வண்ணத்துப்பூச்சி 1

yuvanika

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member
"கயல் கயல் அடியே கயலு எழுந்திரிடி….
பொழுது விடிஞ்சு எவ்வளவு நேரம் ஆகுது, கொஞ்சம் கூட பொறுப்பு இல்லாம இழுத்து போத்திகிட்டு தூங்குறா.
கல்யாணம் பண்ணி போற இடத்துல பொண்ண வளர்த்து வச்சிருக்கா பாருணு என்னதான் குத்தம் சொல்லு வாங்க…
வயசுக்கு ஏத்த பொறுப்பு கொஞ்சம் கூட இல்ல. இப்ப நீ எழுந்திரிக்க போறியா இல்லையா டி"…
ஊகும் கயலிடம் இருந்து ஒரு அசைவும் இல்லை.. போர்வையை இழுத்து தலை வரையும் மூடி அசையாமல் படுத்து இருந்தாள்.

"எழுந்திருடி மணி ஆறு ஆயிட்டு நா வயலுக்கு வேற போகணும்"....
கயல் அம்மா தனலட்சுமி அவளை எழுப்பி பாத்துட்டு அவரால கத்த முடியாமல்,

"உன்கிட்ட கத்தி கத்தி என் தொண்டை தண்ணி தான் வத்திபோச்சி.. பாரு நாளையில் இருந்து உன் அப்பா விட்டு தான் உன்ன எழுப்ப சொல்ல போறேன்…
பொண்ணு பொண்ணுனு அவர் கொடுக்கிற செல்லம் தானே நீ சொல்பேச்சு கேக்காம ஆடுற… வீட்டில் ஒரு வேலையும் பாக்குறது இல்ல, வேலைக்கு போறேனு சொல்லிகிட்டு, வீட்டுல ஒரு வேலை பார்க்குறது இல்ல, நாளைக்கு அவரையே உன்னை எழுப்ப சொல்லுறேன். அப்ப தெரியும் நா உன்ன எழுப்புறத்துக்கே எவ்வளவு கஷ்டபடுறேனு…

நா உன்ன பத்தி எது சொன்னாலும் என் பொண்ணு நல்ல பொண்ணுனு, என் வாயை அடைக்க வேண்டியது"…. என புலம்பிய படி,கயலை வழக்கம் போலவே எழுப்ப முடியாமல் தோல்வியை தழுவி, ஒரு பெருமூச்சு விட்டு கொண்ட வயலுக்கு புறப்பட்டு சென்றார்.
இவ்வளவு சத்தத்துக்கும் எழுந்திருக்காம தூங்கற மாதிரி நடிக்கிறது வேற யாரும் இல்லைங்க எல்லாம் நம்ம ஹீரோயின் கயல்விழியாள் தான் …

அவள பத்தி சொல்லனும்னா இப்ப நடந்த ஒரு விஷயம் போதும் அவ சேட்டைய பத்தி சொல்ல, குறும்பு தனம் நிறைந்தவள். குழந்தை மனசு போல சுபாவம் கொண்டவள். கிராமத்து பைங்கிளி… கோயில் சிலை போல அழகான உடல்வாகுடன், பாவாடை தாவணியில், மயில் தோகையாய் விரிந்து, இடைவரை வளர்ந்த கூந்தலுடன், ஏற்ற நெற்றியில், அடர்த்தியான இமையும், அதின் கீழ் மீன் போன்ற அமைப்பில், அஞ்சனம் திட்டி பார்ப்பவர்களை வசியபடுத்த கூடிய கண்களும், கூரான நாசியும், ஆரஞ்சு சுளையாய் உதடுகள்… என அழகின் அம்சமாய் துறு துறு பட்டாம்பூச்சியாய் இருப்பாள்…. ஆனால் சரியான அறுந்த வாலு.. அப்பாவுக்கு செல்ல பொண்ணு… அம்மாவுக்கு அடங்காத தடிமாடு...

கயலின் அப்பா சத்தியமூர்த்தி ஒரு விவசாயி, சொந்தமாக சில ஏக்கர் நிலம் வச்சிருக்கார். நடுத்தரமான குடும்பம் தான் அவர்களது…. கயல்விழி B.Ed படித்து விட்டு ஆசிரியராக பணி செய்கின்றாள்… பொறுப்பான வேலையில் இருந்தாலும், அவளின் குறும்பு தணம் மட்டும் குறையவே குறையாது….
அம்மா ஓட சத்தம் கேட்காமல் போகவும் போர்வையை விலக்கி விட்டு...

"அப்பாடா... தப்பிச்சடி கயலு இல்லனா இந்த அம்மா அட்வைஸ் பண்றனு நம்ம கழுத்த அறுத்து இருக்கும் …
லீவ் நாள் கூட நிம்மதியாய் தூங்க முடியவில்லை பா இந்த அம்மா கிட்ட …. என சலித்துக் கொண்டே , ம்… நல்ல கனவு... இந்த அம்மா வந்து எழுப்பி விட்டுட்டு... நம்ம ஹீரோவோட டூயட் பாடும் போது தான் வரனுமா இந்த அம்மா ஒரு பத்து நிமிஷம் லேட்டா வந்திருந்தா எவ்வளவு நல்லா இருந்துருக்கும் ….
இப்படி புலம்பியபடியே எழுந்து பாத்ரூமுக்குள் குளிக்க சென்றாள்…

ரூமை விட்டு கிளம்பி வெளியே அவள் வரும்போது மணி ஏழு ஆகிட்டு….
அப்பாடா… யாருமே இல்ல இப்படியே எஸ்கேப் ஆகிடனும்.மெதுவா பூனை பாதம் வைத்து வெளியேறும் போது…

"ஏய் நில்லுடி…"

'ஆகா… நமக்கு இன்னைக்கு நேரம் சரியில்லையோ இது கிட்ட காலையிலேயே மாட்டிக்கிட்டோம் போல இப்ப என்ன பண்றது?

(ஊரையே கதறடிக்கும் இவளையே கதறடிக்க இரண்டு பேர் இருக்காங்க அதுல ஒருத்தர் தான் இந்த அன்பரசி பாட்டி, கயலோட அப்பத்தா… இன்னொருத்தர் யாருனு கதையில போகும் போது தெரியும்)

" என்னடி கூப்பிடுறது கூட காதில் விழாத அளவுக்கு அங்கு நின்னுட்டு அப்படி என்ன கனா காணுற?

"ம் எங்க தாத்தா நேத்து என் கனவுல வந்து எனக்கு இங்க ரொம்ப போர் அடிக்குது அதனால் துணைக்கு உன் அப்பத்தாவ அழைச்சிக்கிட்டு போறேனாரு... அதான் இன்னமும் உன்ன அழைச்சிகிட்டு போலயேனு யோசிக்கிறேன்…

"எடு வெளக்கமாத்த… உனக்கு வர வர ஏத்தம் ரொம்ப கூடிப்போச்சு டி…
யாரடி சாக சொல்லுற…என் பேரன்கிட்ட சொல்லி உன் கொழுப்ப அடக்கல... நா அன்பரசி இல்லடி…

"இப்ப சொன்ன பாத்தி நா அன்பரசி இல்லனு அது உண்மை, நீ எல்லாம் அன்பே இல்லாதரசி…
எப்ப பாரு என் பேரன விட்டு அடக்குறேன், என் பேரன விட்டு அடக்குறேனுட்டு… நா என்ன காளமாடா அவன் என்ன அடக்க.. உன் பேரன் என்ன பெரிய இவனா, அவனையே தலையில தூக்கி வச்சுக்கிட்டு ஆடுற…

சரியான வளர்ந்து கெட்டவன், பனை மரம்..பனை மரம்… என கயல் முனுமுனுக்கவும்,

"என்னடி அவன் இவன்னு சொல்லுற, மரியாதையா பேச மாட்டியலோ… ஒழுங்கா அத்தான்னு கூப்பிடு டி.. என் பேரன் ராசாடி நா அப்படித்தான் தலையில் தூக்கி வச்சு ஆடுவேன் உனக்கு என்னடி வந்துச்சு…

" இங்க பாரு கிழவி காலையிலேயே என்கிட்ட வம்புக்கு வராத சரியா…நீ உன் பேரன தலையில வச்சு ஆடு, இல்ல இடுப்புல வச்சு ஆடு. இப்ப எனக்கு வழிய விடு, உன்கிட்ட பதில் பேச எனக்கு நேரம் இல்ல. நான் கெளம்புறேன்… அப்புறம் இன்னொரு விஷயம் அவன அத்தான்னுலாம் கூப்பிட முடியாது சொல்லிட்டேன்….
அத்தானாம், அத்தான் சரியான பொத்தான்...என முனுமுனுத்தாள்..

" ஆமா இவ பெரிய கலெக்டர் உத்தியோகம் பாக்கபோறா, இவ போய் கையெழுத்து போட்டாதான் எல்லாம் வேலையும் நடக்கும், போடி போ, போய் வெட்டி அரட்டை அடிக்கறதுக்கு என்ன பில்டப்பு…என வேண்டுமென்றே அவளை வம்பு வளர்த்தார்..
அவளை வம்புக்கு இழுக்குறதில் அவருக்கு அலாதி பிரியம்…

" இது நல்லா இல்ல சொல்லிட்டேன் கிழவி, சும்மா போனவள கூப்பிட்டு இப்படி வம்பு வழக்குறது…
அப்பத்தா ஏதோ பேச வாயைத் திறக்கவும்,

"இங்க பாரு கிழவி மறுபடியும் ஆராம்பிக்காத, எனக்கு இப்பவே ரொம்ப நேரம் ஆச்சி, இதுல நா உன் பொண்ணு வீட்டுக்கு போய் செண்பாவ அழைச்சுகிட்டு வேற போகணும்…

" ஏய் நீ கெட்டு போறது பத்தாதுனு என் பேத்தியையும் ஏன் டி கெடுக்குற…

"ஆமா இவங்க பேத்தி பெரிய ஒழுங்கு சிகாமணி நா சேர்ந்துதான் அவ கெட்டு போவதற்கு… அவளே எட்டு ஊருக்கு வாயடிப்பா… இங்கேரு கிழவி காலையிலேயே என் மூட கெடுக்காத நா வரேன்...நா திரும்பி வந்த பிறகு நம்ம பஞ்சாயத்த வச்சுக்கலாம்…
ம்… எல்லாம் என் நேரம்… எல்லோரையும் நா வாயடைக்க வைக்கிறேனா, என்ன இந்த கிழவி வாயடைக்க வைக்குது…

"என்னடி அங்க முனுமுனுப்பு…

" ஒன்னும் இல்ல கிழவி நா வரேன்…

"ஏய் சாப்பிட்டு போடி வெறும் வயிற்றோட போகாத…
ஓடிக்கிட்டே "வேணா அப்பத்தா நா அத்தவீட்டுல சாப்பிடுகிறேன்…
எவ்வளவு தான் இரண்டு பேரும் ஒருத்தர ஒருத்தர் வாரிகிட்டாலும், அப்பத்தாவுக்கு கயலுனா உசுரு கயலுக்கும் அது தெரியும். அதே மாதிரிதான் கயலுக்கும் அப்பத்தானா ரொம்ப இஷ்டம்.

"அத்தே அத்தே … வீட்டுக்குள் நுழையும் போதே சத்தம் கொடுத்துக் கொண்டே போனாள்...

'எங்க இந்த அத்தையை காணும்… அடுப்படியில் இருந்து பாத்திரம் உருளும் சத்தம் வரவும், அங்கே போய் கயல் பார்த்தாள்.

"என்னத்த, இப்படி பாத்திரத்த போட்டு ஒடைச்சுக்கிட்டு இருக்க, வெளியே வரையும் சத்தம் வருது, காலையிலேயே எங்க அத்தைக்கு யாரு மேல இப்படி கோபம்.. என அத்தையின் கழுத்தை கட்டி செல்லம் கொஞ்சி கொண்டே காதில் கத்தினாள் …

"ஏய் கயலு காதுல வந்து இப்படி கத்தாதடி... நானே செம கடுப்புல இருக்கேன். இதுல நீ வேற என் காத செவிடா ஆக்குற மாதிரி கத்துற, உன் மாமா வேற இப்ப வீட்டில் தான் இருக்காரு…

"என்ன வீட்டில் இருக்காரா.. அதிசயம் தான் போ"

"ஏன் டி என் புருஷன் வீட்டுல இருக்குறது அப்படி என்னடி அதிசயம்…

"இல்லையா பின்ன சேவல் கூவ ரத்துக்கு முன்னாடியே அப்பாரும், பிள்ளையும் வெளியே கிளம்பிரு வாங்களே அதான் சொன்னேன்… சரி நான் கேட்டதுக்கு பதில் சொல்லத்த என்ன கோபம் உனக்கு?

"அது ஒன்னும் இல்லடி இன்னைக்கு உன் மாமாவோட அக்கா குடும்பம் வராங்க. அதான் காலையிலேயே அதை செய்யி, இத செய்யினு என் உயிர வாங்குறார் இந்த மனுஷன்…

நானும் தனியா எவ்வளவு தான் பண்றது சொல்லு, இந்த செண்பாவ உதவிக்கு கூப்பிடலாம்னா, அவர் பொண்ண வேலை வாங்க கூடாதான். சரி பரவால்லனு நானே எல்லாம் செஞ்சி வச்சா, அவர் அக்கா ஏலட்டு நொட்ட குறை சொல்லிக்கிட்டு சாப்பிடுவாங்க. இன்னைக்கு முழுக்க என்ன ஒக்கார விடாம ஏவிகிட்டே இருப்பாங்க. இவரும் கண்டுகாம அமைதியா இருப்பாரு…

"அதான் ஒரே கடுப்பா இருக்கு, ஏதோ செந்தில் இருக்குறதால கொஞ்சம் அடக்கி வாசிப்பாங்க... அதான் இன்னைக்கு அவர் வயலுக்கு போகல. செந்திலும் ஆபிஸ் போகாம, ரைஸ்மில்லுக்கு மட்டும் போய் ஓர் எட்டு பாத்துட்டு வரேனு போயிருக்கான்..

" அத்த நா வேணா ஏதாச்சும் உனக்கு செஞ்சு தரட்டுமா?

"வேணாம் டா,பாதி முடிச்சிட்டேன். இன்னும் கொஞ்சம் தான். தம்பி ரைஸ்மில்லில் இருந்து வரப்ப கறி வாங்கிட்டு வரேனு சொல்லிருக்கு, அத பெறட்டி எடுத்துட்டா வேலை முடிஞ்சுடும்.. தம்பி வர நேரம் தான்.. அதனால ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல. நானே முடிச்சிடுவேன்..

'ஆஹா அந்த பனை மரம் வீட்டுக்கு வர நேரமா? அது வரதுக்குள்ள எஸ் ஆகிடனும்…

"சரி அத்த அப்ப செண்பா இன்னைக்கு வர மாட்டாளா?

"அவ இப்பதான் குளிக்கவே போய் இருக்கா… அவ வந்தாதான் தெரியும் உன்னோட வருவாளா இல்லையானு…

"என்ன இப்ப தான் குளிக்கிறாளா! இது வேலைக்கு ஆகாது அத்த நா கிளம்புறேன்… எனக்கு ஏற்கனவே லேட்டா ஆச்சு..
மனசுக்குள்ள 'அந்த பனை மரம் வரதுகுள்ள இங்க இருந்து கிளம்பிடனும் பா, என யோசித்தாள்...

"இருடி சாப்பிட்டு போலாம் ..

"இல்லத்த வேணாம் நா வீட்டுலேயே சாப்பிட்டேன்..

"பொய் சொல்லாதடி அம்மா போன் பண்ணி கயலு சாப்பிடாமா வந்து இருக்கா சாப்பிட வச்சு அனுப்புனு சொல்லுச்சு.. வா வந்து சாப்பிடு..

'இந்த அப்பத்தாவுக்கு என் மேல பாசத்தை பொழிய இதுவா நேரம்..போன் போட்டு பாச பயிறு வளர்த்து இருக்கு'

"என்னடி யோசிக்கிற. உனக்கு பிடிச்ச ஆப்பம் தான் டி பண்ணிருக்கேன் வா..

"என்ன ஆப்பமா…ஆமாடி உனக்கு ஆப்பம்னா ரொம்ப பிடிக்கும்ல வா வந்து சாப்பிடு..
அவ சாப்பிடலாமா வேண்டாமா என யோசனையில் ஆழ்ந்தாள்..

'சாப்பிட ஆசையா இருக்கு ஆனா அந்த பனை மரம் வந்துட்டானா என்ன பண்ணுறது?

'வந்தா வரட்டும் உனக்கென்ன பயம்.அவன் எல்லாம் ஒரு ஆளுனு அவனுக்கு பயப்படுற,என மனசாட்சி குரல் கொடுக்கவும், அதான நான் ஏன் பயப்படனும் அதுவும் அவனுக்கு போய், என தைரியமாக இருப்பதாய் காட்டிக்கொண்டு அடுப்படி பக்கம் திரும்பி நடக்கும் போதே, அவளின் தைரியத்துக்கு வேட்டு வைப்பது போல, வெளியே அவனுடைய புல்லட் சவுண்ட் கேட்டது…

(கயல கலங்கடிக்கிற இன்னொரு ஆள் வந்துட்டான், அட அது நம்ம ஹீரோ தாங்க, வாங்க அவன பார்ப்போம்..)

தன் ராயல் என்ஃபீல்டு புல்லட்டில் கம்பீரமாய் வந்து இறங்கினான் செந்தில் குமரன்… எஞ்சினியரிங் முடித்து விட்டு, தன் சொந்த முயற்சியில் தன் கசின்களுடன் சேர்ந்து, கன்ஸ்ட்ரக்சன் கம்பெனி நடத்தி வருகிறான்…

அவன் தன் வண்டிக்கு பிரேக் போட்டு நிறுத்தும் போதே, அவளுக்கு பிரேக் போட்டது போல நடை நின்றுவிட்டது....
அவ்வளவு தான் அவளது தைரியம் எல்லாம் இருந்த இடம் தெரியாமல் ஓடி போயிட்டு…

அதைத் தொடர்ந்து அவன் கேட்டை திறந்து கொண்டு நடந்து வரும் ஒரு ஒரு அடிக்கும், அவளுக்கு ஹாட் பிட் வெளியே விழும் அளவுக்கு துடிக்க ஆரம்பித்தது… அப்போது அவன் செல் போன் கரெக்ட் டயத்துக்கு இசைக்க ஆரம்பித்தது...

இந்த பாடலை கேட்கும் போதே இவளுக்கு யாரோ நெஞ்சை இறுக்கி பிழிவது போல இருந்தது.
அவளின் உள்ளே ஏதேதோ எண்ணங்கள் வந்து போயின... அவன் போனை எடுத்து ஹலோ என்று பேச ஆரம்பிக்கும் போதே அவனின் கம்பீரமான குரல், அவளுக்குள்ளே போய் என்னவோ செய்தது.

அவளால் நிற்க கூட முடியாத அளவுக்கு உடல் தள்ளாடியது. வெண்மை நிற வேஷ்டியும், அதற்கு தோதாய் அணிந்து இருந்த அரக்கு நிற சட்டையின் முழு கையினை மடித்து விட்டு, முறுக்கேறிய அவனின் கைகளுக்கு மேலும் அழகூட்டும் வெள்ளி காப்புடன், தன் நெற்றியின் மீது விழுந்த முடியை கோதிகொண்டு, ஒரு கையால் போன் பேசிய படி கம்பீரமாக நடந்து வரும் நடையில் ஆணழகனாக இருந்தான். அகன்ற நெற்றியும் அதில் சிறு கிற்றாய் குங்குமமும், கூரான நாசி, அதனின் கீழ் முறுக்கு மீசையும், அவனின் கன்ன குழியை சிறைபடுத்தி வளர்ந்து இருக்கும் அடர்ந்த தாடியும், சிகரெட் படாத உதடுகளும், அவனின் தெற்றுப்பல் சிரிப்பும், அவனை வசிகரனாய் காட்டியது. அவனின் வசிகர சிரிப்பில் இவள் வசியப்பட்டது போல் மயங்கி சிலையாய் நின்றாள்…

'செந்தில் கயல் நிற்ப்பதை பார்க்கவே இல்லை. கயல் அடுப்பங்கரை போகும் வழியில் நின்று இருந்தாள்.
செந்தில் ஹாலில்லேயே நின்று போன் பேசி கொண்டு இருந்தான். போன் பேசி முடித்து விட்டு அடுப்பங்கரைக்கு கறியை கொண்டு கொடுக்க திரும்பியவன் இமைக்கவும் மறந்து நின்று விட்டான்.

எங்கே இமைத்தால் மறைந்து விடுவாளோ என்று பயந்தான். இது கனவோ என்று கூட தோன்றியது, ஏன் என்றால், அவளை அவன் பார்த்து பல மாதங்கள் ஆகிவிட்டது.

கயலும் அவன் தன்னையே பார்ப்பதை உணர்ந்தும் உணராத நிலையில் நின்றாள். அவன் மெல்ல மெல்ல நடந்து அவள் அருகில் வந்தான். அவன் இதழ்கள் மீனு என்று அழைத்தது.
 
Top
All rights reserved by nigarilaavanavil.com
Site Made with by SMMTN