நிகரில்லா வானவில்

நீங்கள் REGISTER செய்த உறுப்பினராக இருந்தால், தயவுசெய்து LOGIN செய்க , நீங்கள் உறுப்பினராக இல்லாவிட்டால் REGISTER Now என்பதைக் கிளிக் செய்க.. .

கானல் - 11

im_dhanuu

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member
பச்சைத் தாவணி போர்த்திய அந்த பூமித்தாயோ அந்த தீவில் மட்டும் இப்போது வானமதை தன் உடையாக போர்த்திக்கொள்ள இயற்கையின் வளங்கள் யாவும் தங்கள் இன்னுயிரை மாய்த்து காய்ந்து சருகாகின.

மனிதன்,ஏலியன்,விலங்கு என மூன்றுவித உருவங்களாக மாற்றி மாற்றி மாறிக் கொண்டிருக்கும் சாராவைக் கண்ட பூஷன் மற்றும் சாஹீ மயங்கி விழ அங்கிருந்த ஏலியன்கள் எல்லாம் அவர்களை நோக்கி வர ஆரம்பித்தது.

ஏலியன் பேசும் மொழிகள் தெரியாமல் டிம் மற்றும் துருவ் முழிக்க அவர்களை நோக்கி வந்த சாரா இப்போது ஏலியனாக மாறியிருந்தாள்.

கொடி கொண்டு அவர் கைகளை கட்ட செல்ல அதைத் தடுத்த சாரா இவர்களை கெமிக்கலில் வைத்தாயிற்று நாளை நாம் நம் வேலையை ஆரம்பித்துக் கொள்ளலாம் எனக் கூற
அதற்கு சம்மதித்த ஏலியன் அவர்களை ஒரு இடத்திற்குள் அழைத்துச் சென்று அடைத்து வைத்தது.

இருட்டான அந்த அறையில் வெளிச்சம் வரவே இடம் இல்லாமல் மரம் போன்ற அமைப்பில் இருந்த அந்த இடத்திற்குள் இரண்டு அறைகள் இருந்தது
உள்ளே தள்ளிவிட்டதும் மரக்கட்டைகளைக் கொண்டு அதை அடைத்துவிட ஒரே ஒரு பகுதி மட்டும் உணவு தர திறந்து விடப்பட்டிருந்தது.

"சத்தியமா இந்த அறைக்குள்ள ஒரு நாள் முழுவதும் இருந்தா மூச்சு விடவே கஷ்டப்பட்டு செத்துப் போயிருவோம் போல" என்று புலம்பிய பூஷனிடம் ஆம் என்பது போல் தலையசைத்த துருவ்

"யாரும் தூங்கிட வேணாம் காலைல ஆறு மணி ஆனதும் எப்படியாவது தப்பிச்சுடுவோம் " எனக் கூறி ஒரு ஓரத்தில் சென்று அமர்ந்துக் கொண்டான்.

அவனிடம் ஏதோ மாற்றத்தைக் கண்ட சாஹீ மற்றும் பூஷன் என்னவென கேட்டுக்கொள்ளவில்லை.
அவன் காரிகையை கண்டதனால் இருக்குமோ என நினைத்து விட்டுவிட்டனர்.

தூக்கம் வந்து ஒவ்வொருவரின் கண்களும் சொருக அதைக் கண்ட துருவ் ஏதாவது பேசிட்டு இருப்போம் இல்லைனா நம்மளும் தூங்கிடுவோம் எனக் கூற
என்ன பேசுவது என்றுதான் தெரியவில்லை அங்கிருக்கும் அனைவருக்கும்...

டிம்மோ அவன் காதல் மனைவி சாராவின் நினைப்பிலேயே இருக்க அவளை நினைத்து ஒவ்வொரு நிமிடமும் மருகிக் கொண்டிருந்தான்.
அவளை அந்த நிலையில் பார்த்ததிலிருந்து அவனால் ஒருநிலையில் இருக்கவே முடியவில்லை...இதயத்தில் யாரோ கத்தியை கொண்டு கிழித்தது போல் உணர்வு இருக்க தன்னால் தான் இது என நினைக்கும் போது இன்னும் அது அவன் வேதனையை அதிகமாக்கியது.

தான் மட்டும் அன்று அவளை தனியே விட்டுசெல்லாமல் இருந்திருந்தால் இன்று அவளுக்கு இந்த நிலை ஏற்பட்டிருக்காதே என நினைத்தவன் மனது இனி என்ன செய்யப் போகிறோம் என்ற யோசனையில் சுழல அந்த இருட்டிலும் எதையோ வெறித்தவன் போல அமர்ந்திருக்கும் அவனைக் கண்ட மற்றவர்களுக்கும் வருத்தமாகத் தான் இருந்தது.

"ச்ச் இந்த காதல் வலி மட்டும் தான் தரும் போல " என்று முணுமுணுத்த துருவின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட டிம் அவனைத் திரும்பிப் பார்க்க எப்பொழுதும் எது கேட்டாலும் சிரிப்பவன் இன்று சிரிப்பையே மறந்தவன் போல் இருக்க

"காதலில் வலி கூட சுகம் தான் " என அவனைப் போலவே சாஹீயும் முணுமுணுத்தாள்.

அது துருவிற்கு நன்றாகவே கேட்டுவிட
"டிம்மோட காதல் பெரிசா தெரிஞ்சிருந்தா சாரா இங்கே வந்திருக்க மாட்டாங்க...இப்படி இவரை கஷ்டப்படுத்த நினைச்சிருக்க மாட்டாங்க " என்று கூறியவனின் குரலில் சிறிது கோபம் இருக்கத்தான் செய்தது.

அதே கோபத்தில் மூக்கு விடைக்க பதில் கூறத் தொடங்கிய சாஹீயை அமைதிப் படுத்திய பூஷன் "அதே காதல் தான துருவ் எவ்வளவு ஆபத்து இருந்தாலும் பரவாலனு உன்னை இங்கே வரவெச்சது...ஏன் ? உனக்கு உன் காரிகை மேல இருந்த காதல் தான? நான் ஒன்னு சொல்லவா துருவ் உனக்கு கனவில் வந்த காரிகைக்கு நீ ஏலியன்னு உருவம் கொடுத்துக்கிட்ட அவ்வளவு தான்...மற்றபடி உன் காரிகை அந்த ஏலியன் இல்லை...உனக்கு படிக்கிறது புதுசா தெரிஞ்சுக்கிறதுல ஆர்வம் அதிகம் அந்த ஆர்வம் தான் ஒழுங்கா ஆராயாம உன் காரிகைக்கு ஏலியனோட உருவத்தைக் கொடுக்க வெச்சது இங்கே வரவும் வெச்சது...நீயே இங்கே வரப்போ அதே அளவு தன்னோட படிப்பு மற்றும் ஆராய்ச்சி மேல காதல் இருந்த சாரா இங்கே வந்ததுல என்ன தப்பு" என்று கூறிய பூஷன் துருவிற்கு புதிது.

சிறு வயது முதல் பார்த்து வருகிற அவன் நண்பன் இன்று தன் மனதில் உள்ளதை அப்படியே ஒப்பிப்பது போல் கூறுகிறானே...அவன் கோபப்படுவான் தான் ஆனால் இந்தளவு இல்லை.
தான் எங்கு தவறு செய்தோம் என இன்னும் அவனுக்குத் தோன்றவே இல்லை.
தன் முட்டாள் தனமான செயல் இன்று உயிருக்கு போராடும் நிலைக்கு தங்களை கொண்டு வந்துவிட்டது என கூட அவன் புத்திக்கு உரைக்கவில்லை.

துருவை பூஷன் திட்டுவது பிடிக்காமல் பேச்சை மாற்ற எண்ணிய சாஹீ உங்களுக்கு பிடிச்ச யாராவதைப் பற்றி சொல்லுங்க எனக் கூற கண்டிப்பாக பூஷன் மானுவைப் பற்றித் தான் கூறுவான் அவனை சகஜமாக்கிவிடலாம் என நினைத்தாள்.
அனைத்தும் துருவிற்காக மட்டுமே...

"மானு அவளை மனசுல நினைக்கிறது கூட எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்...அவ சாதாரண பொண்ணு இல்லை சாஹீ மா...ரொம்ப தைரியமான பொண்ணு, திமிரும் கூடவே பொறந்துருக்கும் போல...பேச்சுலையே அது இருக்கும்...அக்னிப் பறவை அவ...
ஆனால் நீ அப்படி இல்ல சாஹீ.
உன்னை இதோ இவன் எத்தனை முறை அசிங்கப்படுத்தினாலும் அவனுக்காக மட்டும் தான் நீ யோசிப்ப.
உனக்கு ஏன் இவனை பிடிச்சுதுனு நிறைய பேர் கேட்டுட்டாங்க...
எனக்கும் அதே சந்தேகம் தான்...
பக்கத்துலையே இருக்க உன்னோட அருமை புரியாம காரிகை கருமம்னு நம்மள கூட்டிட்டு வந்துருக்கான் பாரு இவன்" என பல்லைக் கடித்த பூஷன்
"இப்போவும் உன் உயிரை விட அவன் கூட இருக்கிறது தான் முக்கியம்னு வந்துருக்கியே சாஹீ...உன் காதலை நீ கடைசி வர அவன் கிட்ட சொல்லமாட்ட...இப்போ சொல்லுடா...நீ சொல்லித்தான் ஆகணும் அப்போவும் இந்த மரமண்டைக்கு உரைக்காது " என்றவனைப் பார்த்த சாஹீ புன்னகைத்தவாறே வேணாம் பூஷன் என்று கூறி திரும்பிக் கொள்ள

" நீ ஏண்டி என்னை இந்தவளவு காதலிக்கிற" என்ற கேள்வி மட்டும் தான் துருவ் மனதில் இருந்தது.

"டொக் டொக் " என்ற சத்தம் அவர்களின் மனநிலையை கலைக்க
என்னவென்று பார்க்க சென்ற அந்த நிகழ்வைப் பார்த்த பூஷன் பத்தடி தள்ளி விழுந்தான்.

" பூஷா " என்று ஓடிவந்த துருவ் அவனை உட்காரவைத்து என்னவென்று பார்க்கச் செல்ல அங்கே கெமிக்கலில் ஐந்து மணி நேரம் இருந்து வந்த மனிதர்களின் நகங்களை பிடுங்கி அங்கு ஏதோ ஒரு திரவத்தை வைத்து தடவிக் கொண்டிருந்தது ஏலியன்.

நகத்தை பிடுங்கி எடுக்கும் வலிக்கு கூட எந்தவித ரியாக்ஷ்னும் கொடுக்காமல் எங்கோ வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

துருவிற்கு பின்னால் வந்த சாஹீயும் பார்த்து பயந்து கைகள் நடுங்க கீழே பொத்தென்று அமர திரும்பி துருவ் பாத்து எனக் கூற அதிர்ச்சி நிறைந்த பார்வையால் அவனைப் பார்த்தவளுக்கு உடலும் நடுங்க ஆரம்பித்தது.

அப்போ சாரா சொன்னது போல் நாளைக்கு நமக்கும் இதே நிலைமை தான் என எண்ணிய துருவ் சீக்கிரமே தப்பிக்க வேண்டும் என முடிவெடுக்க அதைச் செயல்படுத்த நேரத்தை நோக்கி காத்திருந்தனர்.

மேகமூட்டங்கள் சூழ்ந்து கருமை படர்ந்திருந்த அந்த சூழல் சூரியனுக்காக காத்திருக்க சீக்கிரமே விடிந்துவிடும் போல என எண்ணிய துருவ் வெளியே பார்க்க அங்கு யாரும் இல்லை.

அனைவரையும் அழைத்துக் கொண்டு அந்த மரக்கட்டைகளை உடைத்துக் கொண்டு வெளியே வந்தவர்கள் அதிர்ந்து நின்றனர்.
இன்னும் ஏலியன்கள் அங்கு சுத்திக்கொண்டு தான் இருந்தனர்.

வேறு வழியில்லை விடிவதற்குள் எங்காவது சென்றுவிடலாம்.விடிந்தால் இந்த இடத்தில் கூட ஏதாவது மாயம் ஏற்பட வாய்ப்பு உள்ளது என எண்ணியவர்கள் கடல் தெரிகிறதா என தங்கள் தேடலைத் தொடங்க

டிம்மோ சாரா சாரா எனக் கத்திக்கொண்டு ஓடத் தொடங்கினான்.

அவனை பிடிக்க செல்வதற்குள் அவன் ஏலியன்களின் கைகளில் மாட்டிவிட ஓடிய துருவை பிடித்து நிறுத்திய பூஷன் மரத்தின் பின்னால் இழுத்துச் சென்றான்.

"வேண்டாம் துருவ்...நீயும் கூட போய் மாட்டிக்காத இரு...என்ன பண்ணுறாங்க பார்ப்போம்...நம்ம எப்படியாவது தப்பிக்கணும்" எனக் கூற

டிம்மை பிடிக்கவில்லையென்றாலும் அவன் மாட்டிக் கொள்வது வருத்தமளித்தது துருவிற்கு.

டிம்மை பிடித்த ஏலியன்கள் அவனிடம் ஏதோ பேச அவர்கள் பேசுவது புரியாமல் முழித்த டிம்மின் கண்கள் சாராவை மட்டுமே தேடியது.

அவனை இழுத்துக் கொண்டு சென்ற ஏலியன் அங்கு சுழல் போன்று பூமிக்கும் வானத்திற்கும் இருந்த பகுதியில் பிடித்து தள்ளிவிட
அப்படியே உயிருடன் இருக்கும் போதே ஒவ்வொரு உறுப்பில் இருந்தும் இரத்தம் வெளியே வர துடிதுடித்து உயிருக்கும் போராடிக் கீழே கிடந்தவனைக் கண்டு சாஹீ கத்த ஏலியன்களும் இவர்கள் மறைந்திருப்பதை கண்டுகொண்டனர்.

மூவரும் தப்பித்துக் கொள்ள ஓட அவர்களின் கண்ணில் பட்டுவிட்டது ஒரு போட்....அது அவர்கள் வந்த அதே போட்.

போட் செலுத்த தெரியாமல் செலுத்த ஆரம்பித்தவர்கள் இன்னும் பயத்தில் நடுங்கிக் கொண்டு தான் இருந்தனர்.
ஒருவழியா தப்பிச்சுட்டோம் என்ற பூஷனைப் பார்த்து மெல்லிய புன்னகை வீசியவனின் விழிகளோ
சாஹீயிடம் மட்டுமே இருந்தது.

அவள் பூந்தளிர் மேனி இன்னும் நடுங்கிக் கொண்டிருக்க நடுங்கும் கைகளுக்குள் துப்பட்டாவைக் கொடுத்து அதை மறைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அவள் மழலை முகம் பொலிவிழந்து கண்களின் ஒரு வித பயம் தெரிய விழிகளை சுற்றிலும் அலையவிட்டு நின்றிருக்கும் அவளை பார்க்க ஏனோ மனம் பாரமானது.

தன்னால் தான் இந்த நிலை என முதன் முதலில் தோன்ற ஆரம்பிக்க பச்சைப்பசேலாக இருந்த அந்த தீவு இப்போது நீல நிறமாக தோன்ற பயத்தில் அதிர்ந்து நின்றவர்கள் நடுங்க ஆரம்பித்தனர்.

இத்தனை நேரம் பயணித்தும் அந்த போட் சுற்றி சுற்றி தங்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்த அதே இடத்திற்கு தான் வந்து நின்றது.

ஏலியன் இவர்களை நோக்கி வர போட்டை வேகமாக ஓட்டிய துருவோ போட் நகராமல் இருப்பதைக் கண்டு கீழே பார்க்க அந்த கடல் இப்போது மணல் பரப்பாக மாற போட் மறைந்து இப்போது இவர்கள் மணல் பரப்பின் மேல் இருக்க ஏலியன் இவர்களை நோக்கித் தான் வந்து கொண்டிருந்தது.

❤❤❤❤காரிகை வருவாள்❤❤❤❤
 

Author: im_dhanuu
Article Title: கானல் - 11
Source URL: Nigarilaavanavil Tamil novels and story forum-https://forum.nigarilaavanavil.com
Quote & Share Rules: Short quotations can be made from the article provided that the source is included, but the entire article cannot be copied to another site or published elsewhere without permission of the author.

Note:DONT NOT POST YOUR STORY HERE,ONLY COMMENTS SHOULD BE POST HERE

Sri Ram

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member
Happadi lyta bulb eriuthu dhruv paiyanuku
 
All rights reserved by nigarilaavanavil.com
Site Made with by SMMTN
Top