நிகரில்லா வானவில்

நீங்கள் REGISTER செய்த உறுப்பினராக இருந்தால், தயவுசெய்து LOGIN செய்க , நீங்கள் உறுப்பினராக இல்லாவிட்டால் REGISTER Now என்பதைக் கிளிக் செய்க.. .

22 . உறவில் மலர்ந்த உயிரே

kaviramesh

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member
நிலா தன்னுடைய சொந்த ஊரை நோக்கி பயணம் செய்தாலும் நினைவு முழுவதும் சத்யனை சுற்றியே இருந்தது. அதே போல தான் சத்யனுக்கும், நிலாவை மீண்டும் எப்போது பார்ப்போம் என்று எண்ணியவன், இறுதியில் இல்லை நானே நேரில் சென்றால் தான் இனி அவளை சந்திக்க முடியும். இதை தவிர வேற வழியில்லை என்று நினைத்துக் கொண்டவன். அவளை பார்க்க போறது பெரிய விஷயமில்லை. ஆனால் அவளிடம் என்ன காரணம் சொல்ல முடியும். அவளை பார்க்க தான் வந்தேன் என்று சொன்னால். இப்பவே அவள் பின்னாடி அலையிற மாதிரி என்னை சீப்பா நினைப்பா..., எனக்கு மட்டும் தான் காதல் மனம் பார்க்க தேடுதா. அவளுக்கு எந்த ஃபீலிங்ஸூம் இருக்காதா, அவளும் ஊருக்கு போகும் போது நம்மளை உசுப்பேற்றி விட்டுட்டு போயிட்டாளே,

ஊருக்கு கிளம்புவதற்கு முந்திய நாள் நிலாவுக்கும், சத்யனுக்கும் நடந்து பேச்சு வார்த்தை....

நிலா..., தன்னை ஊருக்கு அனுப்புவதில் காலதாமதமாக்கிய சத்யனின் மேல் கோவத்தில் இருந்ததால். சத்யன் ஹோட்டலுக்கு கிளம்பி செல்லும் வரை ரூமை விட்டு வெளியே வரமாட்டாள். அப்படியே வந்தாலும் சத்யனின் கண்ணில் படாமல் ஒளிந்த படியே வீட்டுக்குள் இருப்பாள். அன்றும் அதே போல காலையில் நண்பனை சந்திப்பதற்காக கிளம்பி கொண்டு இருந்தான்.

சத்யன் வெளியே செல்ல ரெடியானதும் கிளம்பி கீழே வந்தவனின் கண்கள் நிலாவை தேடியது. ஆனால் அவள் அவனின் கண்ணில் லேசா கூட தென்படவில்லை..., அப்படியே வாசல் பக்கமாக நடந்து வந்தவனை பிரபா வழி மறித்து நிறுத்தினாள். "என்னம்மா என்று கேட்டான்."

பிரபா..., சத்யா இன்னைக்கு அப்பா ப்ரென்ட் மகனுக்கு கல்யாணம், அதனால நானும் அப்பாவும் அங்க போயிட்டு வர லேட்டாகிரும். ஈவ்னிங் ரிஷப்ஷனும் நம்ம ஹோட்டல்ல தான் நடக்க போகுது, அதனால நம்ம குடும்பத்தோட அந்த பங்ஷனுக்கு போகனும், அப்பா சொல்லி இருக்காங்க, நீ இப்ப எங்க போனாலும், ஈவ்னிங் நிலாவையும், எழிலையும் கூட்டிட்டு, நம்ம ஹோட்டலுக்கு வந்திரு என்று அனுப்பி சொன்னாள். அவனும் இதான் நிலாவை சந்தித்து பேச கிடைத்த சந்தர்ப்பம் என்று அதை தவறாது பயன்படுத்திக் கொள்ளும் எண்ணத்தில் தலையை ஆட்டி வைத்தவன். அப்போதே அம்மா இதை நீங்க அவுங்க இரண்டு பேருக்கிட்டையும் சொல்லிட்டு போயிருங்க. நான் சொன்னா கேட்க மாட்டாங்க மா..., அவளும் சரி என்று சொல்லி விட்டு சென்றாள்.

சத்யன்..., போர்ட்டிக்கோவில் செல்லும் போது, அவனுக்கு எதிரில் வந்த எழில் "ப்ரோ ஒரு சின்ன ஹெல்ப்" நீங்க இப்ப வெளியே போற வழியில், அப்படியே என்னையும், இறக்கி விட முடியுமா. ஒரு பொருள் வாங்கனும் என்றான். சத்யனும் மறுக்காமல் சீக்கிரம் வந்துரு, நான் காரில் வெயிட் பண்ணுறேன் என்றவன். கார் கீயை கையில் சுற்றிக் கொண்டும்

💕💕💕" டார்லிங் டார்லிங் டார்லிங்
ஐ லவ் யூ! லவ் யூ!! லவ் யூ!!!💘💘💘
டார்லிங் டார்லிங் டார்லிங் 💝
ஐ லவ் யூ! லவ் யூ!! லவ் யூ!!!💘💘💘
என்னை விட்டு போகாதே மன்னன் உன்னை என் நெஞ்சில் வைத்தேன்
என்றும் உண்மை அன்பை எந்தன் கண்ணில் வைத்தேன் 💕💕💕
ஐ லவ் யூயூயூயூயூயூயூயூ!" 💘💘💘

என்ற பாடலை விசிலடித்து பாடினான். விசில் சத்தம் கேட்டதும் நிலா தோட்டத்தில் இருந்து எட்டிப் பார்த்தாள். ஆனால் அவள் பார்க்கும் முன்பே சத்யன் அவளை பார்த்து விட்டு தான். அந்த பாடலை பாடினான். அவனுக்கு தெரியும் பிரபாவும் கேசவனும் தங்களுடைய அறையில் இருப்பார்கள் என்ற தைரியத்தில் தான் அந்த பாடலை பாடவே செய்தான்.

நிலாவோ..., இந்த அத்தானுக்கு எவ்வளவு தைரியம் இருந்தா, இப்படி சத்தமா டார்லிங் பாட்டு படிப்பாரு, அப்படி அக்கறை இருக்கிறவர். ஊருக்கு வந்து தாத்தாகிட்ட பேச வேண்டியது தானே என்று தனக்குள்ளே எல்லாவற்றையும் பேசி முடித்துக் கொண்டாள்.

சத்யன்..., "என்னடி அத்தானை இப்படி உள்ளுக்குள் ரசிச்சிக்கிட்டு தான் பேசாம மெளன விரதம் இருக்கீயா..," உனக்கு இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் இருக்குடி, வரேன் என்றவன் காரை ஸ்டார்ட் செய்யவும் எழிலும் வந்து விட்டான். "போலாமா எழில்" என்று கேட்ட பிறகு தான் சத்யன் காரை இருந்த இடத்தில் இருந்து நகர்ந்தினான்.

எழில்..., காரில் செல்லும் போது ஒரு பொருளை சொல்லி, "அது எங்கு கிடைக்கும் ப்ரோ," அங்கையே என்னை இறக்கி விடுங்க என்றான். சத்யனும் அதை போல கிளம்பிய அரைமணி நேரத்தில் ஒரு பெரிய மார்க்கெட் முன்பு எழிலை இறக்கி விட்டவன். "நீ கேட்ட பொருள், இங்க சீப் அன்ட் பெஸ்ட்டா கிடைக்கும்." நீ வாங்கிட்டு வெயிட் பண்ணு, நான் வரும் போது, உன்னை பிக்கப் பண்ணிக்கிறேன் என்று அவன் வரும் நேரத்தை தெரிந்துக் கொள்வதற்காக ஒரு பிட்டை போட்டான். எழில்.., "இல்லை ப்ரோ, நான் வீட்டுக்கு வருவதற்கு கொஞ்சம் லேட்டாகும். இனி டெல்லிக்கு எப்ப வருனோ தெரியலை, அதான் அப்படியே சுத்திப் பார்த்துட்டு கொஞ்சம் லேட்டா வரேன். நீங்க சிரமம் பட வேண்டாம் என்றும் சொல்லி விட்டு இறங்கியவன். "ப்ரோ உங்க ஆளு ரொம்ப டெரர், கொஞ்சம் பார்த்து நடந்துக்கோங்க.." வரும் போது நீங்க பாட்டு படிச்சதை கவனிச்சேன். அதுக்கே உங்களுக்கு என்ன கிடைக்க போகுதோ. "விஸ் யூ ஆல் தீ பெஸ்ட் ப்ரோ.." அதுக்கு பயந்துகூட நான் லேட்டாதான் வரனும். இல்லைனா எனக்கும் அதில் பங்கு கிடைச்சிற போகுது. "ஸோ லேட் நைட்டானா கூட பரவாயில்லைனு நினைக்கிறேன்."

சத்யன்..., "டேய் இதுக்கெல்லாம் பயந்தா முடியுமா..., குடும்ப தலைவனா மாறனும் போது வாழ்க்கையில், இதெல்லாம் சகஜம் தானே..., இதுக்காக எல்லாம் நீ லேட்டா வராதே. அம்மா ஈவ்னிங் ஒரு பங்ஷனுக்கு வரச் சொல்லி இருக்காங்க..., அவளையும் கூட்டிட்டு தான் போகனும். அதனால நீ வந்ததா தான் அவளும் வருவாள். அதுக்காகவாவது சீக்கிரம் வந்துரு என்றவன். தன் காரைக் கிளப்பி சென்றான்.

வீட்டில் "பிரபா மற்றும் கேசவன்" தங்களது அறையில் இருந்து விஷேசத்துக்கு செல்லவதற்காக கிளம்பி வரவும்..., நிலா குழப்பத்தோடு அவர்களின் அருகில் வந்தவள். அவர்களிடம் எங்கே போகிறீங்க என்று கேட்க கூடாது என்பதனால், அதை சமாளிக்கும் விதமாக "அத்தை இன்னைக்கு என்ன விஷேசம்..." ரொம்ப அழகா ரெடியாகியிருக்கீங்க.... என்றாள்.

பிரபா..., என்னங்க பாருங்க நம்ம நிலாவை நம்ம எங்க போறோம் தெரிஞ்சிக்க, எவ்வளவு நாசுக்கா பேசுறா பார்த்தீங்களா அவ்வளவு அறிவான பொண்ணு என்று நிலாவை புகழவும்..., கேசவனும் ஆமாம்மா உன்னை வளர்த்தவுங்க அவ்வளவு அழகா சொல்லிக் கொடுத்து வளர்த்து இருக்காங்க. ரொம்ப நல்ல குடும்பம் போல என்றவர். தன் நண்பனின் வீட்டு திருமணத்திற்கு செல்வதாகவும், வருவதற்கு இரவாகி விடும் என்றார். மீண்டும் பிரபா நிலாம்மா நீயும் ஈவ்னிங் ரிஷப்ஷனுக்கு வரனும். அது மாமாவுக்கு ரொம்ப க்ஸோஸ் ப்ரென்ட் சத்யனிடம் சொல்லி இருக்கிறேன். அவன் உன்னையும் எழிலையும் கூட்டிட்டு வந்துருவான். நீ நேரத்துக்கு ரெடியாகி இருந்தா போதும். இப்ப நாங்க கிளம்புறோம். நீ சாப்பிட்டு கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடும்மா., என்று கேசவனுடன் கிளம்பி சென்று விட்டாள்.

சத்யன்..., தன் நண்பன் ஒருவனை பார்த்துவிட்டு, சிறிது நேரத்தில் கிளம்புறேன் டா..., ஒரு முக்கியமான வேலை இருக்கு என்றவன். அவன் பதில் பேசியதை காதில் கேட்டுக் கொள்ளாமல் அவசர அவசரமாக வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தான். வீட்டில் ஹாலில் இருந்து நிலா யாருடனோ மொபைலில் பேசிக் கொண்டு இருந்ததால், வீட்டுக்குள் வந்த சத்யனை அவள் கவனிக்கவில்லை. அவளுக்கு பின்பக்கமாக பூனை போல வந்தவன். அவளின் காதுக்கு அருகில் குனிந்து காது மடலில் மெதுவாக தன் இதழால் காற்றை ஊதினான். அவள் முதலில் எதுவோ என்று அதை கைகளால் தடவி பார்த்தவள். மீண்டும் மீண்டும் அதை போல் தோன்றவும்., தன் காதை தலை முடிக் கொண்டு மூடிக் கொண்டாள். அதன் பிறகு சத்யன் அவளின் கழுத்து பகுதியில் பட்டும் படாமலும் உரசவும்..., ஏதோ பூச்சி தான் ஊருகிறது என்று நினைத்தவள். பயத்தில் கத்திக் கொண்டு வேகமாக எழுந்து நின்றாள். அவளின் செயலைப் பார்த்து விழுந்து விழுந்து சிரிக்கவும்.

நிலாவுக்கு.., அப்பதான் தெரிந்தது, இது எல்லாமே சத்யனின் வேலை தான் என்றதும். கோவத்திவ் பக்கத்திலிருந்த தண்ணீர் ஜக்கை எடுத்து, அவனின் மீது மொத்தமாக கொட்டினாள். அவனும் அதை பெரிதா எடுத்துக் கொள்ளாமல் மேலும் சிரித்தான். அத்தான் சிரிக்கிறதை நிறுத்துங்க, எனக்கு ரொம்ப கோவம் வருது, சொன்னா கேளுங்க சிரிக்காதீங்க என்று நிலா கெஞ்சியப்படியும் சொல்லியும் அவனின் சிரிப்பு குறையவில்லை. கோவத்தில் அவனின் கன்னத்தில் நச்சென்று ஒரு முத்தமிட்டாள். அதில் சத்யினது சப்த நாடியும் அடங்கி விட்டது. அவன் சிரிப்பை நிறுத்தவும், ஏன் இப்படி பண்ணுனீங்க, நான் ஏதோ பூச்சினு பயந்து போயிட்டேன் தெரியுமா என்றவளின் முகம் அழுவது போல இருக்கவும். அவளின் மனநிலை மாற்றுவதற்காக சத்யன் செய்த செயல், என்னனு பாருங்க ...

நச்சென்று இச்சொன்று தந்தாயே
இன்னும் ஒன்று
செல்ல முத்தம் போடுகையில்
சின்ன சின்ன மின்சாரம்
தோன்றும் என்பார் பெண்ணே
சொல் தோன்றியதுண்டா கண்ணே
முத்தம் சிந்தும் வேளையிலே
மூளைக்குள்ளே விளக்கெரியும்
ஆமாம் என்றது பெண்மை
மின்சாரம் உள்ளது உண்மை
தப்பு தப்பாய் முத்தம்
தந்தேன் அன்பே உனக்கு
தப்பை மீண்டும் திருத்தி
கொள்ளும் வாய்ப்பை வழங்கு
தப்போடு என்னன்ன சுகமய்யா,
தப்பாமல் தப்பை நீ செய்வாயா

நச்சென்று இச்சொன்று தந்தாயே
இன்னும் ஒன்று
பச்சென்று இச்சொன்று தந்தாயே
இன்னும் ரெண்டு
அது போதுமா பசி தீருமா
இனி காமம் வந்து கத்தி வீசுமா
அடி ஒத்தை கொத்தை யுத்தம்
செய்வோமா செய்வோமா

(சத்யனின் பாடல் எப்படி)

நிலாவுக்கு அவனின் பாடலில் இருக்கும் அர்த்தம் புரியவும் சிரித்த படியே, வெட்கத்தில் குனிந்துக் கொண்டாள். இதுதான் சமயம் என்று அவளின் அருகில் நெருங்கி வந்தவன். "ஏய் பஞ்சு நீ என்னை விட்டுட்டு ஊருக்கு போறீயா டீ...," ஊருக்கு போன பிறகு என்னை தேட மாட்டியா என்று கொஞ்சி கெஞ்சி கேட்கவும்..., எங்கே அவனின் கெஞ்சலில் தன்னுடைய மனது இளகி விட்டாள், அப்புறம் குடும்பத்தை சேர்த்து வைக்க முடியாதது மட்டுமல்ல டெல்லியிலிருந்து கிளம்பவும் மனசு வராது. அதனால் இப்ப இவரிடம் கோவத்தை காட்டனும் என்று நினைத்துக் கொண்டாள்.

சத்யன்..., "ஏய் பதில் சொல்லுடி," நான் தான் உன்னை நினைச்சி ஏங்கிற மாதிரி இருக்கு..., "நீ என்னை மிஸ் பண்ணவே இல்லையா...," என்றவன் அவளின் நாடியைப் பிடித்து வருடிக் கொண்டே பேசினான். அவள் அவனின் கையைப் தள்ளி விட்டவள். அவனின் நெஞ்சில் கை வைத்தும் பின்பக்கமாக தள்ளி, நான் எதுக்கு உங்களை மிஸ் பண்ணனும், நீங்க என்னை மிஸ் பண்ணினதா நினைச்சா, சீக்கிரம் நம்ம குடும்பத்தை ஒன்னு சேர்த்து வைங்க..., அப்புறம் எல்லாமே ஈஸியா சரியா நடக்கும். நீங்க ஊருக்கு வந்து ஒரு தடவையாவது தாத்தாவை பாருங்க நிச்சயமா மனசு மாறி உங்களை ஏற்றுப்பாங்க, அப்புறம் என்ன கல்யாணம் தான் கச்சேரி தான், எல்லாமே உங்க கையில் தான் இருக்கு எவ்வளவு சீக்கிரம் கல்யாணமோ அவ்வளவு சீக்கிரம் மற்ற எல்லாமே நடக்கும் என்றவள் வெட்கத்தில் தன் முகத்தை மூடிக் கொண்டாள்.

சத்யனுக்கும் அவள் சொன்னதை நினைத்து சந்தோஷமாக தான் இருந்தது. அதை கேட்கும் போதே இவ்வளவு சந்தோஷம்னா நடக்கும் போது இன்னும் எவ்வளவு சூப்பரா இருக்கும் என்று சொன்னவன். சரி நீ சொன்ன படி எல்லாமே நடக்கும். ஆனால் அதை எல்லாம் இந்த அத்தான் செய்யிறதுக்கா அத்தானை மோட்டிவேட் பண்ணுற மாதிரி எதாவது தரக் கூடாதா?? என்று ஏக்கமாக கேட்டான், அவளும் அவனை பார்த்து பரிதாப பட்டவள். அவனுக்கு சம்மதம் சொல்லுவது போல அமைதியாக தலை குனிந்து நிற்கவும், சத்யனும் மேலும் இரண்டு அடி அவளை நோக்கி முன்னேறினான்.

நிலா..., சத்யன் தன்னருகில் முன்னேறுவதை உணரவும், வீட்டின் எல்லா பக்கமும் சுற்றிலும் தன் பார்வையை சுழற்றினாள். அவளின் பார்வையின் அர்த்தம் உணர்ந்தவன், அவளிடம் நீ ரொம்ப பெரிய புத்திசாலினு மட்டும் தான் நினைச்சேன். ஆனால் நீ என்னை விட பயங்கர அலர்ட்டாவே இருக்க..., வீட்டில் யாரும் இருக்காங்களானும், எங்க நம்மளை பார்த்துருவாங்களோனு ரொம்பவே தெளிவா இருக்கனு சொன்னேன் என்றவன் மீண்டும் அவளை நோக்கி முன்னேறினான்.

அவளும் சற்று பயத்தில் பின்னோக்கி சென்றாள். சிறிது தூரத்திற்கு பிறகு அவளால் செல்ல முடியவில்லை..., அங்கு இருந்த டேபிள் தட்டி நின்று விட்டாள். அவனும் அவளை அருகில் இருந்த சுவற்றில் சாய்த்து இரு பக்கமும் இருகைகளால் சிறை செய்தான். அதன் பிறகு அவளால் நகர முடியவில்லை. சுவற்றிலிருந்து ஒரு கையை எடுத்தவன் மெல்ல அவளின் இடையில் கையை வைத்து, தன்னருகில் இழுத்தான். அவளும் அவனுக்கு இசைந்து கொடுக்கும் விதமாக அவனிடம் நெருங்கியவள்.

அவனின் முழுஉடலும் தன் மீது படர முடியாத படி அவனின் நெஞ்சில் கைவைத்து தடுத்து இருந்தாள். சத்யன் அதைப் பார்த்து புன்னகையை இதழில் படர விட்டவன், இன்னொரு கையை அவளின் பின்னந்தலை முடிக்குள் கொடுத்து தன் முகத்தை நோக்கி கொண்டு வந்தான். அவளுக்கு வெட்கத்தோடு சேர்ந்த பயமும் ஒட்டிக் கொள்ளவும், தன்னுடைய கண்களை இறுக்கமாக முடிக் கொண்டாள். சத்யன் மெதுவாக காற்றில் பேசினான். "பஞ்சு கண்ணை திறடி...", நான் உன் கண்ணை பார்க்கனும். அவள் முடியாது என்று தன் தலையை மறுப்பாக அசைக்கவும். அவன் அவளை எதுவும் செய்யாமல் அவளை பார்த்துக் கொண்டே இருந்தான். அவனின் மொத்த கவனமும் அவளின் முடியிருந்த விழிகளின் மீதே இருந்தது. நிலாவும் இவ்வளவு நேரம் இவன் என்ன செய்கிறான் என்று ஒரு கண்ணை மட்டும் மெதுவாக திறந்து பார்த்தாள். அதைப் பார்த்த சத்யன் அடிக் கள்ளி என்று அவளின் இடையிலிருந்து கையை எடுத்து கன்னத்தை பிடித்து கிள்ளவும், வீட்டின் காலிங் பெல் அடிக்கும் சத்தம் கேட்டது. அந்த சத்தத்தில் நிலா அவனை விட்டு அவசரமாக விலகினாள்.

சத்யன் அவளை பிரிய விடாமல் "ஏய் பஞ்சு ஏமாற்றதடி.." "ஆண் பாவம் பொல்லாதது" என்று பரிதாபமாக பேசவும், அவள் அவனை பார்த்து சிரித்தாள். அடுத்த முறையும் மீண்டும் காலிங் பெல் சத்தம் கேட்டதும், நிலா அவனை தள்ளி விட்டு ஒட பார்க்கவும். அவன் அவளின் கையைப் பிடித்து இழுத்தான், அதில் அவனின் மீது மோதி நின்றாள். அவ்னும் இதுக்கு மேல் பொறுமை இல்லை என்று அவளின் செவ்விதழை தன் வசம் எடுத்துக் கொண்டான். இருவரும் முத்தப்போரில் முழ்கி விடாத படி மீண்டும் ஒரு முறை அடித்த காலிங் பெல், இடைவெளி இல்லாமல் தொடர்ந்து அடித்துக் கொண்டே இருந்தது. அதில் இருவரும் பிரிந்து நின்றனர். நிலா வெட்கக் குளியல் குளித்தது போல சிவந்த வானத்துடன் போட்டி போட்டு சிவந்து போயிருந்தவள். அவனிடம் இருந்து விலகி தனக்கு கொடுத்த அறைக்குள் நுழைந்துக் கொண்டாள்.

அதன் பிறகு வாசலில் சென்ற பார்த்த சத்யன் அங்கு நின்றவனை திட்டி தீர்த்து விட்டான். இதையெல்லாம் கதவின் மறைவில் நின்று கேட்டுக் கொண்டு இருந்தாள் நிலா. இந்த அத்தனை நினைவுகளும் சத்யனுக்கு வந்து சென்றது. அதே போல தான் நிலாவும் தன் கனவில் சத்யனுடன் பேசிக் கொண்டே திருவனந்தபுரம் ஏர்போட்டில் வந்திறங்கினாள். அங்கிருந்து ஒரு காரில் இருவரும் தங்களது சொந்த ஊரான லெட்சுமிபுரத்தை நோக்கி சென்றனர். அவர்களின் பயணம் இரண்டு மணி நேரம் எடுத்துக் கொண்டது. இரண்டு மணி நேர முடிவில் வீட்டுக்கு வந்தவளுக்கு வாசலிலே பெரிய அதிர்ச்சி காத்திருந்தது.
 
All rights reserved by nigarilaavanavil.com
Site Made with by SMMTN
Top