போ நான் சொல்ற மாதிரி நடி " என்று அவனை இழுத்துக் கொண்டு சென்றாள்.


நீருவை தன் மறுப்பை மறைமுகமாக சந்தியாவை வைத்து சொன்னவன்னால் நீருவை நிமிர்ந்து பார்க்க கூட முடிய வில்லை. அது புரிந்து புரியாமலோ நீருவே அந்த இடத்தை விட்டு கிளம்பி விட்டாள்.


அவள் சென்ற அடுத்த நொடியே பக்கத்தில் இருந்த இருக்கையில் தொப்பென்று அமர்ந்தவன் ,"பாரு நீயே நல்லா பாரு சந்தியா என்னோட நீரு எப்படி கண் கலங்கி போறான்னு இதுக்கு தான் இப்படி பண்ண மாட்டேன்னு சொன்னேன் " என்று சொல்லி அவனும் அழுதிட


வரிகளால் வடிவிக்க முடியவில்லை


எந்தன் காதலின் ஆழத்தை..!!!


விழிகள் விவரித்தது


எந்தன் காதலை நீரின் தோற்றத்தில்..!!!


பெண்களுக்கு மட்டுமே கண்ணீரே வருவதில்லை ஆண்களும் அழுவார்கள் விழிகளினால் அள்ள மனதினால். எவ்வளவு கஷ்டங்கள் வந்தாலும் மனதினிலே அடக்கி வைத்து அதற்கான அடுத்த கட்ட வேலையை செய்ய தொடங்குவார்கள்.


சந்தியா அவளுக்கு ஆறுதல் படுத்த முயன்று தோற்று போனாள்.


அதன் பின் தன்னை நிலைப்படுத்திக் கொண்டவன் சந்தியாவை அழைத்துக் கொண்டு அவள் வீட்டிற்கு வந்து விட்டு சென்றான்.


அன்று மாலையே அவளது நிச்சயத்திற்கு வந்தவன் சிறிது நேரத்திலே கிளம்பி விட்டான்.


ஒவ்வொரு முறையும் சந்தியாவினால் மட்டுமே நரேனால் நீருவை தவிர்க்க முடிந்தது.


ஒரு மாதம் கடந்த நிலையில் சந்தியா தான் வற்புறுத்தி அவனை ஊட்டிக்கு அழைத்து வந்தாள்.


வீட்டில் உள்ள எல்லோரிடமும் நரேந்திரனின் காதலி என்றே அறிமுகமாக்கி கொண்டாள்.


வடிவுக்கரசிக்கு சந்தியாவை பிடித்து போக அவளை தன் மருமகளாக்கி கொள்ள நினைத்து கணவரையும் அழைத்துக் கொண்டு சந்தியாவின் வீட்டிற்கு சென்று பெண் கேட்டனர்.அவர்களும் சம்மதம் தெரிவித்து விட வேகமாக அனைத்து வேலைகளும் நடை பெற்றது.


இதில் நிம்மதியை குலைத்து நின்றது என்னமோ நரேன் தான் .சந்தியா மிகவும் சந்தோஷமாக அந்த ஊரை சுற்றி வலம் வந்தாள்.


அப்படி இருந்த நிலையில் தான் நரேன் இங்கு நடப்பது எதுவும் பிடிபடாமல் சந்தியாவை அழைத்துக் கொண்டு வெளியே வந்திருந்தான்.


" நீ என்ன நினைச்சி இப்படி எல்லாம் பண்ணிட்டு இருக்க சந்தியா " என்று அடக்கப்பட்ட வலியோடு கேட்க


" நான் ஒன்னும் பண்ணல பா எல்லாம் அதுவா நடக்குது . எப்படி இந்த மேரேஜ் நடக்காது அப்புறம் என்ன மேன் சில் " என்று சொல்லி இயற்கையை ரசிக்க தொடங்கினாள்.


"எப்படி இந்த கல்யாணத்த நிறுத்த போற உனக்கு எதாவது கிறுக்கு பிடிச்சிருச்சா " என்று கேட்க


" எனக்கு எப்பவுமே என்னோட யாதவ்வ மட்டும் தான் பிடிக்கும் பா வேற எதுவும் பிடிக்காது " என்றே சொல்லி அவனை பார்க்க


" என்ன நக்கலா " என்றவன் அவளை கண்டு முறைக்க


"கவல படாத டா இந்த கல்யாணம் கண்டிப்பா நடக்காது .ஆனா உனக்கு நடக்கும் " என்று பொடி வைத்து கூற


" என்ன சொல்ற நீ கொஞ்சம் தெளிவா சொல்றியா . எனக்கு நீரு வ தவிர யாரோட கரத்தையும் பிடிக்க முடியாது " என்று சொல்லி விட்டு " இப்போ ஏன் இப்படி சொன்ன .அதுக்கான காரணத்தை மட்டும் சொல்லு " என்றே கேட்க


"ம்ம் எல்லாம் உங்க அம்மாவால தான் யா. நான் எப்பவோ போயிருக்க வேண்டியது. ஆனா உங்க அம்மா பண்ண நினைச்ச காரியத்துனால தான் இப்ப வரைக்கும் நீடிக்குது " என்றாள்.


"என்ன சொல்ற ..??" என்று கேள்வியாய் அவளை நோக்க


"அது வந்து அன்னைக்கு ஒரு நாள் யார்க்கிட்டையோ உங்க அம்மா ஃபோன் பேசிட்டு இருந்தாங்க .இந்த கல்யாணம் முடிஞ்சதும் நீருவை போட்டு தள்ள சொல்லி. அப்போ தான் முடிவு பண்ணேன். அவ உன்ன விட்டு தள்ளி இருந்தா அவளோட உயிருக்கு ஆபத்துன்னு அதுனால தான் உங்கள சேத்து வைக்க நினைச்சேன் .உன்ன மீறி எதுவும் பண்ண முடியாதுல அதான் இந்த ப்ளான் இப்படி கண்டின்யூ ஆகுது " என்று இதுநாள்வரை மறைத்து வைத்திருந்த உண்மையை கூறினாள் .


அதனை கேட்டவனுக்கு அத்தனை கோபம் . ஆனாலும் எதுவும் செய்ய முடியாத நிலையில் இருந்தான்.


பின் சந்தியா சொன்னதை போல் நீருவை திருமணம் செய்ய சம்மதித்தான்.


இவர்களின் ப்ளான் எதுவும் அறியாத நீரு சென்னை செல்ல முடிவெடுத்து சென்றும் விட்டாள்.


இவர்களும் நிச்சயத்தை நிறுத்தி விட்டு இவளை காண வந்துவிட்டனர்.


இத்தனை நாட்கள் நடந்ததை கூறி முடித்த நரேன் பெரும் மூச்சை இழுத்து விட அவனுக்கு தண்ணீர் கொடுத்தாள் நீரு.


அவன் கூறிய பின்பு கனத்த அமைதி அங்கு நிலவியது. அங்கு இருந்த எவராலும் பேச முடியவில்லை. நரேனின் கஷ்டங்கள் புரிந்து விட அதற்கு மேல் என்ன பேசுவது என்று தெரியாமல் அமைதி காத்தனர்.


நீருவிற்கு அவனின் காதல் புரிந்தும் தன்னை ஏமாற்றி உள்ளான் என்பதே மனதில் தோன்ற கோபத்தை ஆயுதமாக எடுத்து அந்த அமைதியை கலைத்தாள்.


"நீ என்ன பெரிய தியாகியா டா .பெரிய இவன் மாதிரி பண்ணி இருக்க . உனக்குலாம் எவன் தான் நரேந்திரன்னு பேரு வச்சாங்களோ " என்று கோபமாக பேச


"ஏய் என்ன டா வா " என்று வாயை பிளக்க அடுத்து சொன்னதில் பிளந்த வாயை அடைத்துக் கொண்டான்.


" பொய்க்கே பொறந்திருக்க போல பொய்யோட மன்னனே நீயா தான் இருப்ப உனக்குலாம் நரேந்திரன்னு பேரு வச்சிருக்க கூடாது பொய்திரன்னு தான் வச்சி இருக்கனும் " என்று கத்திக் கொண்டே போக ,அதில் இடை புகுந்தவன் "அப்போ கூட திராவ விட மாட்டேங்கிற பாரேன்.இது தான் என் நீருன்றது " என்று காதலாய் சொல்ல


"மண்ணாங்கட்டி " என்றவள் பக்கத்தில் இருந்த ஃபோக் ஸ்பூனை எடுத்து குத்த வர அதனை கண்டவன் தெரித்து ஓட தொடங்கினான்‌. அவள் பின்னாடியே காளியை போல் ஓடினாள் நீரு.


அவர்களை கண்டு வாய்விட்டு சிரிக்க தொடங்கினர்.


நீரு அவனை துரத்திக்கொண்டே ஆழ் அரவமற்ற இடத்திற்கு வந்து விட ,அந்த இருட்டு இடத்தை பார்க்கவே அவளுக்கு பயம் வந்து தொற்றிக் கொள்ள "திரா " என்று பயத்தில் அழைத்தாள்.


எந்த ஒரு பதிலும் வராமல் போகவே , பயத்தில் வேர்வை துளிகள் வருகை தந்து விட அது கூட சேர்ந்து அழுகை வருவதற்கு சான்றாக உதடுகள் பிதுங்க தொடங்கிய நேரம் அவளின் மெல்லிய இடையை பிடித்து இழுத்து அழுந்த இதழில் முத்தத்தை பதித்தது.


அந்த தொடுகையை கூறியது அது நரேன் தான் என்று. இதழில் ஆரம்பித்த முத்த போராட்டம் முடிவு பெறாமல் இருக்கவே அவளின் வேர்வை துளிகளும் போட்டிக்கு படை எடுத்து வர , அதனை வர விடாது அதனையும் சேர்த்து சுவைக்க தொடங்கினான் நீருவின் திரா.


முதலில் திமிறிய நீரு அவனின் தாக்குதலில் அவனுடன் கரைய தொடங்கினாள்.


இருவருமே மூச்சு விட சிரம பட , முதலில் சுதாரித்த நீரு அவனிடமிருந்து கடினப்பட்டு பிரிந்து நின்றாள்.


"இது முத்தம் என்னோட காதல் பரிசு நீரு மா " என்றவன் அவள் முகத்தில் கோலம் போட அதை தடுத்தவள்," உன் காதல் பரிசு ஒன்னும் எனக்கு தேவை இல்லை .அதை நீயே வச்சிக்கோ " என்றவள் அவன் இதழில் துளிகள் சொட்ட சொட்ட இதழை சுவையை திருப்பி தர முயன்றாள்.


சில நிமிடங்களில் அவனை விட்டு தள்ளி நின்றவள் , " இதோட கணக்கு முடிஞ்சது" என்று கூறி திரும்ப எத்தனிக்க அவளின் வலக்கை பிடித்தவன் தன்க்குள் நெருங்கி நிற்க வைத்தவன் ," என்ன மாயம் செய்தாயோ காதல் என்றதின் அர்த்தம் புரிவதற்கு முன்பே காதலாய் நுழைந்தவள் நீயே ..!!!என்னுள்ளே மாயாமாகி என்னை செதுக்கியவளும் நீயே..!!! உனக்கான உயிரை என்னுள் பதித்தவளும் நீயே..!!! நேசமாய் ஊன்றி காதலாய் வலுப்பெற்று உயிராய் வளர்ந்து நெஞ்சமெல்லாம் நிலைத்து வாழ்க்கையில் வண்ணத்தை தந்தவளே என் வாழ்வின் இறுதி வரையும் வண்ணமாக வந்து வாழ்வை வசந்தமாக்குவாயா..???" என்று காதலை அவனுக்கு தெரிந்த வகையில் கூறி அவள் விழியை நோக்கி பார்வையை பதிக்க


அவனின் செயலிலும் பேச்சிலும் ஒரு முறை திகைத்தாலும் அவனை தள்ளி விட்டவள் ," அவ்ளோ சீக்கிரம் என்னோட காதல் உனக்கு கிடைக்காது என்ன சந்தியா அக்காவ வச்சி ஏமாத்துனல . என்கிட்ட காதல வரவைக்க கொஞ்சம் கஷ்ட படலாம் தப்பே இல்ல " என்றவள் சிட்டாக பறந்து விட்டாள்.


அதன் பின் அனைவரும் சாப்பிட்டு விட்டு,அங்கேயே ரூம் எடுத்து தங்கி கொண்டனர்.


அடுத்த நாள் அவன் எழும் போதே அவன் கண் முன் காகிதத்தால் நீரு எழுதி வைத்து விட்டு சென்றிருந்தாள்.


" சென்னைக்கு போறேன் டா பொய்திரன். அத்தைக்காக அன்பை பொழிஞ்சது போதும் கொஞ்சம் அத்த பெத்த ரத்தினத்துக்கும் காட்டி வாழ்க்கையில செட்டில் ஆக பாரு டா திரா .அதுக்கான வேலையை பாரு " என்று இருந்தது. அதனை கண்டு சிரித்தவன் அடுத்த கட்ட வேலையை தொடங்கினான்.


________________________


அனைத்தையும் நினைத்தவன் அடுத்த நாள் செய்ய வேண்டியதை நினைத்த படியே உறங்கி போனான்.


காலையில் சீக்கிரமாகவே எழுந்த நரேன் வேகவேகமாக கிளம்பி விட அப்போதும் உறங்கிக் கொண்டிருந்த ஆதியின் முகத்தில் ஒரு பக்கெட் தண்ணீர் ஊற்றி எழுப்பி விட்டான்.


" டேய்..!!அறிவு கெட்டவனே ஏன்டா இப்படி பண்ண .??" என்று முகத்தை தொடைத்த படி கேட்க


"சீக்கிரம் கிளம்பு டா மணி ஆகுல " என்றவன் அவனை இழுத்து குளியலறைக்குள் துரத்தி விட்டான்.


அதன் பின் இருவரும் கிளம்பி அவர்கள் ஹாஸ்டல் சென்று விட , அவர்கள் இருவரையும் பிக்கப் செய்து மாலிற்கு அழைத்து சென்றனர்.


சந்தியா யாதவ் திருமண நிகழ்விற்கு ஆடைகள் எடுத்துக் கொள்ள ,நீரு எடுத்த உடையின் நிறத்தை போலவே நரேனும் ஆடை தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டான்.


அதன் பின் நால்வரும் சேர்ந்து அங்கிருந்த ஃபுட் கோர்ட்டில் உணவை முடித்தனர்.


பின்னர் அங்கேயே நேரத்தை கழிப்பதற்காக மூவி பார்த்து விட்டு வெளியே வர மாலை ஆனது.


அதன் பின்னர் , நரேன் இவர்கள் மூவரையும் திருவான்மியூர் கடற்கரைக்கு அழைத்து வந்தான்.


ஒரு காதல் ஒரு மோதல் ஜோடியும் அவர்களது இணையுடன் தனித்து விடப்பட ,தனியே ஒரு இடத்தை பார்த்து அமர்ந்து கொண்டாள்.


நீரு அமர்ந்ததை கண்டு நரேனும் அமர செல்ல அதற்குள் அவன் முன் ஒரு பெண் வந்து நின்று " நீங்க நரேந்திரன் நரேன் தானே " என்று ஆவலாய் கேட்டிட


அவனும் " ஆமா..! நீங்க..???" என்று கேள்வியாய் நோக்க


" என்ன தெரியலையா சீனியர் நான் தான் ஸ்ரீதேவி உங்களோட தேவி என்ன மறந்துட்டிங்களா சீனியர். நான் கூட உங்களுக்கு ப்ரொபோஸ் பண்ணேன்னே " என்று அவள் பாட்டுக்கு சொல்ல அவனின் பார்வையோ நொடிக்கொரு முறை நீருவை தீண்டியது.


"சீனியர் இப்பவும் நான் சிங்கிள் தான். நீங்க சிங்கிளா இருந்தா நாம வேன்னா கமிட் ஆகலாம் " என்று தயங்கி சொல்ல நீருவோ ருத்தரகாலியாக மாறிக்கொண்டே இருந்தாள்.


எரிக்கும் சக்தி இருந்திருந்தால் இன்னேரம் அந்த ஸ்ரீதேவி என்னும் பெண் கருகி சாம்பலாகி போய் இருப்பாள்.தன் கோபத்தை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் பற்களை நறுநறுவென கடிக்க தொடங்கி இருந்தாள்.


"நானா நான் சிங்....." என்று நரேன் சொல்ல வருவதற்குள் முன்பே எழுந்த நீரு பக்கத்தில் இருந்த கட்டையை எடுக்க ,அதை கண்டும் அதையாது நின்றவனை கண்டு " எங்க சிங்கிள்ன்னு சொல்லு பாப்போம் " என்று சவால் விட


" இரு டி சொல்றேன் " என்றவன் " நான் சிங்கி..." என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள் கட்டை அவன் மீது வந்து விழுந்தது.


" நீ சிங்கிளா டா எரும " என்றவள் அவனை நெருங்க


" இப்போ எதுக்கு கிட்ட வர ,வராத அங்கேயே நில்லு ஒழுங்கா " என்றே பின்னே நடக்க


" ஒழுங்கா நில்லு டா" என்றவள் ஓட்டமெடுக்க ,அதற்கு முன்பே ஓட துவங்கினான் அவன்.


" குலாபி உன் திரா பாவம் தானே .‌இப்படி பண்ணாத டி " என்ற படியே ஓட


" ஒழுங்கா நில்லு டா .இப்போ நீ நிக்கலன்னா நீ எப்போதும் சிங்கிள் தான் பாத்துக்கோ " என்று துரத்திய படியே மிரட்ட


அப்படியே நின்றவன், " அதான் நீ ஓகே சொல்ல மாட்டேங்கிறியே " என்று ஏக்கத்துடன் சொல்ல


" அதுக்கு நீ சிங்கிள் ஆகிட முடியுமா " என்றே முச்சிறைக்க சொல்ல


" சரி எங்க ஐ லவ் யூ சொல்லு பாப்போம் " என்று காதலாய் கேட்க


" அதெல்லாம் சொல்ல முடியாது " என்று முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள்.


"அப்போ ஓகே " என்றவன் " தேவி " என்று அழைக்க போக அதற்குள் வார்த்தைகள் தடைப்பட்டு இதழ் யுத்தங்கள் பேசத் தொடங்கியது.


சிறிது நேரத்திலே விடுவித்த நீரு " போனா போகுதுன்னு சொல்றேன் .நல்லா கேட்டுக்கோ " என்றவள் ,


" லவ் யூ திரா " என்று கண்களில் காதலை தேக்கி சொன்னாள்...


"லவ் யூ டு நீரு "என்று கத்தினான்...


சந்தியா திருமணத்திற்கு வந்த பொழுது இரு குடும்பத்து முன்னிலையில் இருவரது காதலை சொல்லி விட அனைவரும் அதற்கு மகிழ்வோடு சம்மதித்தனர்.


நீரு ஆசைப்பட்டது போல் இயற்கை சுழலின் நடுவில் அவர்கள் திருமணம் அழகாக நடந்தேறியது...


நீருவின் சங்கு கழுத்தில் மூன்று முடிச்சினையும் தான் மட்டும் தான் போடுவேன் என்று அடம்பிடித்து ஒவ்வொரு முடிச்சிற்கும் ஒரு முத்தத்தை பரிசாக அளித்தவன் , இறுதியில் " என்ன மாயம் செய்தாயோ "என்றே தன்னில் பாதியாக ஆக்கிக் கொண்டான்.

அன்று மாலையே ஊட்டியில் பெரிய ரிசப்ஷனாக வைத்து அவர்கள் கம்பெனி எம்ப்ளாயிஸ் அண்ட் பார்ட்னர்ஸ் எல்லாரையும் வரவழைத்திருந்தார் அமுதவேல்.

அனைவரும் அவர்களை வாழ்த்தி விட்டு புகைப்படங்கள் எடுத்துக் கொண்டு சென்றனர்.

இதற்கிடையில் நீரு தன் தாயை போல் கருதும் குட்டி தேவதையின் வருகை தர ,அவளை ஓடிச் சென்று தூக்கி கொண்ட நீரு கண்ணத்தில் அழுந்த முத்தத்தை பதித்தாள்.

இதனை கண்ட நரேனிற்கு புகை வராத குறை தான் .காலையில் இருந்து தன்னை நெருங்க விடாது எட்டி நிற்க வைத்த மனையாளை முறைத்து பார்த்தான். அவள் அதை கண்டு கொள்ளாது அந்த குட்டி தேவதையுடன் பேச்சு கொடுத்து கொண்டு இருந்தாள்.

அதன் பின் நேரங்கள் கடக்க , விருந்தினர்கள் அனைவரும் சென்ற பிறகு சாப்பிட்டு விட்டு வீட்டிற்கு வந்தனர்.

இரவு நல்ல நேரம் பார்த்து ,நீருவை விளக்கேற்றி வைத்து நரேனின் அறைக்கு சாதனாவும் சந்தியாவும் அனுப்பி விட்டனர்.

வெட்கத்தோடு வரும் தன் மனையாளுக்காக காத்திருந்த நரேனிற்கு , அவன் எண்ணத்தில் சூடான பாலை ஊற்றுவது போல் கோபமாக வந்து நின்றாள்.

உள்ளே வந்தவளின் அழகினை இரச்சித்தவாறு இருந்தவனின் தலையில் நங்கென கொடுத்து வைத்தவள் , அவள் கொண்டு வந்த பாலை நீட்டினாள்.

"இப்போ நீ எதுக்கு கொட்டுன டி குலாபி " என்றே தலையை தேய்த்தவாறு கேட்க

" நீ பண்ணி வச்ச வேலைக்கு இதெல்லாம் ரொம்ப கம்மி பாத்துக்க .இப்ப நீ குடிக்கிற பால்ல வெசத்த தான் கலந்து கொடுத்திருக்கனும். ஆனா புருஷனா பொயிட்டியே அதுனால விடுவேன்" என்றாள் கோபமாக

"அப்படி என்னத்த தாண்டி பண்ணேன் கொஞ்சம் சொல்லிட்டு தான் திட்டேன் "என்க

"ஏன்டா அந்த நிச்சயத்தை நிறுத்த உனக்கு என்னோட கற்பு தான் கிடைச்சிதாடா எரும. எல்லாருக்கும் முன்னாடியும் நமக்கு கல்யாணம் ஆகி எல்லாம் முடிஞ்சிருக்குன்னு சொல்லி வச்சிருக்க .உனக்கு என்ன லூசா பிடிச்சிருக்கு "என்று முடியை பிடித்து ஆட்ட

"அடியேய் !அத நான் எங்க அம்மாகிட்ட மட்டும் தான் டி இந்த பொய்ய சொன்னேன் . அதுனால தான் இந்த கல்யாணத்துக்கு எந்த ஒரு மறுப்பும் சொல்லாமல் சம்மதிச்சாங்க " என்று தலையில் இருந்த அவளின் கைகளை பிடித்தவன் இழுத்து தன் மடியில் அமர வைத்துக் கொண்டான்.

"ஏன் டா நீ எதையும் உண்மைய சொல்லியே பண்ண மாட்டியா .உனக்கு பொய்திரன்னு பெயர் வச்சது சரியா தான் இருக்கு போ " என்று முகத்தை சிலுப்பிக் கொண்டாள்.

அவளின் இரு கன்னத்தையும் தாங்கியவன் "எனக்கு நீ வேணாம்னு நான் நினைச்சதே இல்ல நீரு மா .எல்லாமே சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால்ல தான் நாம பிரிஞ்சி இருக்க வேண்டியதா போச்சி. என்னோட காதல் முடிவில்லா காதல் டி .எனக்கே எனக்காக பிறந்தவ நீ உன்ன விட்டுட்டு ஒருநாளும் இருந்திட மாட்டேன். அடுத்து எதாவது நீ என் குழந்தைய வயித்துல சுமக்குறன்னு ஒரு பொய்ய சொல்லியாவது உன்ன கல்யாணம் பண்ணி இருப்பேன் டி குலாபி " என்றான்.

"ச்சீ..!!!போடா எருமை " என்று அவன் மடியில் இருந்து எந்திரிக்க முயல , நரேனின் பிடியிலிருந்து தப்பிக்க முடியாமல் போனது.

அவளது காது மடலிற்கு குனிந்தவன் ," இந்த பொய்திரன் சொல்ல நினைச்சத்த மெய்யாக்கி என்னைய மெய்திரனா ஆக்கு டி "என்று நீருவின் உடலில் இதழ்கள் உரச பேசிட , அதில் தன் முழு பயத்தையும் இழந்தவள் அவனோடு ஊடலில் கரைந்து கூடலில் இருவரையும் இணைத்து புது சங்கமத்தை உருவாக்கினர்.

பிறப்பிலேயே இவர்களுக்கு இவர்கள் தான் முடிவெடுக்க பட்டு விட ,அதை மாற்ற நினைத்து எவ்வளவு தான் செய்தாலும் அவர்களின் பிணைப்பே அவர்களை ஒன்று சேர்க்கும்...



-*-முற்றும்-*-

 

Author: Ashwathi
Article Title: என்னுள் மாயம் செய்தாயோ...07 (Final)
Source URL: Nigarilaavanavil Tamil novels and story forum-https://forum.nigarilaavanavil.com
Quote & Share Rules: Short quotations can be made from the article provided that the source is included, but the entire article cannot be copied to another site or published elsewhere without permission of the author.

Note:DONT NOT POST YOUR STORY HERE,ONLY COMMENTS SHOULD BE POST HERE

All rights reserved by nigarilaavanavil.com
Site Made with by SMMTN
Top