நிகரில்லா வானவில்

நீங்கள் REGISTER செய்த உறுப்பினராக இருந்தால், தயவுசெய்து LOGIN செய்க , நீங்கள் உறுப்பினராக இல்லாவிட்டால் REGISTER Now என்பதைக் கிளிக் செய்க.. .

38.கவியென நான்

Sevanthi durai

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member
கதிர் அவன் பாட்டுக்கு திட்டிக் கொண்டிருக்க மைவிழி அவனுக்கு தனது காரணம் சொல்ல அவன் சந்தர்ப்பம் தருவானா என காத்திருந்தாள். அழகாக உடை அணிந்து அவளுக்காக அவன் காத்திருக்கும் காட்சி கண்களில் வந்து போனது மைவிழிக்கு.

"இவ்வளவு நேரம் வீட்டுக்கு கூட வரல நீ.. அப்படி என்னமா நீ வேலை பண்ணிட்டு இருந்த நீ..? டாக்டரை விட மேடத்துக்கு அதிக வேலையோ..? உன்னால என் அக்கா அவளோட வீட்டுல திட்டு வாங்க போறா.. உன்னை நம்பி நான் வாக்கு தந்துட்டு வந்தேன் பார்த்தியா.. என்னையெல்லாம் என்ன பண்றதுன்னே எனக்கே தெரியல.." அவன் நிற்காத தொடர்வண்டியாக திட்டிக் கொண்டிருந்தான்.

"உனக்கு தெரியலன்னா என்ன.. உன்னை என்ன பண்றதுன்னு நான் வேணா சொல்றேன்.. எங்காவது மலை உச்சிக்கு போய் கண்ணை மூடிக்கிட்டு கீழே குதிச்சிடு.. இந்த பொண்ணு வாழ்க்கையாவது நல்லாருக்கும்.." என அவனை திட்டியபடி உள்ளே வந்தாள் ருத்ரா.

அவளை கண்டதும் கதிருக்கு இன்னும் அதிக கோபம் வந்தது. இதற்கு எல்லாம் மைவிழிதான் காரணமென அவளை முறைத்தான்.

"நீ செஞ்ச தப்புக்கு அவ என்னை திட்ட வந்திருக்கா.. இப்போது உனக்கு சந்தோசமா..?" என கேட்டவனை ஒரு மாதிரியாக பார்த்தாள் ருத்ரா.

"பைத்திமாடா நீ..? உன்னால உருப்படியா எதுவுமே யோசிக்க முடியாதா..? என்ன நடந்ததுன்னு கூட கேட்காம நீ பாட்டுக்கு பாட்டு பாடிட்டு இருக்க.. என் நாத்தனாருக்கு திடீர்ன்னு பிரசவ வலி வந்துடுச்சி.. இவ இருந்த ஹாஸ்பிட்டலுக்குதான் என் நாத்தனாரை கூட்டிப்போனோம்.. என் நாத்தனாருக்கு பிரசவம் சிக்கலாயிடுச்சி.. சிசேரியனுக்கு அவ உடம்புல ரத்தம் இறக்க வேண்டியதாவும் போச்சி.. ஹாஸ்பிட்டல்ல அவளோட குரூப் ப்ளட் இல்லன்னாலும் கூட நல்ல நேரத்துக்கு மைவிழி தன் ரத்தத்தை கொடுத்தா.. ஆரம்பத்துல இருந்து கடைசி வரை எங்க கூடவே இருந்து எங்களுக்கு தேவையான எல்லா உதவியையும் இவதான் செஞ்சா..
வயசு பொண்ணு நடு ராத்திரியில் வீட்டுக்கு போறாளேன்னு என் மாமியார் எங்களையும் இவளுக்கு துணைக்கு அனுப்பிச்சதால் நானும் உன் மாமாவும் இவளை வீட்டுக்கு கூட்டி வந்தா நீ இங்கே இப்படி கத்திட்டு இருக்க..? பொண்ணுங்கன்னா உனக்கு அவ்வளவு இளக்காரமா..? உன்னை மாதிரி உன் மாமா மட்டும் என்கிட்ட கத்திட்டு இருந்தார்ன்னா இன்னேரம் அவர் தலையில் கல்லை தூக்கிப் போட்டு கொன்னிருப்பேன் நான்.." ருத்ரா மூச்சி விடாமல் திட்டி தீர்த்தாள்.

கதிர் மைவிழியை பார்த்தான். சற்று சோர்ந்து போன முகத்தில் கண்கள் மட்டும் வானவில்லென மின்னியது.

"நீ கல்லை தூக்கி என் தலையில் போட காத்திருக்கும் விஷயம் எல்லோருக்கும் தெரியும்.. அதை நீயே பெருமையா சொல்லிட்டு இருக்காத.." என்றபடி வீட்டிற்குள் வந்தான் சித்தார்த். ஒரு கையில் பெரிய குடுவை ஜூஸும் இன்னொரு கையில் பழக்கூடையும் இருந்தது.

"மைவிழி ஏன் நின்னுட்டு இருக்க..? ப்ளட் டொனேட் தந்திருக்க.. களைப்பா இருக்கும்.. உட்காரு.. இந்தா இந்த ஜூஸை குடி.." என்றபடி அவன் மைவிழியை அமர வைத்து ஜூஸை நீட்டினான்.

"அண்ணா.. இதோடு நாலு லிட்டர் ஜூஸ் ஆச்சி.. இதை குடிச்சி எனக்கு வயிறு வலிக்க போகுது,.." மைவிழி குளிர் பானத்தை மறுக்கவும் ஆப்பிளை நீட்டினான் அவன்.

"இந்த பழத்தையாவது சாப்பிடு.. இன்னைக்கு நீ செஞ்ச உதவிக்கு எங்க மொத்த குடும்பமும் உனக்கு நன்றி சொல்ல கடமை பட்டிருக்கு.." உணர்ச்சி வசப்பட்டு பேசினான் சித்தார்த்.

"பரவால்ல அண்ணா.. ஒரே குடும்பமான பிறகு இப்படிப்பட்ட பெரிய வார்த்தைகள் எதுக்கு..?"

"என் நாத்தனார் எங்க வீட்டோட செல்ல பிள்ளை.. அவளுக்காக இவங்க எல்லோரும் எதை வேணாலும் பண்ணுவாங்க.. இதுக்கு மேல பாரு.. என் மாமியாருக்கு என்னை விட உன்னைதான் ரொம்ப பிடிக்கும்.." ருத்ரா கடைசி வாக்கியத்தை சோகமாக சொல்ல மைவிழி கலகலவென சிரித்தாள்.

அவர்கள் நடத்திக் கொண்டிருந்த பாச நாடகத்தை வாய் திறந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் கதிர்.

"எதுக்கு இவங்க இந்த நைட்ல பாசமலர் படம் காட்டுறாங்க..?" அவன் கிண்டலாக தனக்கு தானே கேட்டுக் கொண்டது ருத்ராவின் காதிலும் விழுந்தது.

"என் கண் முன்னாடி இல்லாம எங்கயாது போயிடு உடன் பிறப்பே.. நீ இவளை திட்டி வச்சதுல நான் ஏற்கனவே செம கடுப்புல இருக்கேன்.. அதனால் வாய் திறந்து நீ என்ன பேசினாலும் நான் கல்லை கொண்டு அடிச்சிடுவேன்.." என்றாள் அவனிடம்.

"என்ன ஆச்சி ருத்ரா.. நான் உள்ளே வரும் போதும் இப்படிதான் எதையோ கத்திட்டு இருந்த..?" என சந்தேகமாக கேட்டான் சித்தார்த்.

"அது ஒன்னும் இல்லன்னா..? அவர்க்கிட்ட நான் எதையும் சொல்லன்னு கோபப்பட்டுட்டாரு.. இவ்வளவு நேரம் நான் வீட்டுக்கு வரலன்னு பயந்துட்டாரு.." என்றாள் மைவிழி அமைதி குரலில். அவளது சமாளிப்பை கேட்ட பிறகு கதிருக்கு தன் மீதே சற்று கோபம் வந்தது.

ருத்ரா சித்தார்த்தை முறைத்து பார்த்தாள். "இவனுக்கு போன் பண்ணி சொல்லுங்கன்னு பொறுப்பை நான் உங்ககிட்டதானே தந்தேன்..?" என்றாள் விழி உயர்த்தி.

"தாயே.. நீ ஏன் என்னை முறைக்கிற..? நான் ஹாஸ்பிட்டல் போன மறு செகண்டே உன் தம்பிக்கு போன் பண்ணேன்.. ஆனா லைனே கிடைக்கல.. சரின்னு அரை மணி நேரம் கழிச்சி உன் போன்ல இருந்து ட்ரை பண்ணேன்.. எல்லாமே மிஸ்டு கால்.. இதுக்கு நான் என்ன பண்ணட்டும்?" அப்பாவியாக கேட்டான் சித்தார்த்.
ருத்ரா தன் ருத்ர பார்வையை கதிர் பக்கம் திருப்பினாள். அவன் மேஜை மேல் இருந்த தன் போனை பார்த்தான். ருத்ரா பாய்ந்து அந்த போனை எடுத்தாள். போனை சோதித்து விட்டு போன் ஸ்க்ரீனை அவன் புறம் திருப்பிக் காட்டினாள்.

"இத்தனை மிஸ்டுக்கால்.. உன்னை நம்பி ஹார்ட் அட்டாக் வர நேரத்துக்கு போன் பண்ணா நீ எலும்பும் செல்லரிச்ச பிறகும் கூட வர மாட்ட இல்ல..?" எரிச்சலோடு கேட்டாள் அவள்.

கதிருக்கு தனது மடமையை நினைத்து வருத்தமாக இருந்தது. இருப்பினும் தன் பக்க நியாயத்தை அக்காவிடம் சொல்லலாம் என நினைத்தான். "நீ திட்டுவன்னு நினைச்சிதான் நான் போன் எடுக்கல.." என்றான் குற்ற உணர்வோடு.

"உன் பக்க நியாயத்துக்கே வரேன்.. நீ திட்டு வாங்குறது சுலபமா..? இல்லை நீ போன் எடுக்கல.. வீட்டுக்கும் வரல.. நடு வழியில எங்கேயோ லாரியில் அடிப்பட்டு செத்துட்டன்னு நான் நினைக்கிறது சுலபமா..?" என அவள் கேட்க மைவிழிக்கு நெஞ்சில் பகிர் என ஒரு உணர்வு வந்து போனது.

"அக்கா.." என்றாள் மைவிழி அடிப்பட்ட குரலில், காதலின் ஓர் இழையில் தன் மனம் சிக்கி கொண்டதையும் அப்போதே உணர்ந்தாள் அவள்.

மைவிழியின் குரலில் விடுவிக்கவே இயலா ஒரு வலையில் தன் மனம் சிக்குண்டதை உணர்ந்தான் கதிர்.

"சொல்லும் போதே உனக்கு மனசு கஷ்டமா இருக்கு இல்லையா மைவிழி..? ஆனா என் இடத்துல இருந்து நீ யோசிச்சி பாரு.. வீட்டுக்கு வருவான்னு எதிர் பார்த்த ஒருத்தன் வீடும் வந்து சேரல.. அவன் போனும் எடுக்கல.. அப்படி இருக்கும் போது இப்படி எத்தனை எண்ணங்கள் மனசுல வந்து மனுசனை பயமுறுத்தி போகும்ன்னு நினைச்சி பாரு.. பொண்டாட்டி சொன்ன நேரத்துக்கு வீடு வரலன்னா இவனுக்கு எப்படி கோபமும் பயமும் வருதோ அதே மாதிரிதானே நமக்கும் இருக்கும்.." என்றவள் கதிர் பக்கம் திரும்பினாள்.

"உனக்கும் எனக்கும் கொஞ்சம் கூட செட்டே ஆகறது இல்ல.. ஆண்டவன் எதுக்குதான் உன்னையும் என்னையும் ஒரே வயித்துல பிறக்க வச்சானோ தெரியல.. ஐ ரியலி ரியலி ஹேட் யூ.." என்றவள் தன் கணவனை தன்னோடு இழுத்துக் கொண்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டாள்.

ருத்ரா அங்கிருந்து சென்ற பிறகு பத்து நிமிடத்திற்கு அந்த வீட்டில் மௌனமே நிலவியது.

"ஸாரி.." என்றாள் மைவிழி.

"இல்ல.. நான்தான் ஸாரி கேட்கணும்.. எதுவும் தெரிஞ்சிக்காம கோபப்பட்டுட்டேன்.. ஐ யம் ஸாரி.." கதிர் என கதிர் மறுத்து மன்னிப்பு கேட்டான்.

"என் போன் சைலண்ட்ல இருந்தது.. ருத்ரா உனக்கு சொல்லியிருப்பாங்கன்னு நினைச்சி நான் போனை பார்க்க தவறிட்டேன்.." மைவிழி தலை குனிந்து சொன்னாள்.

கதிர் எழுந்து வந்து அவள் முன் நின்றான். அவள் எழ நினைத்த நேரத்தில் அவள் முன்னால் மண்டியிட்டான். இருவரது கண்களும் ஒரே நேர்கோடாக இருந்தது. அவன் அவளது முகத்தை தன் கைகளில் ஏந்தினான். அவளது கண்கள் அவனை நாணத்தோடு பார்த்தது.

"நான் இப்படிதான்.. அவசரம்.. எதிலயும் அவசரம்.. முன்கோபம்.. ஒரு பைத்தியம்.. ஆனா உன் மேல வந்த காதல் அவசரம் கிடையாது.. எனக்கு நீ என் காலம் முழுக்க வேணும்.. எந்த அளவுக்கு தெரியுமா.. ரத்தத்துல கலக்கற ஆக்ஸிஜன் மாதிரி நீ எனக்கு எப்போதும் வேணும்.. நீ இல்லன்னா எனக்கு வாழ்க்கையே இல்லங்கற மாதிரி இருக்கு விழி.. மனுசங்க வாழ்க்கை இந்த பூமியில் நிலையில்ல.. கண் முன்னாடி இருக்கும் போது உண்மையான உணர்வை வெளிப்படுத்தி வாழறது பரவால்ல இல்லையா..? எனக்கு என் ஒவ்வொரு நாளும் உன்னோடு விடியணும்.. என் ஒவ்வொரு தூக்கமும் உன்னோடுதான் எழுதியிருக்கணும்.. ஐ லவ் யூ மைவிழி..
உனக்கு எவ்வளவு டைம் வேணுமோ எடுத்துக்க.. ஆனா ஒன்னு மட்டும் மறந்துடாத.. எனக்கு நீன்னா அவ்வளவு பிடிச்சிருக்கு.. உன்னோட குணமும் உன்னோட கோபமும் எனக்கு பிடிச்சிருக்கு.. நீ என்னையும் என் கேரக்டரையும் செதுக்கற விதம் பிடிச்சிருக்கு.. பர்பெக்ட்ன்னு சொல்வாங்க இல்லையா.. அதான்.. நீ இல்லன்னா என் வாழ்க்கையே வேஸ்ட்.. நீ என் உயிரில் பாதி.. நீ என் வாழ்வின் முழுமை.. உன்னை நான் ரொம்ப லேட்டாதான் கண்டுபிடிச்சேன்.. எனக்கு ஆசை.. பேராசை.. உன்னோட காதலனா கணவனா இருக்கணும்னு.. நீ ஒவ்வொரு செகண்ட் வெயிட் பண்ண வைக்கும் போதும் எனக்கு ஒவ்வொரு ஜென்மமா போகுது.. எனக்கு உன்னோட எல்லா மைக்ரோ செகண்டையும் என் காதலால் கொள்ளையடிக்க ஆசை.. உன்னுடைய நினைவுகளை என் காதலால் நிரப்ப ஆசை.. உன் மூளையோட ஒவ்வொரு அடுக்கிலும் என் முகத்தை மட்டுமே பதிய வச்சி உன்னை பைத்தியமாக்க ஆசை.." அவன் பேசிய ஒவ்வுரு வார்த்தைகளையும் அவனின் கண்களை பார்த்தபடியே கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள் அவள். அவனது முகத்தை அதிசய பொருளென அவள் ஆராய்ந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில் வீட்டின் கதவு பட்டென திறந்தது.

அடுத்த அத்தியாயத்தில் சந்திக்கலாம் நட்புள்ளங்களே...

கதை பிடிச்சிருந்தா மறக்காம vote and comment பண்ணுங்க..
 
All rights reserved by nigarilaavanavil.com
Site Made with by SMMTN
Top