நிகரில்லா வானவில்

நீங்கள் REGISTER செய்த உறுப்பினராக இருந்தால், தயவுசெய்து LOGIN செய்க , நீங்கள் உறுப்பினராக இல்லாவிட்டால் REGISTER Now என்பதைக் கிளிக் செய்க.. .

அத்தியாயம் 16

Sevanthi durai

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member
அத்தியாயம் 16

சக்திக்கு பதில் சொல்லும் வாய்ப்பு குறைவு என தெரியும். இருப்பினும் மகேஷ் ஏதாவது சொல்வான் என காத்திருந்தாள். தவறு அவன் மீது என்றிருக்க கொஞ்சமேனும் தனக்கு பரிந்து பேசுவான் என நினைத்திருந்தாள்.

"ஏன் மேடம் வாய் பேசாம நிக்கிறிங்க..? உங்களை அரசாங்கம் இந்த வீட்டுக்கு அனுப்பிய காரணத்தை அதுக்குள்ள மறந்துட்டிங்களா..? மறந்து போயிருந்தா தயங்காம என்கிட்ட சொல்லுங்க.. நான் வேணா குமரன்கிட்ட சொல்லி நினைவு படுத்த சொல்றேன்.." முத்துவின் வார்த்தைகளுக்கு பதில் பேச முடியாமல் மகேஷை பார்த்தாள். அவன் முகத்தை வேறு திசைக்கு திருப்பிக் கொண்டு நக்கலான நகையை முகத்தில் பரவ விட்டிருந்தான்.

"தெரியாம தப்பு நடந்துருச்சி ஸார்.. இனிமேல் இப்படி எந்த தப்பும் நடக்காம கவனமா இருக்கேன்.."

முத்து மகனை முறைத்தபடியே அவளுக்கு தலையாட்டி விட்டு நகர்ந்தார்.

"வீட்டை சுத்தி பார்க்க போகலாமா..?" என்றவனை அதிசயமென பார்த்தாள். "இங்க நான் என் வேலையை பார்க்க வந்திருக்கேன்.. உனக்கும் எனக்கும் நடுவுல இருக்குற பகைக்கு பழி வாங்குற எண்ணம் இருந்தா அதை தயவுசெய்து கொஞ்ச நாளைக்கு தள்ளி வச்சிடு.." என்றவள் திரும்பி நடக்க சட்டென அவள் கையை பற்றி நிறுத்தினான்.

"மரியாதையா என் கையை விடு.. இந்த வேலைக்கென நான் மெனகெட்டிருக்கேன்... இரண்டு நாளைக்கு நீ யாரோ நான் யாரோன்னு இருந்தா மட்டும்தான் நம்ம இரண்டு பேருக்கும் நல்லது..."

"இப்படி சின்ன விசயத்துக்கே கோவிச்சிக்காத சக்தி.."

"இது உனக்கு சின்ன விசயமா..? உங்க அப்பா என்னை அப்படி திட்டுறார்... நீ வேடிக்கை பார்த்துட்டு நிக்கற.."

"அவர் திட்டுவதுக்கு நான் என்ன செய்ய முடியும்..? நீ என்னை மயக்கறது உண்மைதானே..!"

அவள் அவனை ஒரு மாதிரியாக பார்த்தாள். "அதுவுமில்லாம உனக்கு நான் எப்படி சப்போர்ட் பண்ண முடியும்? நான் என்ன உன் காதலனா? இல்லை கணவனா..?"

அவனை நோக்கி அடியெடுத்து வைத்தாள். அவனது நெஞ்சுக்கு நேரே சுட்டு விரல் நீட்டினாள். "ஏனா இங்கே உன் அப்பா என்னை தப்பா பார்க்க காரணம் நீ.. இந்த இடத்துல பலிகடா நான்.."

"இதுக்கெல்லாம் கோபப்பட்டால் அப்புறம் இனிமேல் நடக்கறதை எப்படி பொறுத்துப்ப.. வா போகலாம்.." என்றவன் அவளது விழி உருட்டலை கண்டுக் கொள்ளாமல் அவளின் தோள் மீது கை போட்டு அவளை அடுத்து இருந்த அறைக்கு அழைத்து சென்றான்.

"இதுதான் மேகரீஸ் தங்க போற அறை.." அவனது பிடியிலிருந்து விலகி நின்றவள் அறையை சோதித்தாள்.

"அறை ரொம்ப பாதுகாப்பாகவும் சுத்தமாகவும் இருக்கு.." மகேஷ் சொன்னதை காதில் வாங்காமல் அறையின் மூலை முடுக்கெல்லாம் சோதித்தாள்.

அறையில் சந்தேகப்படும்படி எதுவும் இல்லையென நினைத்து அவள் திரும்புகையில் அறை கதவில் வித்தியாசத்தை கண்டாள். கதவின் தாழ்பாளை இணைந்திருந்த திருகு ஆணிகள் அனைத்தும் பாதி கழன்று இருந்தன. அவள் அதையே உற்று பார்க்க, சக்தி பார்த்த இடத்தை பார்த்த மகேஷிற்கு நெற்றி சுருங்க ஆரம்பித்தது.

அவள் அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள். "இதுதான் பாதுகாப்பா..?" என்றாள்.

"இதை பத்தி எனக்கெதுவும் தெரியாது சக்தி.." என்றவன் "வீரய்யா.." என கத்தி அழைக்க அவனெதிரே ஓடி வந்து நின்றார் வீடு மற்றும் தோட்ட வேலையாட்களை நிர்வகிக்கும் வீரய்யா.

"என்ன தம்பி..?"

"இந்த ரூமோட தாழ்பாள் எப்படி லூஸாச்சி..?"

அறை கதவை சோதித்து விட்டு நிமிர்ந்தார் வீரய்யா.. "எனக்கு தெரியாது தம்பி... வீட்டை சுத்தியிருக்கும் புற்களை வெட்ட புது ஆளுங்க நிறைய பேர் நேத்து வந்தாங்க.. அதனால இதை யார் செஞ்சிருப்பாங்கனு என்னாலயும் சொல்ல முடியாது.." அவர் தலை குனிந்து சொன்னார்.

மகேஷ் சிறிது நேரம் யோசனை செய்தான். "சரி நீங்க போய் ஸ்க்ரூ டிரைவர் கொண்டு வாங்க.."

அவர் நிமிடத்தில் அதை கொண்டு வர கதவிலிருந்த அனைத்து ஸ்க்ரூக்களையும் சரி செய்தான் மகேஷ்.

அவனையே பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள் சக்தி.

"வேலை முடிஞ்சது.. இப்போ ஓகேவா..?" என நிமிர்ந்தவன் தனக்கு மிக அருகே சக்தியை கண்டதும் தன்னை மறந்தான். இனியும் இந்த காதலின் மாய வலையில் சிக்கி தன் தன்மானத்தை இழக்க பிடிக்காத சக்தி அவளாகவே விலகி நின்றாள்.அவளது முகத்தை வைத்தே அவளின் மனதில் ஓடுவதை அறிந்தவனுக்கு மனம் வலித்தது.

"மத்த இடங்களை பார்க்க போறேன்..." அவள் செல்லவும் அவளை பின்தொடர்ந்து ஓடினான் மகேஷ்.
வீட்டின் மூலை முடுக்கெல்லாம் சோதித்தவள் கடைசியாக வந்து நின்ற அறை மகேஷினுடையது. அறைக்குள் நுழைந்த அடுத்த நொடியே அது அவனுடையது என்பதை அறிந்துக் கொண்டாள். அந்த அறையில் நிற்பது தனக்கு பாதுகாப்பானதாக இருக்காது என எண்ணியபடி உள்ளே நுழைந்த மறு நொடியே வெளியேற நினைத்து திரும்பினாள். இவளது நிழல் போல் சுற்றிக் கொண்டிருந்த மகேஷின் மீது மோதி விலகி நின்றாள்.
"வழி விடு.. நான் வெளியே போகணும்.."

"நான் உன் கண்ணுக்கு காமுகனா தெரியறனா..?" என்றவன் விலகி நிற்க அவனுக்கு பதில் அளிக்காமல் வெளியே நடந்தாள்.

"சக்தி மேடம்.." சக்தி திரும்பி பார்த்த திசையில் நின்றுக் கொண்டிருந்தாள் சந்தியா.

"நீ...!?" சக்தியின் நினைவில் வந்து போனது சந்தியாவினுடனான சந்திப்பு.

"நீ இங்கே என்ன பண்ற..?"

"இது எங்க வீடுதான் மேடம்.." சந்தியாவை நம்பிக்கை இல்லாமல் பார்த்தாள் சக்தி.

'இது இவளின் வீடா..?' சக்தி மகேஷை பார்த்தாள். 'எனக்கு தெரியாம வேற கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டானா? இவ்வளவு பெரிய பொண்ணு..' சக்தியால் அதற்கு மேல் யோசிக்க கூட முடியவில்லை. இதயமெல்லாம் பாரத்தை உணர்ந்தது போலிருந்தது அவளுக்கு. அவளின் கட்டுப்பாட்டை மீறி கண்களில் ஈரம் மின்ன ஆரம்பித்தது. கண்ணீரை வெளியே விட ரோசம் இடம் தரவில்லை. அதனால் படபடவென கண் இமைகளை மூடி திறந்தாள் கண்ணீரை கண்ணுக்குள் வைத்து சமாதி கட்டும் எண்ணத்தோடு.

"சந்தியா.." தூரத்திலிருந்து பொன்னி அழைத்தாள்.

"வரேன் பாட்டி.." இங்கிருந்து குரல் தந்தவள் சக்தியிடம் திரும்பினாள்.

"பாட்டி கூப்பிடுறாங்க.. நாம் அப்புறம் பேசலாம்.." என்றவள் பாட்டி இருக்கும் திசை நோக்கி ஓடினாள்.

"அதுதான் நீ தங்க போற ரூம்.." மகேஷின் குரல் கேட்டு அவன் கை காட்டிய திசையை பார்த்தாள். அவனது அறைக்கு எதிர் திசையில் இருந்தது அந்த அறை. சரியென தலையசைத்தபடி அறைக்குள் நுழைந்தாள். அறை அவளுக்கு பிடித்த நிறத்தில் புதிதாக வண்ணமிடப்பட்டு இருந்தது பார்த்தவுடன் தெரிந்தது.

'நான் இந்த அறையில் இரண்டு நாட்கள் தங்க போகிறேன் என ஏற்கனவே தெரிந்து பெயிண்ட் அடித்துள்ளானா..? இந்த பாழாய் போன மனசுக்குதான் எவ்வளவு பேராசை! உன்கிட்ட இவன் வேசம் போடுறான் சக்தி. அவனுக்கு வளர்ந்து விட்ட வயதில் ஒரு பெண்பிள்ளை இருக்கிறாள்... இனிமேலும் வீணாக அவனது வார்த்தைகளுக்கு பலி ஆகாதே..'

அங்கிருந்த குளியலறைக்குள் நுழைந்தாள். குளிரும் தண்ணீரை முகத்திற்கு அடித்தாள். அங்கிருந்த கண்ணாடியில் தெரிந்த தன் பிம்பத்தை இரக்கத்தோடு பார்த்தாள். கண்கள் தடுத்து நிறுத்தப்பட்ட கண்ணீரோடு இன்னமும் கூட மின்னிக் கொண்டேயிருந்தது. தான் எவ்விதத்தில் குறைந்து போனோம் என்ற கேள்வியோடு தன்னை பார்த்தாள். வளர்ந்து விட்ட மகனுக்கு தாயென இருந்தாலும் கூட இன்னும் இளமை இறந்து விடாததை அறிவாள். இளைஞர்கள் மனதை கொள்ளைக் கொண்டிருக்கும் திரைப்பட நடிகையை விடவும் தனக்கு வயது மிகவும் குறைவு என அறிவாள் சக்தி.

"சக்தி.." மகேஷ் குளியலறை கதவை தட்டினான்.

"வரேன்.." நாவிலிருந்து சென்று விட்ட வார்த்தைக்கு தன்னையே நொந்து கொண்டாள். ஏனெனில் குரல் கரகரத்திருந்தது அந்த சொல்லில் நன்றாகவே தெரிந்தது.

"சக்தி.." மகேஷின் அவசர குரலில் இருந்த கவலையை கண்டு மனதிற்குள் சிரித்தாள். 'நல்லாவே நடிக்கிறான்..' அருகேயிருந்த துவாலையில் முகத்தை அழுந்த துடைத்துக் கொண்டு வெளியே சென்றாள்.

அவளது கண்கள் லேசாக சிவந்திருந்தது. "சக்தி அழுதாயா..?" என கேட்டபடி நெருங்கியவனின் நெஞ்சில் கை வைத்து தள்ளினாள். ஆனால் அவன் மில்லி மீட்டர் கூட நகரவில்லை என்பது வேறு விஷயம்.

"உங்களுக்கு தேவையில்லாத விசயத்துல தலையிடாதிங்க.." என்றவள் அவனை தாண்டி கொண்டு அறையை விட்டு வெளியேறினாள்.

'இவ எதுக்காக இப்ப உங்க எங்கன்னு புது மரியாதை தரா..? பிடிக்காதவங்க மரியாதை தரலன்னா கூட பிரச்சனை இல்ல.. ஆனா ரொம்ப பிடிச்சவங்க மரியாதை தந்தா அது ரொம்ப ரொம்ப டேஞ்சர் ஆச்சே..'

மகேஷ் நடந்தது என்னவென்று அறியாமலும் புரியாமலும் நின்றான்.

சக்தி தனது அலைபேசியில் குமரனை அழைத்தாள்.

"ஸார் இந்த வீடு சேஃப்டியா இருக்கு.. நான் என் ஸ்டேஷன் வேலைகளை பார்க்க கிளம்பட்டுமா..?"

சக்தியின் குரலிலிருந்த மாற்றம் குமரனுக்கு தெரிந்தது. ஆனால் அதை பற்றி அவளிடம் கேட்பதை தவிர்த்தார்.

"சரி.. நீ போய் உன் மத்த வேலைகளை பாரு சக்தி.." அவர் அனுமதி தந்தவுடன் அந்த வீட்டில் நிற்கவும் பிடிக்காமல் அங்கிருந்து கிளம்பி விட்டாள்.

குமரன் மகேஷை ஃபோனில் அழைத்தார். "சக்திக்கிட்ட என்ன சொன்ன..?" என்றவரின் குரலில் கோபம் இருந்தது.

"நான் எதுவும் சொல்லலையே.." என்றான் அவன் குழப்பத்தோடு.

"எங்க டிபார்ட்மெண்ட்ல நிறைய பேர் இருந்தும் கூட நான் இந்த வேலையை சக்திக்கிட்ட ஒப்படைச்ச ஒரே காரணம் நீ என்கிட்ட கெஞ்சி கேட்டதால மட்டும்தான்... உன் சேராத காதலுக்கு நான் சின்ன உதவி பண்ணது தப்புன்னு என்னை நினைக்க வச்சிடாத.. எனக்கு சக்தி மேல் நிறைய அக்கறை இருக்கு.. அவள் எனக்கு உடன்பிறவா சகோதரி போல.. அவ மனசு கஷ்படுற மாதிரி நடந்து நான் உனக்கு தந்த இந்த சந்தர்ப்பத்தை நீயே கெடுத்துக்காத..!" என்றவர் அழைப்பைத் துண்டித்துகொண்டார்.

மகேஷிற்கு ஏதோ தவறு நடந்து விட்டது என தெரியும்‌. ஆனால் அந்த தவறு என்னவென்றுதான் தெரியவில்லை. காரணம் தேடி மூளையை கசக்க ஆரம்பித்தான்.

சக்தி ஸ்டேசனுக்கு வந்து கொண்டிருந்த வழியில் அவளது வாகனத்தை கை நீட்டி நிறுத்தினாள் ஒரு இளம்பெண். அவள் வாகனத்தை நிறுத்தி கீழே இறங்கியதும் அந்த பெண் கோபத்தோடு இவளருகே வந்தாள்.
"உங்களால்தான் என் வாழ்க்கையே நாசமா போச்சி.." என்றவள் நொடி நேரத்தில் அடிக்க கை ஓங்கினாள்.
அவளது கையை பிடித்து நிறுத்தினாள் சக்தி. அந்த பெண்ணை அவளுக்கு நினைவிருந்தது. அவளது பெயர் ரியா. காதலனோடு ஸ்டேசனுக்குள் தஞ்சம் புகுந்தவளை நல்வார்த்தைகள் கூறி பெற்றோரோடு அனுப்பி வைத்தவள் சக்திதான்.

"என்ன பிரச்சனைன்னு வாயால் சொல்லு.." என்றவள் அவளது கையை பிடித்திருந்த தன் கை பிடியை விட்டாள். அவள் உடனே ஓவென முகத்தை மூடி அழ சக்தி திகைத்து நின்றாள்.

"ஏன் அழற..?" என்றாள் அவளின் தோளில் தட்டி.

"என் வீட்டுகாரரை எனக்கு பிடிக்கல.. என்னால என் காதலனை மறக்க முடியல... என் வீட்டுக்காரர் கூட வாழ பிடிக்காம என் அம்மா வீட்டுக்கு வந்துட்டேன்... அன்னைக்கு நீங்க எங்களை சேர்த்து வச்சிருந்தா எனக்கு இந்த நிலைமை வந்திருக்காது.. என் வாழ்க்கையவே நீங்க நாசம் பண்ணிட்டிங்க.." சொற்களின் இடைவெளியில் கண்ணீர் சிந்தியபடியே சொல்லி முடித்தவளை தன் தோளோடு அணைத்துக் கொண்டாள் சக்தி.

"உண்மை உனக்கு தெரியாது குட்டிம்மா.." என்ற சக்தியின் மனதுக்குள் யோசனை ஒன்று தோன்றியது.

மனதிற்குள் மட்டுமே வாழும் சக்தியின் காதலை பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள் நட்புக்களே?

கதையோடு இணைந்திருந்த அனைத்து நட்புள்ளங்களுக்கும் நன்றிகள்..

கதையின் பாகம் பிடித்திருந்தால் மறக்காமல் vote பண்ணுங்க.. comment பண்ணுங்க..
 
All rights reserved by nigarilaavanavil.com
Site Made with by SMMTN
Top