வசந்தம் -15

[Rajeshwari karuppaiya]

<div class="bbWrapper"><img class="smilie smilie--emoji" loading="lazy" alt="💖" title="Sparkling heart :sparkling_heart:" src="https://cdn.jsdelivr.net/joypixels/assets/6.0/png/unicode/64/1f496.png" data-shortname=":sparkling_heart:" /><img class="smilie smilie--emoji" loading="lazy" alt="💖" title="Sparkling heart :sparkling_heart:" src="https://cdn.jsdelivr.net/joypixels/assets/6.0/png/unicode/64/1f496.png" data-shortname=":sparkling_heart:" /><img class="smilie smilie--emoji" loading="lazy" alt="💖" title="Sparkling heart :sparkling_heart:" src="https://cdn.jsdelivr.net/joypixels/assets/6.0/png/unicode/64/1f496.png" data-shortname=":sparkling_heart:" /><br /> <br /> நிலாவின் பேச்சினால் மிகவும் வேதனை அடைந்த பாலா 'அடி பட்டால் ஓடிச்சென்று அன்னையை அணைத்துக் கொள்ளும் குழந்தை போல' தன் தாயின் மடியிலே சென்று தஞ்சம் அடைந்தான்.. <br /> <br /> மனம் எதோ ஒரு வகையில் சமன் பட்டாலும் துருவி துருவி கேட்கும் தாயிடம் இருந்து தப்பிப்பதற்காகவே மீண்டும் சென்னை வந்தான்... <br /> <br /> வீட்டிற்குள் அடைபட பிடிக்காமல் தான் அவன் அஷ்ட லட்சுமி கோவிலுக்கு வந்ததே.. சாமி கும்பிட்டுவிட்டு பிரகாரத்தில் உட்கார்ந்தான்.... பக்கத்தில் நிலா வின் குரல் கேட்டதும் சட்டென கோவம் துளிர்விட எழுந்து செல்லத்தான் நினைத்தான்.... <br /> <br /> ஆனால் நிலா அவனுடைய அம்மா போன் பண்ணுவதாக சொல்லவும், எதற்கு என்று அறியவே மீண்டும் அமர்ந்தான். நடுவில் தூண் இருந்ததால் இவன் இருப்பதை அவர்கள் அறியவில்லை.... <br /> <br /> அவர்கள் தன் அன்னை சொன்னதை கேட்ட பொழுது அவர்களை கவலை கொள்ள செய்துவிட்டோம் என்று தோன்றியது.... எதையும் மறைக்காத அன்னையிடம் இதையும் சொல்லி தெளிவு பெற வேண்டும். பின் அவர்களுக்கு நம்பிக்கை அளித்து அவர்கள் கவலையை போக்க வேண்டும் என்று நினைத்தான்.... <br /> <br /> பின் நிலா அன்று பேசியது பற்றி நிலா வாயிலாகவே கேட்டவனுக்கு ஒன்று மட்டும் நன்றாக புரிந்தது... நிலா தன்னை மிகவும் விரும்புகிறாள்.... ஆனால் எதற்காகவோ தள்ளி செல்கிறாள்... என்று நன்றாக புரிந்தது.... <br /> <br /> அந்த நேரத்தில் மிகவும் சந்தோஷமாகவே உணர்ந்தான்..... <br /> <br /> &quot;தேனும்மா ரொம்பவே கஷ்ட படுத்திட்டடி... இதுக்கு மேல நீ எந்த பால் போட்டாலும் மாமா சிக்ஸர் அடிக்கறேன் பாரு..... &quot; என்று மனதிற்குள் நினைத்து புன்னகைத்து கொண்டான்... <br /> <br /> பிறகு நிலா அழுவதையும் மது தனக்காக பேசுவதையும் கேட்ட பாலா மதுவின் பாசத்தை நினைத்து சந்தோஷப்பட்டாலும் நிலா அழுவதை பொறுக்க முடியாமல் அவர்கள் முன் போய் நின்றே விட்டான்...<br /> <br /> அப்படி திடீரென வந்து நின்ற பாலாவை கண்டதும் வந்து அதிர்ச்சியில் நிலாவின் அழுகை சட்டென நின்றது... இவன் எப்ப இங்க வந்தான்.... ஐயோ பேசினதெல்லாம் கேட்ருப்பானோ.... என அறிந்து கொள்ள அவன் முகத்தையே பார்த்தாள்... ம்க்கும் ஒன்னும் கண்டுபிடிக்க முடிலயே.... <br /> முஞ்சியை வேற இப்படியே ஜிஞ்சர் ஈட்டிங் மங்கி மாறி வச்சிருக்கான்.. கோவமா இருப்பானோ... அப்புறம் நீ பண்ண வேளைக்கு அவன் பின்ன எப்படி இருப்பான் என்று மனசாட்சி கேள்வி கேட்க சட்டென தலையை குனிந்து கொண்டாள்.. குற்ற உணர்ச்சியாய் இருந்தது.. <br /> <br /> அழுது கசங்கி இருந்த விழிகளை கண்ட பாலாவிற்கு சட்டென நிலாவை அணைத்து சமாதானப் படுத்த கைகள் பரபரத்தன... <br /> <br /> சட்டென கைகளை இருகியவரே முகத்தையும் சற்று கோவம் போல் வைத்து கொண்டான்.. பின் மதுவிடம் <br /> <br /> &quot; மது நான் உன் பிரண்ட் கிட்ட கொஞ்சம் தனியாக பேசணும்... &quot;<br /> <br /> &quot;சரி பாலா நா முன்னாடி வீட்டுக்கு போறேன்.. நீங்க பேசிட்டு வாங்க... &quot; என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினாள்... <br /> <br /> &quot;இல்லை நானும் போறேன் &quot;என்று சொல்ல வந்த வார்த்தை பாலாவின் முறைப்பை பார்த்ததும் தொண்டை குழியிலேயே நான் வேளி வரமாட்டேன்பா என்று ஒளிந்து கொண்டது.... <br /> <br /> பிறகென்ன பாலா முன்னே செல்ல போச்சு வசமாக மாட்டிக்கொண்டேன்... எப்படி சமாளிப்பது என்று புலம்பியவாறே பின்னே சென்றாள்...</div>