நிகரில்லா வானவில்

நீங்கள் REGISTER செய்த உறுப்பினராக இருந்தால், தயவுசெய்து LOGIN செய்க , நீங்கள் உறுப்பினராக இல்லாவிட்டால் REGISTER Now என்பதைக் கிளிக் செய்க.. .

50. மழை தந்த பயிரே

Sevanthi durai

நிகரில்லா வானவில் எழுத்தாளர்
Staff member
சரண் தன் அப்பாவுக்கு போனை செய்தான்.

"அப்பா மைவிழிக்கும் அவ வீட்டுகாரருக்கும் சண்டை.. அவளுக்கு என்ன ஆச்சின்னு தெரியல.. ஆனா இப்ப அவ ஹாஸ்பிட்டல இருக்கா.." என சரண் சொல்ல அவனிடமிருந்து ஃபோனை பிடுங்கினான் செழியன்.

"அவசரத்துக்கு பிறந்தவனே.. உன்னை யாருடா இப்படி சொல்ல சொன்னாங்க..? மைவிழியை கதிர் ரொம்ப விரும்புறாரு.. வீணா எதாவது பேசி அவங்களுக்குள்ள பிரச்சனையை உருவாக்கிடாத.. அதுவும் இல்லாம உனக்கு மைவிழியை தங்கச்சின்னு சொல்ல கூட மனசு கிடையாது.. உனக்கு அவளுக்கும் எப்பவுமே செட் ஆகாது.. அப்படி இருக்கும் போது எதுக்கு இப்படி திடீர் பாசக்காரனா நடிக்கற..?" எரிச்சலோடு கேட்டான் செழியன்.

"உனக்கு இதெல்லாம் புரியாது.. அவ மேல எப்ப பாசம் காட்டுனும்ன்னு எனக்கு தெரியும்.. அவ என் தங்கை.. அவளை இந்த கதிர் அடிச்சி ஹாஸ்பிட்டல படுக்க வச்சிருப்பான்.. நான் வாயை மூடிக்கிட்டு அமைதியா இருக்கணுமா..? அவனை இன்னைக்கு நான் சும்மா விட போறதில்ல.." என்றவன் செழியனிடமிருந்த தன் ஃபோனை பிடுங்கி கொண்டு வெளியே நடந்தான்.

'இவன் எந்த ஏழரையை கூட்ட போறானோ தெரியலையே..' நெற்றியில் அடித்தபடி அவனின் பின்னால் நடந்தான் செழியன்.

கதிர் மைவிழியின் அருகில் தலை வைத்தபடி அமர்ந்தபடியே உறங்கி விட்டான். கண்ணீர் கறைகள் இருவரது கன்னங்களிலும் காய்ந்து போய் இருந்தது.

கனவிலும் மைவிழியிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக் கொண்டிருந்தான் கதிர்.

"கதிர்.." ஏதோ ஒரு குரல் கனவில் கேட்டது. ஆனால் உருவம் ஏதும் தென்படவில்லை.

"கதிர்..'' மீண்டும் குரல் சத்தமாக காதோரம் கேட்க துள்ளி விழுந்து எழுந்து அமர்ந்தான். மைவிழி அழைத்திருப்பாளோ என அவளை பார்த்தான். ஆனால் அவள் இன்னமும் மயக்கத்திலேயேதான் இருந்தாள்.

"கதிர்.." ருத்ராவின் குரல் அவனுக்கு பின்னால் இருந்து கேட்டது. திரும்பி பார்த்தான். இரு வீட்டு குடும்பத்தாரும் அவனை முறைத்தபடி நின்றுக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் ஏன் வந்தார்கள் என்பது புரியாமல் எழுந்து நின்றான் கதிர்.

மைவிழியின் அப்பா அருகில் வந்து அவனை மைவிழியிடமிருந்து தூர விலக்கி தள்ளி விட்டார். அவளை தலை முதல் கால் வரை ஆராய்ந்தார். அவளது நெற்றியிலும் கன்னத்திலும் கை வைத்து பார்த்தார். மகளுக்கு காய்ச்சல் நெருப்பாக கொதிப்பதை கண்டவர் அதே அளவு கொதிக்கும் மனதோடு கதிரை பார்த்தார்.

"என்ன பொண்ணை என்ன செஞ்ச..?" என்றார் கோபமாக.

"நான் ஏதும் செய்யல மாமா.. அவளுக்கு காய்ச்சல்.." என்றவனின் முன்னால் தனது ஃபோனை நீட்டினான் சரண்.

"மொத்த வீட்டையும் இப்படி அடிச்சி உடைச்சி வச்சிருக்க.. நீ என் தங்கச்சியை மட்டும் எதுவும் பண்ணலன்னு சொன்னா நாங்க நம்பிடுவோமா..?" என்றான்.

'கொடுமை.. இவனெல்லாம் கேள்வி கேட்க வந்திருக்கான்..' என நினைத்தவன் மைவிழியின் அப்பாவை பார்த்தான்.

"வீட்டுல சின்ன சண்டை மாமா.. ஆனா நான் அவளை ஏதும் பண்ணல.."

அவர் அவனுக்கு பதில் ஏதும் சொல்லாமல் அவனது அப்பாவை பார்த்தார்.

"உங்க பையனை இங்கிருந்து கூட்டிட்டு போங்க சம்பந்தி.. என் பொண்ணு பக்கத்துல இவன் இருக்கற வரைக்கும் என் பொண்ணுக்கு பாதுகாப்பு இருக்கும்ன்னு எங்களுக்கு தோணல.. ப்ளீஸ் கூட்டிட்டு போங்க.. மீதியை அப்புறம் பேசிக்கலாம்.." என்றார்.

"எதுக்கு என்னை இங்கிருந்து விரட்ட பார்க்கறிங்க..? நான் இவளை விட்டு எங்கேயும் போக மாட்டேன்.." கதிர் ஒரே முடிவாக கூற அவன் முன்னால் கையெடுத்து கும்பிட்டாள் மைவிழியின் அம்மா.

"எங்க பொண்ணை இப்படி ஒரு நிலமையில் பார்த்த பிறகும் நாங்க எப்படி உங்களை நம்புறது..? தயவு செஞ்சு வெளியே போங்க.."

கதிருக்கு முகத்தில் இருந்த ரத்த ஓட்டம் நின்று விட்டது. "என்னங்க இப்படி சொல்றீங்க.. இவ என் பொண்டாட்டி.." என்றான் கோபமாக.

"டைவர்ஸை‌ வாங்கிங்க தம்பி.." என்றார் மைவிழியின் அப்பா தீர்மான குரலில்.

கதிர் தன் காதில் விழுந்த வார்த்தை நிஜம்தானா என குழம்பி போய் அவரை பார்த்தான்.

"மாமா நீங்க நினைக்கிற மாதிரி எதுவும் நடக்கல.. எங்களுக்குள்ள சின்ன சண்டைதான்.. என் முன் கோபத்தால் வீட்டை மட்டும்தான் தலை கீழாக புரட்டி வச்சேனே தவிர இவளை கை கூட தொடல மாமா.."
மைவிழியின் அப்பா கசப்பாக சிரித்தபடியே மைவிழியின் கையை பிடித்தபடி அவளருகே அமர்ந்தார். அவர் கை தொட்ட இடம் கொதித்தது.

"எனக்கு உங்களோட சமாதான பேச்சு எதுவும் தேவை கிடையாது தம்பி.. டைவர்ஸ் வாங்கிட்டு போங்க.. இதுதான் ஒரே முடிவு..அவ எழுந்தவுடனே நாங்க எங்க வீட்டுக்கு கூட்டி போறோம்.. டைவர்ஸ் பேப்பர் உங்க வீட்டுக்கு வரும்.. இப்ப தயவு செஞ்சு இங்கிருந்து போயிடுங்க.. என் பொண்ணு கண் விழிக்கும் முன்னாடி போயிடுங்க.. இத்தனை நடந்த பிறகு நிச்சயம் அவ உங்களை பார்க்க விரும்ப மாட்டா.."

கதிர் சிலையாக நின்றான். 'அவ என்னை பார்க்க விரும்ப மாட்டாளா..? அவ அழ அழ அவளை தனியா விட்டுட்டு போனேனே.. என்னை எப்படி அவ பார்க்க ஆசைப்படுவா..? ஆனா விட்டுட்டு போகாதே கதிர்ன்னு சொன்னாளே..'

"நீங்க சொல்லுற மாதிரி அவளை விட்டுட்டு என்னால போக முடியாது.. புருசன் பொண்டாட்டின்னா ஆயிரம் சண்டை வரும்.. எங்க விசயத்துல நீங்க தலையிடாதிங்க.." என்றவனின் சட்டையை கொத்தாக பிடித்தான் சரண்.

"உன் அதிகாரத்தை உன் வீட்டோடு வச்சிக்க.. தேவையில்லாம அதை எங்ககிட்ட காட்டாத.." அவன் மேலும் பேசும் முன் அவனை கதிரிடம் இருந்து விலக்கினான் செழியன்.

"பைத்தியமா சரண் நீ..? இவர் நம்ம வீட்டு மாப்பிள்ளை.. மறந்துட்டியா..?" என்றான் கோபமாக செழியன்.
"டைவர்ஸ்‌ வாங்கிட்டு போக சொல்லு.. இவன் ஒன்னும் நம்ம வீட்டு மாப்பிள்ளை கிடையாது.. இவன் முகத்தை இனி மைவிழி பார்க்கவே கூடாது.." என்ற சரணின் சட்டையை பிடித்தான் கதிர்.

"அதையெல்லாம் நீ சொல்லாத.. அவளை உனக்கு சுத்தமா பிடிக்காதுன்னு எனக்கும் தெரியும்.. இப்ப சான்ஸ் கிடைச்சதும் அவளை என்கிட்ட இருந்து பிரிக்கணும்ன்னு முடிவு பண்ணிருக்க போல.. ஆனா நான் அவளை விட்டு எப்பவுமே பிரியறதா இல்ல.." என்றவன் சரணை பிடித்து பின்னால் தள்ளினான். அவன் மெல்லமாக தள்ளினாலும் அடி பட்டவன் போல தரையில் பொத்தென விழுந்தான் சரண்.

"இங்கிருந்து இவரை கூட்டி போங்க.." கதிரின் அப்பாவிடம் கையெடுத்து கும்பிட்டு கேட்டார் மைவிழியின் அப்பா.

கதிரின் கையை பிடித்து தன்னோடு அழைத்துச் செல்ல முயன்றார் அவனது அப்பா.

"அப்பா நீங்களுமா.? நான் விழியை விட்டு எங்கேயும் வர முடியாது.. நான் அவ கூட இருக்கணும்.." என்றான் மைவிழியை பார்த்தபடி.

"எதுக்கு..? அரை உசுரா இருப்பவளை முழுசா கொல்லவா..?" என்று அவளின் அப்பா கேட்க இவன் அதிர்ச்சியோடு நின்றான்.

"வா கதிர்.. போகலாம்.. மீதியை அப்புறம் பேசிக்கலாம்.." என்ற அவனின் அப்பா அவனை தன்னோடு இழுத்துக் கொண்டு வெளியே வந்தார்.

"அப்பா விழியை விட்டுட்டு என்னால எங்கேயும் வர முடியாது.." என்றான் அவன்.

ஹாஸ்பிடல் விட்டு வெளியே வந்த பிறகு அவனது கையை விட்டார் அப்பா.

"அவங்களோட நம்பிக்கையை நீ கொன்னுட்ட.. இனியும் அவங்க தன் பொண்ணை உன்னோடு நம்பி அனுப்ப மாட்டாங்க.. நானா இருந்தாலும் கூட அனுப்ப மாட்டேன்.." என்றவரை அதிர்ச்சியோடு பார்த்தான் கதிர்.

"அப்பா இது சின்ன சண்டை.. இதுக்கு எதுக்கு எல்லோரும் இப்படி ஓவர் ரியாக்ட் பண்றி..." அவன் முழுதும் பேசி முடிக்கும் முன் அவனது கன்னத்தில் ஒரு அறையை விட்டாள் ருத்ரா.

"அவளுக்கு நேத்து நைட்டுல இருந்து காய்ச்சல்.. காலையில் நீ ஃபோன் பண்ண உடனே குளிருல தன் காய்ச்சலை கூட கண்டுக்காம உன்னை பார்க்கணும்ங்கற ஆசையில் வந்தா அவ.. ஆனா நீ அவளை என்ன கதி பண்ணி வச்சிருக்க.." என்றவளை கோபமாக முறைத்தான் அவன்‌.

"அவளை எதுக்காக அந்த வீட்டுக்கு கூட்டி போனிங்க..? எனக்கே அந்த வீட்டுல இருக்க விருப்பம் இல்ல.. அப்படி இருக்கும் போது அவளை எனக்கு தெரியாம எதுக்காக அந்த வீட்டுல தங்க வச்சிங்க..?" என்றவனை முறைத்தாள் ருத்ரா.

"எங்களோட வந்து தங்கிய நாலு நாளுல உன் பொண்டாட்டி கேரக்டர் ஒன்னும் கெட்டு போக போறதில்ல.. அவ அந்த வீட்டுல தனியா இருக்கிறதை விட நம்ம வீட்டுல பாதுக்காப்பா இருப்பது சரின்னு நினைச்சது தப்புன்னு சொல்றியா..? உங்க வீட்டுல அவ தனியா இருக்கும்போது நைட்ல எந்த திருடனாவது வந்து அவ கழுத்துல கத்தியை வச்சி அறுத்திருந்தா அப்ப உனக்கு பரவால்லையா..?" அவள் சொன்னதை கேட்டு முகம் சுளித்தான் கதிர்.

"நீ என்ன சொன்னாலும் சரி.. அவ அந்த வீட்டுக்கு வராம இருந்திருந்தா இவ்வளவு பிரச்சனையே வந்திருக்காது.. நீ இப்படி ஏதாவது பேசி குழப்ப பார்க்காத.. நான் மைவிழியை பார்க்க போறேன்.." என்றவனின் கையை பிடித்து இழுத்து நிறுத்தினார் அப்பா.

"ஏன் அப்பா..?" என்றவனை கண்டு பெருமூச்சு விட்டவர் "அந்த பொண்ணுக்கு டைவர்ஸ் கொடுத்துடு கதிர்.. அவளோட அப்பா நிச்சயம் இனி அவளை உன்னோடு அனுப்ப மாட்டாரு.." என்றார்.
கதிர் அவரை கண்டு தலையை அசைத்தான்.

"உங்களுக்கும் அவரை போல பைத்தியம் பிடிச்சிடுச்சா..? அவ என் பொண்டாட்டிப்பா.. அவளை அடிக்க எனக்கு உரிமை இல்லையா..? அவளை இந்த முறை நான் அடிக்கல.. இதான் நிஜம்.. ஆனா கட்டின பொண்டாட்டியை அடிக்க எனக்கு உரிமை இல்லையா..?" என்றவனை பார்த்து முகத்தை திருப்பி கொண்டாள் ருத்ரா.

அவனது அப்பா நெற்றியை தேய்த்து விட்டுக் கொண்டார். "அந்தக் பொண்ணோட அக்கா செத்துட்டா.." என்றார்.

"தெரியும் அப்பா.. அதுக்கும் இதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்..?" மைவிழியை பார்க்க செல்ல வேண்டுமே என்ற அவசரத்தோடு கேட்டான் அவன்.

"அந்த பொண்ணு செத்தது தெரிஞ்ச உனக்கு மீதி விசயம் தெரிஞ்சிருக்காது.. மைவிழியோட அக்கா கொலை செய்ததால் செத்து போனா.." என்றவரை அதிர்ச்சியோடு பார்த்தான் கதிர்.

"அந்த பொண்ணை அவளோட புருசனேதான் கொடூரமா கொன்னுட்டான்.. ஏற்கனவே ஒரு பொண்ணை அவளோட புருசன் கையால் சாக கொடுத்தவங்க இப்ப எப்படி உன்னை நம்புவாங்க..? நானா இருந்தா கூட நம்ப மாட்டேன்.. மைவிழிக்கு கல்யாணத்துல ஆசையே கிடையாது.. அவளை கட்டாயப்படுத்தி கட்டி வச்சதுக்கு காரணம் அவங்க உன் மேல வச்ச நம்பிக்கையால்தான்.. ஆனா நீ அவங்களோட நம்பிக்கையை முழுசா உடைச்சிட்ட.. தன் பொண்ணு புகுந்த வீட்டுல புருசன் கூட பத்திரமா இருக்க மாட்டா.. அவளோட உயிருக்கு ஆபத்து வரும்ன்னு தெரிஞ்ச பிறகு யாராவது அவங்க பொண்ணை புகுந்த வீடு அனுப்புவாங்களா..? உன் வாழ்க்கையை நீயேதான் நாசம் பண்ணிக்கிட்ட.." என்று அவனது அப்பா சொல்ல அவன் தலையை பிடித்தபடி அருகிலிருந்த பெஞ்சில் அமர்ந்தான்.

அடுத்த அத்தியாயத்தில் சந்திக்கலாம் நட்புள்ளங்களே..
 
All rights reserved by nigarilaavanavil.com
Site Made with by SMMTN
Top