காதல் கடன்காரா 13

Sevanthi durai

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member
அபிராமி கார்த்திக்கின் வீட்டிற்கு வந்து இரண்டு வாரங்கள் ஆகி விட்டது.

தினமும் காலை முதல் மாலை வரை மருத்துவமனை சென்று கார்த்திக்கை கவனித்து வந்தாள். விருப்பம் முக்கியமே இல்லை அவனுக்கு. அவள் வேண்டும் அருகில்.

அவனின் தீண்டல்களை அதிகம் வெறுத்தாள் அபிராமி. அருகே இருக்கும் வேளைகளில் எல்லாம் முகத்தை பார்த்திருக்க வேண்டும் என்ற விதியோடு புது விதியாக இருவரின் கையும் எப்போதும் கோர்த்திருக்க வேண்டும் என்று சட்டம் போட்டிருந்தான்.

அமர்ந்திருக்கும் நேரங்களிலெல்லாம் அவளின் கன்னங்கள் வருடினான். கூந்தல் ஒதுக்கி அவளின் காது மடல்களில் முத்தங்கள் இட்டான்.

அவனுக்கு நடக்க உதவி செய்தவளின் இடுப்பை பற்றி நடந்தவன் அதிகமாக அவள் மீது சாய்ந்தான். அவளின் தோளிலும் கழுத்திலும் முகம் புதைத்தான். அவள் முகம் கறுத்த நேரத்தில் "தாலி கட்டிய புருசன்தானே.? நான் தொட்டா என்ன தப்பு.?" என்றான். சில விதிகளை மாற்ற இயலாது என்று புரிந்துக் கொண்ட அபிராமி 'கருவறுக்க காலம் வரும் வரை காத்திரு மனமே..' என்று தனக்கு தானே சொல்லிக் கொண்டாள்.

கொஞ்சமாக நொண்டிதான் நடந்தான் கார்த்திக். பழையபடி நடக்க சில மாதங்கள் ஆகலாம் என்று சொல்லியிருந்தார் மருத்துவர். "உன் அண்ணனுக்கு திமிர் அதிகம்.." என்றான் அடிபட்ட காயங்களை பார்க்கும் போதெல்லாம். 'என் அண்ணனை விட எனக்கு திமிர் அதிகம்..' என்றாள் மனதுக்குள் அவள்.

இரண்டு வாரங்களுக்கு பிறகு மருத்துவமனையிலிருந்து வீட்டிற்கு வந்தான் கார்த்திக். புவனா அவனுக்கு ஆரத்தி எடுத்து உள்ளே அழைத்தாள்.

வீட்டிலும் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தான் இருந்தான் அவன். இவன் வீட்டிற்கு வந்ததிலிருந்து அபிராமிக்கு இன்னும் அதிக பிரச்சனை. அவளுக்கு வீட்டு வேலைகள் அவ்வளவாக செய்ய வராது என்றாலும் கூட உண்ணும் உணவுக்காகவாவது என்று மனதுக்குள் கூறிக் கொண்டு புவனாவோடு சேர்ந்து சின்ன சின்ன வேலைகளை செய்துக் கொண்டிருந்தாள். ஆனால் இவன் வந்தத்திலிருந்து இவளை தன் அறையிலிருந்தே வெளியே அனுப்ப மறுத்தான். எப்போதும் அவள் பக்கத்தில் வேண்டும் என்றான். அவள் ஏதாவது வேலையாக அந்த அறையை விட்டு வெளியே சென்றால் "அபிராமி.. அபிராமி.." என்று அவளின் பெயரை ஏலம் போட்டான்.

யமுனா சராசரி மாமியாராகதான் இருந்தாள் இந்த விசயத்தில். கார்த்திக்கை கேள்வி கேட்க வக்கில்லாதவள் போல எப்போதும் அபிராமியை மட்டும்தான் முறைத்தாள். "பணக்கார வீட்டு மகாராணியா இருந்தா இந்த வாசலை கூட கூட்ட வேணாம்ன்னு சொல்லுதா.?" என்று முணுமுணுத்தாள் அபிராமி மட்டும் தன் அருகே இருந்த நேரங்களில்.

"இந்த பாத்திரங்களை கூட விளக்கி வைக்க கூடாதா.? எனக்கு மட்டும் ஏழு கையா இருக்கு.?" என்றாள் அபிராமி தனக்காக தட்டில் உணவு பரிமாறி எடுத்துச் செல்லும் நேரங்களில். அபிராமி எப்போதும் தன் அருகில் அமர்ந்துதான் உணவு உண்ண வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டிருந்தான் கார்த்திக்.

யமுனா மூர்த்தியோ கார்த்திக்கோ அருகில் இருந்த நேரங்களில் அபிராமியை திட்டவில்லை. ஆனால் புவனாவின் முன்னால் திட்டினாள். புவனாவிற்கு அபிராமியை பார்த்து பரிதாபமாக இருந்தது. அதனால் அம்மா குறை சொல்லாத அளவிற்கு அவளே அனைத்து வேலைகளையும் செய்து முடிக்க முயற்சித்தாள். ஆனால் யமுனா அதற்கும் அபிராமியையே திட்டினாள். "புவனா மட்டுமேதான் வேலை செய்றா.? நீயும் கொஞ்சம் இடுப்பு வளைச்சி வேலை செஞ்சா குறைஞ்சா போயிடுவ.?" என திட்டினாள்.

யமுனா அடிப்படையில் நல்லவள்தான். நல்ல மாமியாரும் கூடதான். ஆனால் தன் மகனை நன்றாக நடக்க முடியாதவாறு செய்து விட்டார்களே என்று அபிராமியின் குடும்பத்தின் மீது இருந்த கோபத்தை அவள் மீது காட்டினாள்.

அபிராமி துறவியை போலதான் இருந்தாள். காதில் விழுந்த வார்த்தைகளுக்கு கவலைப்பட நேரம் இல்லை அவளுக்கு. கார்த்திக்கோடு ஒப்பிடுகையில் யமுனா தெய்வத்துக்கு சமமானவள் என்றுதான் தோன்றியது அவளுக்கு.

கார்த்திக் பகல் வேளைகளில் அவளின் மடியில்தான் படுத்து உறங்கினான். அவளுக்கு விருப்பம் இருக்கிறதா என்று நொடி நேரம் கூட யோசிக்கவில்லை. இரவிலும் அணைத்துக் கொண்டுதான் உறங்கினான். 'பழி வாங்கி பாழாய் போறதுக்கு பதிலா போய் நெருப்புல இறங்கலாம்..' என்றெண்ணியது அந்த கன்னியின் மனம்.

அபிராமி வெறும் கழுத்தாக இருப்பது உறுத்தியது அவனுக்கு.

"அம்மா.. வீட்டுல தாலி கயிறு வச்சிருக்கியா.?" என்றான் நொண்டியபடி வந்து தன் அறையின் வாசலில் நின்றபடி.

"எதுக்குடா.?" என்றாள் அம்மா வடகத்திற்கான பொருட்களை தயார் செய்தபடி.

"அபிராமி கழுத்துல தாலி இல்ல.." என்றான்.

யமுனா அமைதியாக சென்று சாமி செல்பில் இருந்த தாலி கயிறு ஒன்றை எடுத்து வந்து தந்தாள். அது அவன் அபிராமி கழுத்தில் கட்டிய அதே தாலிதான். தரையில் கிடந்ததை அன்றே எடுத்து பத்திரப்படுத்தி விட்டிருந்தாள் அவள்.

"தங்கத்துல செஞ்சி போடலாம் இல்ல.?" என்றாள்.

"இதே போதும்.." என்றவன் குளிக்க சென்ற அபிராமி வரும்வரை காத்திருந்தான்.

அந்த வீட்டில் அனைவருக்குமே ஒரே குளியலறைதான். வீட்டின் பின்பக்கத்தில் இருந்தது. அருகிலேயே வீட்டு உபயோகத்திற்கான கிணறும் இருந்தது. அபிராமிக்கு ஆரம்பத்தில் தண்ணீரை சேந்த தெரியவில்லை. அவர்கள் வாளியோடு இணைத்து வைத்திருந்த தேங்காய் நார் கயிறும் அவளின் கையை முள்ளாக குத்தியது.

முதல் நாள் தண்ணீர் சேந்த முயற்சித்து தோற்ற நேரத்தில் மூர்த்திதான் அவளுக்கு தண்ணீர் சேந்துவது எப்படி என்று சொல்லி தந்தான். ஒரு வாளி தண்ணீர் சேந்துவதற்குள் கைகள் சிவந்து விட்டது அவளுக்கு. ஆனாலும் அந்த வீட்டில் உள்ளவர்களிடம் இந்த உதவியை கேட்பதற்கு பதிலாக கையே சிவந்து போகட்டும் என்று முடிவெடுத்திருந்தாள்.

ஈர தலையில் துண்டை முடிந்தபடி வீட்டுக்குள் வந்த அபிராமி தாவணியின் முந்தானையை எடுத்து இடுப்பில் சொருகிக் கொண்டாள். அறைக்குள் நுழைந்தவள் கார்த்திக்கின் பார்வை முதுகை துளைப்பதைக் கண்டுக் கொள்ளாமல் சென்று கண்ணாடியின் முன் நின்று பொட்டு வைத்தாள்.

"அபிராமி.." என்று அழைத்தவனை உணர்ச்சிகளற்று திரும்பி பார்த்தாள். கார்த்திக் தன் கையிலிருந்த தாலியை காட்டினான். அபிராமி விட இருந்த பெருமூச்சை தவிர்த்துவிட்டு சென்று அவன் கையிலிருந்த தாலியை எடுத்தாள். அண்ணன் கழட்டி எறிந்த தாலி இப்போது முடிச்சிகள் அவிழ்ந்து கிடந்தது. தாலிக் கயிறை கழுத்தில் கட்டிக் கொள்ள முயன்றாள்.

"ஏய் என்ன பண்ற.?" என்றவன் தடுமாற்றத்தோடு எழுந்து நின்றான்.

"நான்தான் கட்டுவேன்.. நீ எப்ப கயிறு மாத்தினாலும் நான்தான் கட்டி விடுவேன்.." என்றவன் அவள் கையிலிருந்த கயிற்றை பிடுங்கி அவளின் கழுத்தில் கட்டி விட்டான்.

முன்பு கட்டியதே பரவாயில்லை என்று தோன்றியது அபிராமிக்கு. இப்போது அதை விட மோசமாக குளிக்காமல், அழுக்கு உடையோடு தாலியை கட்டினான் அவன். அவள் மனதிலும் முன்பை விட அதிக வெறுப்பு இருந்தது.

"இனி நீ நெத்திக்கு தினமும் குங்குமம் வச்சிக்கணும். ஆனா அதையும் தினம் நான்தான் வச்சி விடுவேன்.." என்றான். தினமும் காலில் விழ வேண்டும் என்று சொல்லாமல் போனானே என்று சந்தோசம் கொண்டாள் அபிராமி.

அவளின் முகத்தை உற்று பார்த்தவன் "இந்த தோடு, மூக்குத்தி, கொலுசையெல்லாம் கழட்டி கொடு.. உங்க வீட்டுக்கு கொடுத்து அனுப்புறேன்.." என்றான்.

அவனின் குணத்தை பற்றி அவளுக்கு ஏற்கனவே தெரியும். "தோடும் மூக்குத்தியும் கவரிங்.. தங்கத்தை கழட்டி வச்சிட்டு கவரிங்கைதான் போட்டு வந்தேன்.. என் அம்மாவோட அம்மா இறந்து போனபோது சடங்கெல்லாம் முடிஞ்சி எங்க அம்மாவோட கடைசி சீர்ன்னு சொல்லி கொலுசை போட்டு விட்டார் என் தாய்மாமா. அத்து போகும் வரை இதை என்னால கழட்ட முடியாது.." என்றாள்.

கொலுசு விசயத்தை அவள் சொல்லாமலேயே இருந்திருக்கலாம். அவளின் தங்க கொலுசை பார்க்கும் போதெல்லாம் உறுத்தியது அவனுக்கு. பணக்காரர்கள்தான் வரதட்சணை மற்றும் சீரை ஊக்குவிக்கிறார்கள் என்ற அவனது எண்ணம் இப்போது அதிகமாகியது. அவனுக்கு தன் பெரியப்பா மீது இருந்த கோபத்தால் பணத்தையுடைய மற்றவர்களையும் வெறுத்தான்.

முத்தமிழ் இவனின் நட்பு வட்டத்தில் இணைந்தது உண்மை நட்பு என்பதால் அவனிடம் மட்டும் இந்த ஏற்ற தாழ்வை பற்றி நினைக்காமல் இருந்தான் கார்த்திக். ஆனால் அபிராமியை ஈஸ்வர் பெண் பார்க்க வருகிறான் என அறிந்ததும் நண்பனிடம் சென்று தன் பெரியப்பன் மகன் கெட்டவன் அவனுக்கு உன் தங்கையை கட்டித் தராதே என்று சொன்னான். அதை தவிர வேறு விசயங்களை சொல்லவில்லை அவன்.

ஆனால் முத்தமிழ் குடும்பத்திற்கு ஈஸ்வரின் குடும்பத்தை பிடித்துப் போனதால் திருமணத்தை நிச்சயித்து விட்டார்கள். அன்றிலிருந்து முத்தமிழ் மீதும் வெறுப்பு அவனுக்கு. பணம் பணத்தோடுதான் சேரும் என்று மனதுக்குள் சொல்லிக் கொண்டவன் ஈஸ்வரை பற்றிய முழு விவரங்களையும் முத்தமிழிடம் சொல்லவில்லை என்பதுதான் உண்மை.

தன் தங்கையை தங்கம் போல பாதுகாத்து வந்த முத்தமிழ் ஈஸ்வரை பற்றிய முழு உண்மையும் அன்றே தெரிந்திருந்தால் நிச்சயம் திருமணத்திற்கு ஒத்துக் கொண்டிருந்திருக்க மாட்டான். ஆனால் கார்த்திக்கிற்கு தன் பெரியப்பா குடும்பத்தை பழி வாங்க வேண்டுமே.! அதற்காகதான் காத்திருந்து திருமண நாளில் அபிராமியை அழைத்து வந்தான். இந்த விவரத்தை அபிராமியிடமும் கூட சில நாட்களுக்கு முன்னால் சொல்லி விட்டிருந்தான் அவன்.

"அதென்ன தாய்மாமன் சீர்.. பெண்ணா இருந்துக்கிட்டு வரதட்சணையை ஊக்குவிக்கிறியே உனக்கு வெட்கமா இல்ல.? உன்னோடு பழகும் சக தோழிங்க உன் கொலுசை பார்த்து தங்களையும் தன் தாய்மாமன்களையும் தாழ்வா நினைக்க மாட்டாங்களா.? ஒருத்தரையொருத்தர் தாழ்வா நினைக்கற ஒரு விசயத்தை எதுக்கு கடைப்பிடிக்கணும்.?" என்று திட்டினான்.

அபிராமி அவனுக்கு பதில் சொல்லவில்லை. அவளின் தாயார் பல வருடங்களாக ஒரு குங்கும சிமிழை வைத்திருக்கிறாள். அது அபிராமியின் தாய்மாமன் எடுத்து தந்ததுதான். அப்போதைய மதிப்பு ஐந்து ரூபாயாம். மிகவும் கஷ்ட காலத்தில் இருந்தபோது 'சகோதரிக்களுக்கு செம்பு குடம் எடுத்து தர வேண்டும்..' என்று ஊர் முழுக்க ஒரு பேச்சு உலாவிக் கொண்டிருந்ததாம். ஊரில் உள்ள அனைத்து பெண்களும் பிறந்த வீட்டிலிருந்து செம்பு குடத்தை வாங்கிக் கொண்ட நேரத்தில் அபிராமியின் தாய்மாமனுக்கு எங்கேயும் கடன் கூட கிடைக்காததால் 'தன்னால் ஒரு சொம்பு கூட வாங்கி தர முடியவில்லையே இந்த கஷ்ட காலத்தில்..' என்று வருந்தினாராம்.

"நம்ம வீட்டுல இருக்கற பழைய ஈய டம்ளரை கூட ஒன்னு கொடுன்னா போதும்.. ஏன் இதுக்கு வருத்தப்படுறா.? என்று அபிராமியின் அம்மா சொன்னதற்கு "என்னால முடிஞ்சது.." என்று சொல்லி அந்த ஐந்து ரூபாய் குங்கும சிமிழை வாங்கி தந்தாராம் அவர். அந்த ஒரு விசயம் அவரை மிகவும் பாதித்து விட்ட காரணத்தாலேயே தான் மிகவும் உழைத்து மேல் மட்டத்திற்கு வந்ததாக அடிக்கடி சொல்வார் அவர்.

தானாய் தரும் சீருக்கும், கேட்டு வாங்கும் வரதட்சணைக்கும் இடையில் பாலம் உண்டு என்று அபிராமிக்கும் தெரியும். தாய்மாமன் இவர்கள் வீட்டு என்ன செய்கிறாரோ அதே அளவு மதிப்பில் அவளின் தந்தையும் திருப்பி செய்துக் கொண்டிருந்தார். இந்த கொலுசு சீரோ வரதட்சணையோ கிடையாது. மொய் என்று கணக்கிட்டிருந்தார் அவர்.

ஆனாலும் கூட இந்த சீர், மொய்யை தாண்டி தான் உழைக்க காரணமே தங்கைதான் என்று காரணம் சொல்லி தங்கை மகளுக்கு அவளின் தாய்மாமன் வாங்கி தந்த கொலுசை இவளால் எப்படி கழட்ட முடியும்.? தினமும் கால்களை முறைக்கிறானே என்று நொந்துப் போனவள் விருப்பமே இல்லாமல் அதையும் கழட்டினாள். "பாப்பு குட்டி.. இது பாட்டியோட கம்மல் நகையை கலந்து செஞ்சது. தொலைக்காம பத்திரமா வச்சிக்கணும்.." என்று காலில் அணிவித்த தாய்மாமனுக்கு மனதுக்குள் மன்னிப்பு கேட்டாள்.

ஈஸ்வர் சிறையில் இருந்தான். அவனை காவலில் வைத்து விசாரிக்க சொல்லி இருந்தார் நீதிபதி. வக்கீல்களோடு எவ்வளவோ பேசி பார்த்தார் ஈஸ்வரின் அப்பா. ஆனால் வக்கீல்களோ ஈஸ்வரை வெளியே கொண்டு வருவது சிரமம் என்று சொல்லி விட்டார்கள். மிகவும் போராடி பார்த்தவர் கடைசியாக கார்த்திக்கின் வீடு வந்து சேர்ந்தார்.

"என் பையன் மேல இருக்கற கேஸை வாபஸ் வாங்க உனக்கு எவ்வளவு பணம் வேணும்.?" என்றார்.

"சொத்தை சமமா பங்கு போடணும்.. பதிலை தெரிஞ்சிக்கிட்டே கேட்க வரிங்களே.. உங்களுக்கு இது ஓவரா தெரியல.?" என்றான் கார்த்திக்.

அவனை ஆத்திரத்தோடு முறைத்தவர் கார்த்திக்கின் பின்னால் நின்றிருந்த அபிராமியையும் சேர்த்து முறைத்து விட்டு கிளம்பிச் சென்றார்.

"உங்ககிட்ட இருக்க பங்கை வச்சி உங்களால சம்பாதிக்க முடியாதா.?" என்று குழப்பமாக கேட்டாள் அபிராமி.

"வாய்ப்பில்ல.. இரண்டு இடத்துல இருக்கறது பாறை கல் காடு. ஒரு இடத்துல இருப்பது மேட்டுக்காடு. மழை இருந்தாதான் விளைச்சல்.." என்றவன் இந்த கேள்வி கேட்டது குற்றமோ என அவள் சிந்திக்கும்படி அவளின் இதழில் முத்தமிட்டான்.

அடுத்த அத்தியாயத்தில் சந்திக்கலாம் நட்புள்ளங்களே

VOTE

COMMENT

SHARE

FOLLOW
 
Top
All rights reserved by nigarilaavanavil.com
Site Made with by SMMTN