நிகரில்லா வானவில்

நீங்கள் REGISTER செய்த உறுப்பினராக இருந்தால், தயவுசெய்து LOGIN செய்க , நீங்கள் உறுப்பினராக இல்லாவிட்டால் REGISTER Now என்பதைக் கிளிக் செய்க.. .

காற்றுக்கென்ன வேலி...21

Ashwathi

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member




21. காற்றுக்கென்ன வேலி



நிலா மாத்திரையின் வீரியத்தில் உறங்கி அப்பொழுது தான் எழுந்திருக்க பாதங்கள் ஏனோ வலிக்க தொடங்கிட அதை தொட்டு பார்த்து ஸ்ஸ் என்று கத்தினாள்.



கட்டிலில் இருந்து எழுந்தவலின் கண்ணுக்கு ஒரு பேப்பர் ரோல் தெரிய அதனை விரித்து பார்க்க மனம் ஏங்கியது.



ஆனால் அது யாருக்காகவோ வந்தது என நினைத்து அதை டேபிள் மீது வைத்து விட்டு குளியலறைக்கு சென்று குளித்து வந்தவள் அவள் பையில் இருந்த ஆரேஞ் நிறத்திலும் ரோஜா நிறத்தை பார்டராக கொண்டு ஊதா நிறத்திலான வேலைப்பாடுகள் கொண்ட அழகிய வண்ண காட்டன் புடவையை உடுத்தினாள். காட்டன் புடவையிலும் நிலாவை அழகு தேவையாக காட்டி அவள் உடலில் பாந்தமாக ஒட்டி இருந்தது.



அதற்குள் இசை உள்ளே வந்து எதையோ தேடுவது போல் தேட அதனை கண்ட நிலா " இசை என்ன தேடுற " என்று கேட்க



" அக்கா அது ஒரு பேப்பர்" என்று சொல்லி மீண்டும் தேட



டேபிளில் மீது வைத்திருந்த பேப்ரை எடுத்துக் காட்டி " இதுவா இசை நீ தேடுற‌ பேப்பர்ன்னு பாரு " என்றே அவள் முன் அதை நீட்டி கேட்க



தேடுதலை விட்டு புட்டு அந்த பேப்பர் ரோலை ஊற்று நோக்கிய இசை " இல்லை " என்று விட்டு " மணி அக்கா ரூம்ல இருக்கும்னு நினைக்கிறேன் நான் போய் அங்க பாக்குறேன் " என்று வேக நடையுடன் வெளியேறினாள்.



கையில் வைத்திருந்த பேப்பர் ரோலையே கண்ட நிலா , அதை பிரித்து பார்க்கும் ஆசையை நிலாவுக்கு அவள் மூலை கட்டளையிட மனசு வேண்டாம் என்று சொல்ல இவர்கள் இருவருக்கும் நடந்த வாரில் நிமிடங்கள் கடந்த பின்பே மூலை வென்று அதை பிரிக்க முடிவெடுத்தது.



மெதுவாக அதில் சுற்றி இருந்த ரிப்பனை கழட்டியவள் , மெதுவாக திறந்து பார்க்கலானாள்.



அதில்.. ,,,



எந்தன் அன்புக்குரியவளே..,,,



மழலையாய் நீ சிரிக்க



மயங்கிய கருவிழியில்



இமைக்க மறந்த இமைகள்.



இலக்கணப்பிழை இல்லா



எழுத்துப்பிழை இல்லா



பெண்மை இலக்கணம் நீ!



கற்பனை மறந்த சிந்தனை



கவிதை வடித்தது



நிஜ உலகில் உன்னோடு



அந்த முதல் சந்திப்பில்!



என்று கவிதை எழுதி இருந்தது . உனக்கும் எனக்குமானா முதல் சந்திப்பை தெரிந்துக் கொள்ள ஆர்வமா.??? அப்போ ப்யூரிஃபையர் அருகே சென்று பார்...



By
Ur Love



இதனை படித்த நிலாவுக்கு ஆரவமாக இருந்தாலும் அது யாராக இருக்கும் என்றே மூலையை துளைக்க செய்ய ஆனாலும் அவள் கால்கள் அனிச்சையாக நடக்கத் தொடங்கியது..



ப்யூரிஃபையர் அருகில் சென்று முதலில் கிடைத்த மாதிரி வேறு எதாவது கிடைக்கிறதா என்றே பார்வையை நோக்க அவளை மிகவும் சோதிக்க வைக்காமலே ப்யூரிஃபையர் பின்பே ஒரு கார்ட் இருந்தது.



அதை பிரித்து பார்க்க ,



நெடுந்துயரம் பஞ்சமாக வந்த போதிலும்



வஞ்சமில்லா என் நெஞ்சம் கலங்கவில்லை



சில நொடிகள் மௌனகீதம் பாடிய
உனக்காக



கஞ்சமில்லா என் வாழ்க்கை ஏன் தஞ்சமடைகிறது..



நம் முதல் சந்திப்பு ரயில் நிலையம்.. நான் பார்த்து வியந்து உன் மேல் காதல் கொண்ட தருணம் அது. மெல்லிய இசை என் பின்புறம் பாட அதற்கு தகுந்தாற்போல் மௌன கீதமும் என்னுள் முளைத்த காதலை வளர வைத்து இப்போது காதல் கடலில் மூழ்கிய பித்தன்னாகி விட்டேன்...



By
Ur Love...



மேலும் என்னை காண்பதற்கு ரிசப்ஷன் சென்று அங்கிருக்கிற பெண்ணிடம் உன் பெயரை சொல்லவும் என்றிருந்தது.



மேலும் ஆர்வத்தையும் தயக்கத்தையும் கொடுக்க , எதுவாக இருந்தாலும் கீழே சென்று பார்த்துவிடலாம் என்று எண்ணி கீழே சென்றாள்.



" எக்ஸ் க்யூஸ் மீ " என்க



" எஸ் மேம் வாட் கேன் ஐ டூ ஃபார் யூ " என்று பணிவாக கேட்க



" என்னோட நேம் யாழ்மொழி " என்றாள்.



புன்னகையை பூத்த அந்த பெண் அங்கிருந்த அவளிடம் நிலாவின் கண்களை கட்டி விட , பதறிய நிலா " என்ன பண்றீங்க " என்று கேட்க



" கூல் மேம் " என்று விட்டு அவளை எங்கோ ஓரிடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று விட்டாள்.



" ஓகே மேம் திஸிஸ் தி ப்லேஸ் மேம் யூ கேன் சீ யுவர் சப்ரைஸ் " என்று விட்டு சென்று விட்டாள்.



வேகமாக கண்களில் போட்டிருந்த கட்டை அவிழ்த்து விட்டவள் சுற்றிலும் பார்வையை பதிக்க , அவள் கண்களுக்கு யாருமே தெரியவில்லை.



ஆனால் அவளுக்கு முன்பு லைட் செட்டுடன் ஆன பாதை அமைப்பு தெரிய அதன் வழியே மெதுவாக நடக்கத் தொடங்கினாள். ஒரு நிமிடத்திற்கு நடந்தவள் அந்த பாதையின் இறுதியில் இருட்டு மட்டுமே தென் பட சுற்றிலும் பார்வையை பதித்தவளுக்கு நெருடலாக இருக்கும் போது தான் அதன் பெண் கொடுத்துச் சென்ற டப்பா ஞாபகத்திற்கு வர வேகமாக அதை திறந்து பார்க்க அதில் கத்திரிக்கோல் இருந்தது . அதேநேரம் ஒரே ஒரு மின்விளக்கு மட்டுமே எறிந்திட அதிலிருந்து பல பலக்கும் ரிப்பன் ஒன்று இருமுனைகளையும் சேர்க்கும் விதமாக கட்டியிருந்தது.



கையில் இருந்த கத்திரியை வைத்து அதை கட் செய்த உடனே அந்த இடம் வண்ண விளக்குகளால் மிளிரத் தொடங்கியது. பார்க்கவே நிலாவின் கண்ணை பறிக்க அவள் கால்கள் தானாகவே உள்ளே சென்றது.



அவள் உள்ளே செல்ல செல்ல திடிரென அங்கிருந்த ப்ரோஜக்டரில் இருந்து நிலாவின் சிறுவயது கால புகைப்படத்திலிருந்து ஒவ்வொன்றாக பேக்ரௌண்ட் இசையுடன் ப்லே ஆக செய்தது.



அதனை அப்படியே நின்று நோக்கியவள் , தான் முதன் முதலில் திருச்சியிலிருந்து திருப்பூருக்கு செல்ல வேண்டிய ரயிலுக்காக காத்திருந்த போது தன் தந்தையையும் தாயையும் கேட்டு தொந்தரவு செய்தபடி இருந்த போது போட்டோ எடுக்கப்பட்டிருந்தது.



இதனை கண்ட நிலா யாரோட வேலையாக இருக்கும் என்று எண்ணிக் கொண்டு இருக்கும் வேலையிலே அதற்கான அடுத்த புகைப்படத்தில் பதில் கிடைத்தது.



அடுத்த புகைப்படத்தில் விஷ்வா நிலாவை பார்த்த படி இருந்த போட்டோ திரையில் ஓட நிலாவுக்கு உயிர் தீண்டிய காதல் வெளி வர நினைத்தாலும் இதனை பார்க்க பார்க்க கோபம் மேலோங்கி நின்றது கண்களில் நீர் கோர்த்து இருந்தது. இவையாவும் அமைதியாக நிலாவை இரசித்த படி ஒரு ஓரமாக நின்று வேடிக்கை பார்த்த படி நின்றான்.



திடிரென " மொழி " என்ற அழைப்பில் திடுக்கிட்டு திரும்பி நோக்க இதுவரை காணாத அவனின் ஒட்டு மொத்த காதலும் விஷ்வாவின் கண்களில் மிளிர விட்டு இருந்தான்.



நிலா அசையாது அவனையே நோக்க , " எனக்கு இப்போ இத சொல்லலாமா வேணாமான்னு தெரியல ஆனாலும் சொல்றேன் மொழி . அன்னைக்கு உன்ன விட்டுட்டு போனும்னு என்னோட எண்ணம் இல்ல. எங்க நான் உன்ன நெருங்கினதுல தான் நீ பயந்து போய் என்னைய விட்டு விலகி போறேன்னு நினைச்சேன். ஆனா போக போக நீ எங்க வீட்ல இருக்கிற யார் கிட்டயும் பேசுறது இல்லன்னு தெரிஞ்சுகிட்டேன். என்னால தான் என்னோட மொழி எங்க வீட்டுக்கு வரதில்லைன்னு நினைச்சி நான் அழுகாத நாள் இல்லை மொழி . ஆனாலும் என்னால உன்கிட்ட வந்து பேச முடியல என்னோட குற்ற உணர்ச்சி கொள்ளாமல் கொன்னுடுச்சி . அதுனால தான் நான் ஊருக்கு போனதே . அப்போதாவது நீ எங்க வீட்டுக்கு எப்போதும் போல வருவன்னு நினைச்சி. ஆனா அதுக்கப்புறமும் நீ வரவே இல்லை. அதுக்குள்ள எங்க வீட்டையும் மாத்திட்டாங்க. ஆனா இப்ப வரைக்கும் எனக்கு தெரியல உனக்கு என்ன பிரச்சனைன்னு " என்று வருத்தத்துடன் சொல்பவனை ஒருவித இயலாமையுடன் நோக்கினாள் நிலா.



தன்னை தானே மீட்டெடுத்தவன் " வில் யூ டேன்ஸ் வித் மீ " என்று கை நீட்ட அவளும் அவனின் காதலில் மூழ்கி போய் , அவன் கண்ணையே பார்த்தவள் விஷ்வா நீட்டிய கரத்தின் மீது கை வைத்தாள்.



மழையின் சாரலில்
மழையின் சாரலில் நனைய
தோன்றுது நடுங்க தோன்றுது
பிழைகள் என்றே தெரிந்தும்
கூட பிடித்துப் போனது
புதையல் ஆனது



விருப்பம் பாதி
தயக்கம் பாதி கடலில்
ஒரு கால் கரையில்
ஒரு கால் அலைகள்
அடித்தே கடலில் விழவா
துரும்பை பிடித்தே கரையில்
எழவா இதுவரை இது போலே
இருமனம் கொண்டு தவித்ததில்லை
அதிலுமே எனக்காக திருமணம்
வரை நினைத்ததில்லை ஓஹோ
ஓஹோ ஹ்ம்ம் ஹ்ம்ம் ஆஹா



என்ற பாடலுக்கு ஏற்ற மாதிரி இருவரும் நளினமாக ஆடத் தொடங்கினர்.



இதேபோல் இன்னும் சில பாடல்களுக்கு ஆடியவர்கள் களைத்து விட நிலாவை ஓர் இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றவன் , அங்கே இருந்ததை கண்டு அதிர்ச்சி உற்றாள்.



அங்கே அவளுக்கு பஞ்சு மிட்டாய்களிலேயே ஐ லவ் யூ மொழி என்றிருந்தது.



அதனையே பார்த்திருந்தவளின் முன் மண்டியிட்டு " மொழி " என காதலுடன் அவன் அழைக்க மெதுவாக விழி மாற்றி அவனை நோக்கினாள்.



" மொழி என்னோட காதல இன்னவரைக்கும் நான் வாய் வார்த்தையில நான் சொன்னது இல்ல . இப்போ சொல்றேன் கேட்டுக்கோ " என்றவன் அவனின் காதலை கூறத் தொடங்கினான்.



" என்னோட வாழ்க்கை உன்னோட வாழ்க்கைன்னு நமக்குள்ள பிரிவே இருக்க கூடாது. இனி எல்லாம் நம்ம வாழ்க்கையா இருக்கணும் . என்னோட வாழ்க்கை குள்ள உன்ன கொண்டு வர விரும்பல ஆனா உன்னோட வாழ்க்கையில என்ன கொண்டு வரனும்னு ஆச படுறேன். ஒரு அம்மாவா அப்பாவா தங்கச்சியா நண்பனா நண்பியா காதலன்னா கணவனா குழந்தையா எல்லாமும்மா இருக்க ஆசபடுறேன் . எனக்கே எனக்கான காதலை பொக்கிஷமா பாதுக்காத்து வச்சிருக்கது வேணும்னு ஆச படுறேன் மொழி " என்றான்.



" எனக்கே எனக்கான காதலை ஏற்று தருவாயா..???" என்று கேள்வியுடன் அவளை நோக்கி அவளுக்காக வாங்கி வைத்த மோதிரத்தை அவள் முன் நீட்டி காத்திருந்தான்.



இங்கே சக்தியோ இசையின் அறை கதவை தட்ட , நிலாவாக இருக்கும் என்று எண்ணி கதவை திறந்தவள் அது சக்தி என்று கதவை சாற்ற போக லாவாக அவளை தடுத்து அவளுடனே உள்ளே நுழைந்தான்.



" இப்போ எதுக்கு உள்ள வந்துருக்கீங்க சார் கொஞ்சம் வெளிய போங்க நான் கிளம்பனும் " என்றே முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள்.



" என்னோட செல்ல அங்க்ரி பேர்ட் இப்போ எதுக்கு கோப படுறீங்க சொல்லுங்க " என்று அவளை தாடையை படிக்க ,



கையை தட்டி விட்டவள் , " இந்த அசிங்க பிடிச்ச காதல வச்சிருக்குவரல பாக்க எதுக்கு வரனும் கொஞ்சம் வெளிய போறீங்களா " என்று காட்டமாக சொல்ல



" சாரி டி இனி .நீ அண்ணாவ அடிச்சதும் எனக்கு கோபம் வந்துடுச்சி அதான் உன்ன அடிச்சுட்டேன். நான் பண்ணது தப்பு தான் அதுக்காக என்ன செஞ்சா என்ன மன்னிப்ப " என்று வருத்தத்துடன் முகத்தை தொங்க போட்டு கேட்டான்.



சக்தியின் வருத்தமான முகத்தை தாங்க முடியாமல் " சரி நான் உங்கள மன்னிக்கிறேன் . அப்புறம் நானும் சாரி கேட்டுக்கிறேன் உங்க அண்ணாவ அடிச்சதுக்காக இல்ல என்னோட வருங்கால மாமாவ அடிச்சதுக்காக " என்றாள்.



" மூன்க்கு நீ தங்கச்சின்னா அப்போ விஷ்வா உனக்கு மாமா தானே " என்றே சொல்லி அவள் முன் சாக்லெட்டை நீட்டினான்.



"அத வேற மாதிரியும் சொல்லலாம் " என்றவள் சாக்லெட்டை வாங்கி பிரித்தாள்.



" இந்த சாக்லேட் நான் யார் மேல எல்லாம் அன்பு வச்சிருக்கேன்னோ அத பிரதிபலிக்கிற மாதிரி " என்றவன் கையில் வைத்திருந்த இன்னொரு இதயம் வடிவில் உண்டான சாக்லேட்டை நீட்டினான்.



" இந்த இதய சாக்லேட் எதுக்கு தெரியுமா இப்போ நான் கொடுத்த அந்த சாக்லேடோட ஒட்டு மொத்த அன்பையும் கொண்ட என்னோட இதயத்தையே உன்கிட்ட கொடுக்கிறேன் "என்று அவளிடம் கொடுத்தான்.



அவளுக்கு கண்ணிர் ஊற்றெடுக்க , " அட லூசு தரன் நிலாவோட புருஷனா வந்தா மட்டும் தான் எனக்கு விஷ்வா சார் மாமா ஆக முடியாது சக்திதரன்ன கல்யாணம் பண்ணாலும் எனக்கு விஷ்வா சார் மாமா ஆகலாம் டா லூசு " என்று அவன் தந்த இதய வடிவ சாக்லேட்டை வாயில் திணித்தாள்.



அவனின் இனி கூறியதை உணர்ந்த சக்தி அவளின் கைப்பற்றி இழுத்து தன்னோடு சேர்த்து அணைத்தவன் அவள் இதழை சிறை பிடித்தான் தரன்.



இங்கே விஷ்வா அவள் முன் நீட்டிய படி முட்டிக்கால் போட்டு இருக்க , " என்னால உங்க காதல ஏத்துக்க முடியாது விஷ்வேந்தர். அதுவும் இல்லாம நான் ஒன்னும் உங்கள காதலிக்கில நீங்களா ஏதாவது கற்பனை பண்ணிக்கிட்டிங்கனா ஐம் சோ சாரி நீங்க இதையே வேற எதாவது பொண்ணுக்கு ட்ரை பண்ணுங்க . அதுமட்டும் இல்லாமல் என்ன நாளைக்கு பொண்ணு பாக்க வராங்க " என்று அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்து விட்டாள்.



விஷ்வோ அதிர்ச்சியில் உறைந்தே விட்டான். ஆனாலும் அவளின் நிலை புரிந்து அவளை பாதுகாக்க தான் அவளுடன் இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணி அவள் பின்னே சென்றான்..



பின் அனைவரும் சாப்பிட்டு விட்டு பேருந்தில் ஏறி பயணத்தை தொடர்ந்தனர்.



இங்கே நித்திலாவிடம் ராஜசேகர் பொறுமையாக கேட்க நித்தியோ அமைதி காத்தாள்.



" சொல்லு நித்தி மா உனக்கு இப்போ என்ன பிரச்சினைன்னு இப்படி கைய அறுத்துக் கிட்ட " என்று கேட்க



" மாமா நான் விஷ்வா மாமாவோட குழந்தைய வயித்துல சுமந்துட்டு இருக்கேன் " என்று சொல்ல மூவரும் அதிர்ச்சி அடைந்தனர்.



" என்ன டி சொல்ற நீ " என்று அவளை மஞ்சரி உலுக்க



" இல்ல இல்ல இது சாத்தியமே இல்லை என்னோட விஷ்வா அப்படி பண்றவன் கிடையாது " என்று சொல்ல



" இல்ல அது உண்மை தான் " என்று நித்திலா அழுகையுடனே....



_தொடரும்....

















20. காற்றுக்கென்ன வேலி


நிலாவின் கடந்தகாலத்தை கூறிக் கொண்டு இருக்கும்போதே இசைக்கு அழுகையின் பிடியில் மூச்சு திணறல் ஏற்பட , விஷ்வா அவளை ஆசுவாசம் படுத்த சக்தி வேகமாக ஹோட்டல்க்கு சென்று தண்ணீர் எடுத்துக் கொண்டு வந்து கொடுத்தான்.

" இந்த இனி மா தண்ணிய குடி " என்று அவளின் தலையை வருடி குடிக்க வைக்க முயல , அவளோ அதை வாங்க மறுத்து அவளே சென்று தண்ணி குடித்து விட்டு வந்து நிலாவின் கடந்த காலத்தை பற்றி மேலும் கூறத் தொடங்கினாள்.
அந்த பூஜைக்கு பிறகும் நிலாவின் குணத்தில் எந்த ஒரு பாதிப்பும் இல்லாமல் போகவே தான் ரஞ்சனி மீண்டும் அந்த சாமியை தேடி சென்றதே .

அங்கே சென்றதும் அடுத்த பூஜைக்கான விவரத்தை சொல்லி அனுப்பி விட ரஞ்சனியும் அதற்கான வேலையை செய்தார்.
நல்ல நாளுக்காக காத்திருக்க , அதுவும் விரைவிலே வந்தது.
நிலாவுக்கு அன்று விடுமுறை எடுத்து வீட்டிலே இருக்க வைத்திருந்தாள் ரஞ்சனி.

எதுக்கு .? ஏன்.? எதற்காக.? என்று எந்த ஒரு கேள்வியும் கேட்காமல் நிலா வீட்டில் அமைதியாக இருந்தாள். அவள் தன் வாழ்வையே வெறுத்திருந்தாள் .

ஏன் வாழ்கின்றோம் என்ற கேள்வி அவளுள் எழுப்பி விடும் போதெல்லாம் நித்திலாவின் கூட இருந்தவர் பேசியது நினைவு வந்து அவளை வாழ்வை முடித்துக் கொள்ளலாம் என்று எண்ணும் அளவிற்கு அவளை கொண்டு வந்து விட்டிருந்தது...

அவளின் பிறந்த நாளைக்கு இறுதியாக விஷ்வாவுடன் எடுத்த புகை படத்தை கண்டு " தரு.! தரு‌.!! நீ ஏன் என்ன விட்டு போன உனக்கு கூட என்ன பிடிக்கவில்லை தான நான் அவ்ளோ கெட்ட பொண்ணா சொல்லு உண்மையாவே நான் நல்லா பொண்ணு இல்லையா . அன்னைக்கு நீ ஏன் அப்படி நடந்துக்கிட்ட என்கிட்ட சொல்லு. அதுனால தான என்னால உங்க வீட்டுக்கு வர முடியாம போச்சி. அப்புறம் நீயும் என்கிட்ட பேசாமலே இருந்துட்ட. இதுனால என்னால என்னோட பால் டப்பா கூட கூட பேச முடியல தெரியுமா .நீ எதுக்கு என்ன விட்டு போன தரு ‌.ப்ளிஸ் என்கிட்டயே வந்துரு தரு என்கூட எல்லாம் இருந்து தனியா இருக்கிற மாதிரி இருக்கு. நீ என்கிட்ட இருந்து சக்தி சாவி அம்மா மணின்னு எல்லாரையும் பிரிச்சு உன்கூடவே கூட்டிட்டு பொய்ட்டல இப்போ பாரு தரு நான் தனியா இருக்கேன். இங்க அம்மா என்ன வச்சி என்னென்னமோ பண்றாங்க தரு எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்கு " என்று கண்ணீர் விட்டு அழுதாள் நிலா...

அந்த சாமி நிலா வீட்டிற்கு வர மாலை நேரம் ஆனது...

ரஞ்சனி அவரை வரவேற்று உபசரித்து கொண்டு இருந்தார் . அதற்குள் நிலா வெளியே வரவும் வராத புன்னகையை வர வைத்துக் கொண்டு அவரை வரவேற்றாள்.
ஏனோ அவளுக்கு அவரை கண்ட பொழுதினில் இருந்து நல்ல அபிப்பிராயம் தோன்ற வில்லை.
உபசரிப்பு எல்லாம் முடிந்தவுடன் , பூஜை தொடங்கலாம் என்று முடிவெடுத்து அதற்கான வேலை அவர் செய்தார்.

சில மணி நிமிடத்தில் நிலாவை சாமி அறையின் முன்பு நிறுத்தினார்.

அவளுக்கென்ன கோவிலில் இருந்து கொண்டு வந்த புடவையை அவள் தோலை தொட்டு நிலாவுக்கு புடவையை போர்த்தி விட்டார்.

நிலாவுக்கு உடல் திடுக்கிட மனம் தவறாக உணர்த்த ஆனாலும் எந்த ஒரு எதிர்ப்பு விசையும் காட்டாமல் அமைதியாக நின்றிருந்தாள்.
அவளின் அமைதியை தனக்கு சாதகமாக எடுத்துக் கொண்டவர் , பூஜையை கடை பிடித்தவாறே அவளின் ஒவ்வொரு அங்கங்களாக அளவெடுக்க தொடங்கி இருந்தார்.

இதற்கிடையில் அப்ப அப்ப ரஞ்சினி தங்களை விட்டு நெருங்க‌ விடாமல் இருக்கணும் என ஒரு விளக்கை கொடுத்து வாசலில் வைத்து அனையாதவாறு பாதுகாக்க சொல்லி அனுப்பி வைத்தார்.

நிலாவுக்கு தன்னிலையை நினைத்து அழவும் முடியாமல் தன் அன்னையை அழைக்கவும் முடியாமல் தனக்குள்ளே அழுகத் தொடங்கினாள்.

அவளின் அழுகை குரல் கூட வெளி வராமல் போனது. இதனை அறியாத ரஞ்சினியோ வெளியே விளக்கை அனைய விடாமல் பாதுகாத்து கொண்டு இருந்தார்.
அதுக்கடுத்து ஒரு நூல் போல் எடுத்தவர் அவளின் இடுப்பை சுற்றி இருக்கி கட்டி மந்திரத்தை கூறிக் கொண்டு இருந்தார்.
சில நிமிடத்திலே பூஜையை முடித்து விட்டு வந்தவர் ரஞ்சினியை பார்த்து " இனிமே உங்க பொண்ணு நல்லா படிப்பாங்க மா. இனி எந்த ஒரு பிரச்சனையும் இல்ல .பயப்படாம இருங்க மா " என்று நிலாவை கண்டு சிரித்து விட்டு கிளம்பிச் சென்றார்.

நிலாவிற்கு உயிரே இல்லை யாரிடம் கூறி அழுவது என்று புரியாமல் தனக்குள்ளயே அடக்கி கொண்டு அறைக்கு சென்று கதறி அழுதாள்.

இவளின் அழுகை அறியாத அன்னையாக ஹாளில் இருந்து தன் வேலையை செய்து கொண்டு இருந்தார்.

அடுத்து வந்த ஒரு வாரத்திலேயே நிலாவுக்கு காய்ச்சல் வந்தது. ரஞ்சனி நிலாவை மருத்துவமனை அழைத்துச் சென்று வந்தார்.
அது ஒரு வார கால விடுமுறை என்பதால் இசை அடம்பிடிக்கவும் அவளை அழைத்துக் கொண்டு வந்தார் கண்ணதாசன். அவருக்கு வேலை இருப்பதாக கூறி ரஞ்சனியை ரயில் நிலையம் வந்து அழைத்து செல்லுமாறு கோரிக்கை விடுக்க , ரஞ்சனியும் அதுக்கு சரி என்று கூறவும் நிலாவை வீட்டிலே ரெஸ்ட் எடுக்க கூறிவிட்டு ரஞ்சனி இசையை அழைக்க சென்றார்.

அதனை தெரிந்துக் கொண்டோ தெரியாமலோ அவர் சென்ற சில நிமிடத்திலே நிலாவின் வீட்டிற்கு வந்தார் அந்த சாமி.

இரண்டு முறை கதவை தட்டிய சாமி கதவை திறப்பதற்காக காத்திருக்க , நிலாவோ தன் அன்னை தான் வந்து விட்டதாக எண்ணி மெதுவாக நடந்து வந்து கதவை திறந்து அதிர்வுற்றாள்.

அந்த சாமி அவளை மேலிருந்து கீழே வரை அவள் மேனியை நோட்டம் விட தொடங்கினார்.

கலைந்த முடி காய்ச்சலில் கண்கள் இரண்டும் உள்ளே சென்றிருக்க படுத்தே இருந்ததில் அவளின் உடை சிறிதளவு கசங்கி இருந்தது.

அவளையே கண்களால் பருகியவன் , " வழி விடுறியா மா அம்மா எங்க வீட்ல இல்லையா " என்று அவளை நகர்த்தி உள்ளே சென்றவர் பார்வையை அலை பாய விட்டிருந்தார்.

வீடு முழுவதிலும் பார்வையை பதித்து தேடியவர் யாரும் இல்லை என்று தெரிந்ததும் நிம்மதியாக கதிரையில் அமர்ந்தார்.

" அம்மா வீட்ல இல்ல சாமி " என்று திக்கி திணறி கூறியவள் எச்சிலை விழுங்கினாள்.

" சரி மா குடிக்க கொஞ்சம் தண்ணி குடுக்கிறயா மா " என்றே கேட்க
" சரிங்க சாமி " என்றவள் பயத்துடனே சமையலறை சென்று செம்பு நிறைய தண்ணீர் எடுத்தவள் நடுக்கத்துடனே வெளிய வந்து அவரிடம் நீட்ட அதை பிடிக்காமல் நிலாவின் கையை பிடித்தார்.

நிலா பயத்தில் கை விடுவிக்க முயன்ற போது செம்பை கீழே போட்டு விட ,செம்பில் இருந்த தண்ணி முழுவதும் அவள் மேல் சிந்தி அவள் மேனியில் பசை போல் ஒட்டியது.

அந்த சாமிக்கு அவரின் எண்ணங்கள் மேல் ஓங்க கையை பிடித்திருந்தவர் அதனை இழுக்க நிலா தொப்பென்று அவர் மீதே விழுந்தாள் . உடலில் பலம் என்று சுத்தமாக இல்லாததால் அவளுக்கு அந்த சாமியிடமிருந்து தப்பிக்க முடியாமல் திணறினாள்.

" நாம கல்யாணம் பண்ணிக்கிலாமா..??" என்று கேட்டார் அவளின் பால் மேனியை கண்டு...

தன் ஒட்டு மொத்த திறனையும் கொண்டு அவரை விட்டு எழுந்த நிலா ஓட எத்தனிக்க , அதனை அறிந்த அந்த சாமி அவள் கூந்தலை பிடித்து தனக்குள் கொண்டு வந்தவர் அவளின் இடையை இறுக பற்றி அவளின் உயரத்திற்கு குனிந்து கண்ணத்தில் இதழ் பதிக்க வர நிலா தன்னுடைய கால் வைத்து அந்த சாமியின் காலை ஓங்கி உதைத்து விட வலியில் கையினை விடுத்து கால்லை தேய்த்து விட்டார்.

அதிகளவில் கோபம் கொண்ட அந்த சாமி அவளை ஒரே பிடியில் இழுத்தவர் , அவளின் இதழை வலுக்கட்டாயமாக முற்றுகை இட்டார்.

அவரை விலக திமிறி கொண்டு இருக்கும் போதே மெதுமெதுவாக அவளின் ஆடையை கலட்ட முயல அதற்குள் ரஞ்சனி இசையுடன் உள்ளே வந்தவர் அங்கிருந்த நிலையை கண்டு அதிர்ச்சியுற்று " நிலா " என்ன கத்தி அந்த சாமியிடமிருந்து நிலாவை பிடித்து இழுத்தார்.

இழுத்த வேகத்தில் நிலா கீழே விழுந்து மயங்கி விட்டாள்.
ரஞ்சனி தன் பெண்ணை இந்த நிலைக்கு கொண்டு வர நினைத்த அவனை கீழே கிடந்த செம்பை வைத்து ஓங்கி அவன் மண்டையில் அடித்து காயப் படுத்தி உதிரத்தை வர வைக்க அவனோ வலியில் அவளை கீழே தள்ளி விட்டு ஓடிவிட்டான்.

இசையோ " நிலா அக்கா நிலா அக்கா " என்று அவளை எழுப்ப நிலாவோ மயங்கியதில் எந்திரிக்க முடியாமல் இருந்தாள்.

இசையின் சத்தத்தை கேட்ட ரஞ்சனி வேகமாக எழுந்து நிலாவை உலுக்க நிலாவோ அசையாது அப்படியே இருக்க பயம் வந்து அவளை வேகமாக மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றாள்.

மருத்துவரிடம் நடந்ததை கூறாமல் காய்ச்சல் அதனால் மயங்கி விழுந்துட்டாள் என்று கூறி சமாளித்து விட்டாள்.

நிலாவின் உடல் பலவீனமாக இருக்க அது கூட அவள் கண் திறக்காமலே இருக்கவே அவளுக்கு அவசர சிகிச்சை அளித்தனர். ஆனால் அவள் உடலோ அவர்களின் சிகிச்சைக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுக்காமல் இருக்கவே அவளுக்கு காய்ச்சல் மேலும் அதிகரித்தது. ட்ரிப்ஸ் போட்டு விட்டு செவிலியர் ஒருவரை அங்கேயே இருக்குமாறு சொல்லி விட்டு செல்ல ஒரு நாள் முழுவதும் கண் திறவாமலே இருந்த நிலா மெதுமெதுவாக குலுக்கோஸ் உடலில் சேர்ந்ததிற்கு ஆதாரமாய் நிலா விழிக்க முடியாமல் விழித்தாள்.

ஜெர்மனியில் இருந்த விஷ்வாவிற்கும் ஏதோ உறுத்தலாகவே இருந்தது. அங்கிருந்த செர்சுக்கு சென்றவன் நிலாவுக்கு எதுவும் ஆக கூடாது கடவுளே என்று வேண்டுதல் வைத்தான்.

அடுத்து வந்த ஒரு வாரமும் மருத்துவமனையிலேயே இருக்க மணி பார்த்து விட்டு சென்றாள்.
தன்னால் தான் தன் பிள்ளைக்கு இந்த நிலை என்று அறிந்து நொந்து போனார்.

" நான் நிலா கிட்ட உனக்கு என்ன பிரச்சினை என்று விசாரித்து செயல் பட்டுருக்க வேண்டும் .அது இல்லாம ஜோசியம் கோவில் சாமின்னு போய் என்னோட பொண்ணு வாழ்க்கையே வீண் பண்ண நினைச்சுட்டேனே . அய்யோ அவளுக்கு ஒரு நல்ல அம்மாவா இருக்காம பொய்ட்டேனே " என்று மனதுக்குள்ளேயே வெம்பி போனார்.

காலம் தாழ்ந்து வந்த அறிவு பயனுற்றதாக போய் விடும். எது செய்வதாக இருந்தாலும் ஒரு முறைக்கு பல முறை யோசித்து செயல் பட வேண்டிய அவசியம் குழந்தைகளை பெற்ற ஒவ்வொரு தாய்மாறுக்கும் உண்டு ..

ரஞ்சனி அந்த நிகழ்விற்கு பின் உடைந்தே போய் விட்டார். அதற்கு மாறாக நிலா தைரியமாக இருக்க தொடங்கி இருந்தாள்.

நிலாவின் நிலையை அறிந்த கண்ணதாசன் அதற்கு மறுநாளே வந்து நிலாவை பார்த்து விட்டு இசையை அழைத்து சென்று விட்டார்.

அவள் கண் விழித்த போது நிலா இசையிடம் சத்தியம் பெற்ற பின்பே அவளை அனுப்பி வைத்தாள்.

அடுத்து வந்த சில நாளிலே ரஞ்சனி அந்த சாமியை தேடி கோவிலுக்கு செல்ல , அங்கே இல்லாமல் போக மற்ற சாமியிடம் விசாரிக்க அப்படி ஒருத்தர் இங்கே இல்லவே இல்லை என்று கூறிவிட்டனர்.

ரஞ்சனி முற்றிலும் உடைந்தே விட்டார். ஆனாலும் விடாமல் பக்கத்தில் பல இடங்களில் அங்க அடையாளங்கள் சொல்லி தேட அனைவரின் பதிலும் தெரியாது என்றே இருந்தது.

நிலாவை தேற்ற வேண்டிய இடத்தில் இருக்க வேண்டிய ரஞ்சனியை நிலா கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தேற்றி வந்தாள்.
தன் அன்னைக்காகவே நிலா அனைத்தையும் மறந்து புதுவிதமாக மாறத் தொடங்கிய நேரம் ரஞ்சனி துக்கம் தாங்காமல் கோழை தனமாக தூக்கு மாட்டி இறந்து விட்டார்.

அதனை கண்ட நிலா அதிர்ந்து அம்மா அம்மா என்று கதறி அழுக அவளை தேற்ற கூட ஆல் இல்லாமல் போகவே அவளின் சத்தத்தை கேட்டு பக்கத்து வீட்டினர் வந்து பார்த்து அதிர்ந்தனர்.

அதன் பின் மணியின் குடும்பத்தார் விவரம் அறிந்து நிலாவின் வீட்டிற்கு வந்து அவளின் பாட்டிக்கு ராஜேஸ்வரிக்கும் இசை குடும்பத்துக்கும் விவரம் கொடுக்க பட அவர்களும் வேகமாகவே நிலா வீட்டிற்கு வந்தனர்.

ரஞ்சனியின் உடலை அடக்கம் செய்த பின்பு அந்த வீடு நிலாவுக்கு சூனிய வீடு போல் தோன்ற , " இந்த வீட்டில் நான் இருக்க மாட்டேன்" என்று கூறி அழுது கரைந்தாள்.

அதனால் ராஜேஸ்வரி பாட்டி தான் அவளை தன் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று பார்த்து கொள்வதாக கூறி நிலாவை கையோடு கூட்டி வந்து விட்டார். கற்பகமோ ஒழிந்தது சனியன் என்று எண்ணி அமைதி காத்து விட்டார்‌.

நிலாவின் மனதில் " நான் படிக்கிலைன்னு அம்மா எனக்காக இவ்வளவு பண்ணி அவுங்க உயிர் போச்சி அதுக்காகவே படிக்கனும் " என்று நினைத்து முழு கவனத்தையும் படிப்பில் செலுத்தி நல்ல மதிப்பெண்கள் எடுத்து காட்டினாள் நிலா.

அதன் பின் தன் பாட்டியின் உதவியால் உயர் கல்வி முடித்து விஷ்வாவிற்கு பிடித்த கம்ப்யூட்டர் சயின்ஸ் குரூப் எடுத்து கல்லூரியில் படித்து இப்போது உதவி பேராசிரியராக பணிபுரிகிறாள் என்று இசை நடந்ததை முழுவதும் கூறி முடித்தாள்.

விஷ்வா இடிந்தே போய் விட்டான். தான் அவளை விட்டு சென்றதால் அவளுக்கு எவ்வளவு பிரச்சினைகள் ஏற்பட்டு இருக்கிறது என்று எண்ணும் போதே உயிர் உடலை விட்டு பிரிவது போல் இருந்தது.
சக்தியும் மணியும் கண்களில் கண்ணீர் வடிய நின்றிருந்தனர்.
அந்த இடத்தில் ஒரு மையான அமைதி நிலவிட அதை கலைக்கும் விதமாக விஷ்வாவே பேசினான் அவர்களிடம்.

" எனக்கு என்னோட நிலா கண்டிப்பா வேணும் அவள நான் என்னோட பழைய மொழியா கொண்டு வருவேன் . இன்னைக்கே நான் என்னோட காதல்ல அவளுக்கு சொல்லி புரிய வச்சி அவள நான் பாத்துக்க போறேன் " என்றான் உறுதியான குரலில்...

மூவரும் சரி என்று விட்டு செல்ல , சக்தி மன்னிப்பு கேட்டவாறு இசையின் பின்னே சென்றான்.

இங்கே நித்திலாவோ கையை அறுத்துக் கொள்ள அதனை வீடியோ கால் மூலமாக கண்ட ராஜசேகர் பயந்து போய் உடனே மஞ்சரிக்கு அழைத்து நடந்ததை கூற , மஞ்சரியும் வேகமாக சென்று அவளை மருத்துவமனையில் சேர்த்தனர்.

ராஜசேகரும் சாவித்திரியும் வேகமாக அவளை சேர்த்த மருத்துவமனைக்கு சென்று விட அங்கே மஞ்சரி அழுத படி அமர்ந்திருந்தார்.

தன் தங்கையை கண்ட ராஜசேகர் அவளுக்கு ஆறுதல் கூற அவரோ அதனை ஏற்க மறுத்து அழுதுகொண்டே இருந்தார்.

சிறிது நேரத்திலேயே மருத்துவர்கள் வெளியே வந்து அவள் நலமாக இருக்கிறாள் என்று சொல்லி விட்டு சென்றனர்.

உள்ளே சென்ற மஞ்சரி கோபம் தாங்காமல் அவளை ஓங்கி கண்ணத்தில் அறைந்து விட்டு திட்ட , அறையை வாங்கிக் கொண்டு கல்லாக அமர்ந்திருந்தாள்.

மஞ்சரியை சமாதானம் செய்தவர் , நித்தியின் புறம் திரும்பி " எதுக்கு இப்படி பண்ண நித்தி மா "என்றே பரிவாக கேட்க

அவள் கூறிய பதிலில் மஞ்சரியும் ராஜசேகரும் அதிர்ச்சி அடைந்து விட்டனர்.

_தொடரும்....

ஹாய் ஃப்ரெண்ட்ஸ்..!!!!
என்னால முடிஞ்சத நான் சொல்லி இருக்கேன். இது தப்பா தெரிஞ்சா மன்னிச்சுக்கோங்க.
குழந்தைங்கள் நடவடிக்கைகளில் தப்பா பட்டா அவுங்க கிட்ட போய் பேசுங்க அமைதியா மட்டும் இருந்திராதீங்க .அது பெரிய பிரச்சினையில கொண்டு வந்து முடியும்.

 
Top
All rights reserved by nigarilaavanavil.com
Site Made with by SMMTN